9. At-Tawba

Ngunit kung nagbalik-loob sila kay Allāh mula sa kawalang-pananampalataya nila, bumigkas sila ng Dalawang Pagsaksi, nagpanatili sila ng pagdarasal, at nagbigay sila ng zakāh ng mga yaman nila, sila ay naging mga Muslim na at sila ay mga kapatid ninyo sa Relihiyon. Ukol sa kanila ang ukol sa inyo at kailangan sa kanila ang kailangan sa inyo. Hindi ipinahihintulot para sa inyo ang pakikipaglaban sa kanila sapagkat ang pagyakap nila sa Islām ay nangangalaga sa mga buhay nila, mga ari-arian nila, at mga dangal nila. Naglilinaw si Allāh ng mga tanda at nagpapaliwanag ng mga ito para sa mga taong umaalam, kaya sila ay makikinabang sa mga ito at magpapakinabang sa pamamagitan ng mga ito sa iba pa sa kanila.

Kung sumira ang mga tagapagtambal na ito – na nakipagkasunduan kayo sa kanila sa pagtigil sa pakikipaglaban sa isang takdang yugto – sa mga kasunduan sa kanila at mga tipan sa kanila, namintas sila sa relihiyon ninyo, at nagmaliit sila rito, makipaglaban kayo sa kanila sapagkat sila ay mga pasimuno ng kawalang-pananampalataya at mga pinuno nito. Walang mga kasunduan sa kanila ni mga tipan na magliligtas sa mga buhay nila. Makipaglaban kayo sa kanila sa pag-asang tumigil sila sa kawalang-pananampalataya nila, sa pagsira nila sa mga tipan, at sa pagmamaliit nila sa Relihiyon.

Bakit hindi kayo nakikipaglaban, O mga mananampalataya, sa mga taong sumira sa mga kasunduan sa kanila at mga tipan sa kanila at nagpunyagi sa pagpupulong nila sa Bahay ng Sanggunian sa pagpapalisan sa Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – mula sa Makkah? Sila ay nagpasimula sa pakikipaglaban sa unang pagkakataon nang tumulong sila sa [Liping] Bakr na mga kaalyado ng [Liping] Quraysh laban sa [Liping] Khuzā`ah na mga kaalyado ng Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Nangangamba ba kayo sa kanila kaya hindi kayo naglalakas-loob sa pakikipaglaban sa kanila gayong si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay higit na karapat-dapat na pangambahan ninyo kung kayo ay mga mananampalataya nang totohanan?

Makipaglaban kayo, O mga mananampalataya, sa mga tagapagtambal na ito sapagkat tunay na kung makikipaglaban kayo sa kanila ay pagdurusahin sila ni Allāh sa mga kamay ninyo. Iyon ay sa pamamagitan ng pagpatay ninyo sa kanila. Mang-aaba Siya sa kanila sa pamamagitan ng pagkatalo at pagkabihag. Mag-aadya Siya sa inyo laban sa kanila sa pamamagitan ng pagtatalaga ng pananaig sa inyo. Magpapagaling Siya sa sakit ng mga dibdib ng mga taong mananampalatayang hindi nakasaksi sa pakikipaglaban sa pamamagitan ng nangyari sa kaaway nila na pagkapatay, pagkabihag, pagkatalo, at pag-aadya sa mga mananampalataya laban sa mga iyon.

Maglalayo Siya ng ngitngit sa mga puso ng mga lingkod Niyang mananampalataya dahil sa natamo nila na pagwawagi laban sa mga iyon. Tumatanggap si Allāh ng pagbabalik-loob sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga nagmamatigas na ito kung nagbalik-loob sila, gaya ng naganap sa ilan sa mga mamamayan ng Makkah sa Araw ng Pagsakop. Si Allāh ay Maalam sa katapatan ng nagbabalik-loob kabilang sa kanila, Marunong sa paglikha Niya, pangangasiwa Niya, at pagbabatas Niya.

O nagpalagay ba kayo, O mga mananampalataya, na mag-iiwan sa inyo si Allāh nang walang pagsubok? Ang pagsubok ay isang kalakaran kabilang sa mga kalakaran Niya. Susubukin kayo hanggang sa maghayag si Allāh ayon sa kaalamang hayag sa mga lingkod na mga nakikibaka kabilang sa inyo nang may pagpapakawagas para kay Allāh, na mga hindi gumawa sa bukod pa kay Allāh ni sa Sugo Niya ni sa mga mananampalataya ng mga alagad kabilang sa mga tagatangging sumampalataya na tinatangkilik nila at ng mga hinirang kabilang sa kanila na iniibig nila. Si Allāh ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya mula rito na anuman. Gaganti Siya sa inyo sa mga gawa ninyo.

Hindi nararapat para sa mga tagapagtambal na magtaguyod sa mga masjid ni Allāh sa pamamagitan ng pagsamba at mga uri ng pagtalima samantalang sila ay mga umaamin sa mga sarili nila ng kawalang-pananampalataya sa pamamagitan ng inilalantad nila mula rito. Ang mga iyon ay nawalang-saysay ang mga gawa nila dahil sa pagkawala ng kundisyon sa pagtanggap sa mga ito, na pananampalataya. Sila, sa Araw ng Pagbangon, papasok sa Apoy bilang mga mananatili roon magpakailanman, maliban kung nagbalik-loob sila mula sa shirk bago ng kamatayan nila.

Nagiging karapat-dapat lamang sa pagtataguyod sa mga masjid at nagsasagawa sa karapatan ng mga ito ang sumampalataya kay Allāh lamang at hindi nagtambal sa Kanya ng isa man, sumampalataya sa Araw ng Pagbangon, nagpanatili sa pagsasagawa ng pagdarasal, nagbibigay ng zakāh ng yaman niya, at hindi nangamba sa isa man maliban kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Kaya ang mga ito ay inaasahan na maging mga napapatnubayan tungo sa landasing tuwid. Tungkol naman sa mga tagapagtambal, sila ay ang nagiging pinakamalayo buhat roon.

Gumawa ba kayo, O mga tagapagtambal, sa mga tagapagsagawa ng pagpapainom sa tagasagawa ng ḥajj at sa pagtataguyod sa Masjid na Pinakababanal tulad ng sumampalataya kay Allāh at hindi nagtambal sa Kanya ng isa man at sumampalataya sa Araw ng Pagbangon at nakibaka sa pamamagitan ng sarili niya at yaman niya upang ang Salita ni Allāh ay maging ang pinakamataas at ang salita ng mga tumangging sumampalataya ay maging ang pinakamababa? Gumawa ba kayo sa kanila na kapantay sa kalamangan sa ganang kay Allāh? Hindi sila nagkakapantay magpakailanman sa ganang kay Allāh. Si Allāh ay hindi nagtutuon sa mga taong tagalabag sa katarungan dahil sa shirk, kahit pa man dati silang gumagawa ng mga gawain ng kabutihan gaya ng pagpapainom sa tagasagawa ng ḥajj.

Ang mga nagsama sa pananampalataya kay Allāh, paglikas mula sa bayan ng kawalang-pananampalataya patungo sa bayan ng Islām, at pakikibaka ayon sa landas ni Allāh sa pamamagitan ng mga yaman at mga sarili ay higit na dakila sa antas sa ganang kay Allāh kaysa sa iba pa sa kanila. Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay ang mga magkakamit ng Paraiso.