9. At-Tawba

Tunay na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay bumili mula sa mga mananampalataya ng mga sarili nila – gayong sila ay pag-aari Niya bilang isang pagmamabuting-loob mula sa Kanya – sa isang halagang mahal: ang Paraiso, yayamang nakikipaglaban sila sa mga tagatangging sumampalataya upang ang Salita ni Allāh ay maging ang pinakamataas, kaya nakapapatay sila ng mga tagatangging sumampalataya at nakapapatay sa kanila ang mga tagatangging sumampalataya. Nangako si Allāh ng gayon ayon sa isang pangakong tapat sa Torah, ang aklat ni Moises, sa Ebanghelyo, ang aklat ni Jesus – sumakanilang dalawa ang pagbati ng kapayapaan – at sa Qur’ān, ang Aklat ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Walang isang higit na palatupad sa kasunduan kaysa kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Kaya magsaya kayo at matuwa kayo, O mga mananampalataya, sa pagbibilihan ninyong nakipagbilihan kayo kay Allāh sapagkat ang tubo ninyo roon ay isang tubong sukdulan. Ang pagbibilihang iyon ay ang tagumpay na sukdulan.

Hindi nararapat para sa Propeta at hindi nararapat para sa mga mananampalataya na humiling sila ng kapatawaran mula kay Allāh para sa mga tagapagtambal kahit pa man ang mga ito ay mga kaanak nila, nang matapos na lumiwanag para sa kanila na ang mga ito ay kabilang sa mga maninirahan sa Apoy dahil sa pagkamatay ng mga ito sa shirk.

Walang iba ang paghiling ni Abraham ng kapatawaran para sa ama niya kundi dahilan sa pangako niya roon na talagang hihiling nga siya nito para roon sa pag-asang maligtas iyon. Ngunit noong lumiwanag para kay Abraham na ang ama niya ay isang kaaway kay Allāh dahil sa kawalan ng pakinabang sa pagpapayo roon o dahil sa pagkaalam niya sa pamamagitan ng pagkakasi na ang ama niya ay mamatay na isang tagatangging sumampalataya, nagpawalang-kaugnayan siya roon. Ang paghingi niya ng tawad para roon ay isang pagsisikap [na makatulong] mula sa kanya, hindi pagsalungat sa patakarang ikinasi ni Allāh sa kanya. Tunay na si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay talagang madalas ang pagsusumamo, madalas ang pagpapaumanhin at ang pagpapalampas sa [kasalanan ng] mga kababayan niyang mga tagalabag ng katarungan.

Hindi nangyaring si Allāh ay ukol na humatol sa mga tao ng pagkaligaw, matapos na nagtuon Siya sa kanila sa kapatnubayan, hanggang sa nagpalinaw Siya sa kanila ng mga ipinagbabawal na kinakailangan ang pag-iwas sa mga ito. Kaya kung nakagawa sila ng ipinagbawal sa kanila matapos ng paglilinaw sa pagbabawal nito ay hahatol Siya sa kanila ng pagkaligaw. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman. Nagturo nga Siya sa inyo ng hindi ninyo dati nalalaman.

Tunay na si Allāh ay nagtataglay ng paghahari sa mga langit at paghahari sa lupa. Walang katambal sa Kanya sa mga ito. Walang nakakukubli sa Kanya sa mga ito na isang tagakubli. Nagbibigay-buhay Siya sa sinumang niloob Niya ang pagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan Siya sa sinumang niloob Niya ang pagbibigay-kamatayan. Walang ukol sa inyo, O mga tao, maliban pa kay Allāh na anumang katangkilik na tatangkilik sa mga nauukol sa inyo at walang ukol sa inyo na anumang mapag-adyang magtutulak palayo sa inyo ng kasagwaan at mag-aadya sa inyo laban sa kaaway ninyo.

Talaga ngang tumanggap si Allāh ng pagbabalik-loob kay Propeta Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – noong nagpahintulot ito sa mga mapagpaimbabaw sa pagpapaiwan palayo sa pagsalakay sa Tabūk. Talaga ngang tumanggap Siya ng pagbabalik-loob sa mga lumikas at sa mga tagaadya na mga hindi nagpaiwan palayo roon, bagkus sumunod sila sa Propeta sa pagsalakay sa Tabūk sa kabila ng tindi ng init, kakauntian ng yaman, at lakas ng mga kaaway, matapos na halos kumiling [sa pag-iwas] ang mga puso ng isang pangkatin kabilang sa kanila na nagbalak ng pag-iwan ng pagsalakay dahil sa taglay nila na mabigat na kagipitan. Pagkatapos nagtuon sa kanila si Allāh sa katatagan at paglisan tungo sa pagsalakay, at tumanggap Siya ng pagbabalik-loob sa kanila. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay Mahabagin sa kanila, Maawain. Bahagi ng awa Niya sa kanila ang pagtuon sa Kanila sa pagbabalik-loob at ang pagtanggap nito mula sa kanila.

Talagang tumanggap na si Allāh sa tatlo ng pagbabalik-loob. Sila ay sina Ka`b bin Mālik, Murārah bin Ar-Rabī`, at Hilāl bin Umayyah, na mga pinagkaitan [dati] ng pagbabalik-loob at ipinahuli ang pagtanggap sa pagbabalik-loob nila matapos ng pagpapaiwan nila sa pagsugod kasama sa Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – papuntang Tabūk. Kaya nag-utos ang Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa mga tao ng pag-iwas sa kanila. May dumapo sa kanila na lungkot at lumbay dahil doon hanggang sa sumikip sa kanila ang lupa sa kabila ng luwang nito at sumikip ang mga dibdib nila dahil sa nangyari sa kanila na pangungulila. Nalaman nila na walang kalingaan para sa kanila na makapagpapakalinga sila maliban kay Allāh lamang. Kaya naawa Siya sa kanila sa pamamagitan ng pagtutuon sa kanila sa pagbabalik-loob. Pagkatapos tumanggap Siya sa pagbabalik-loob nila. Tunay na Siya ay ang Palatanggap ng pagsisisi sa mga lingkod Niya, ang Maawain sa kanila.

O mga sumampalataya kay Allāh, sumunod sa Sugo Niya, at gumawa ayon sa batas Niya, mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at maging kasama kayo sa mga tapat sa pananampalataya nila, mga sinasabi nila, at mga ginagawa nila sapagkat walang kaligtasan para sa inyo kundi sa katapatan.

Hindi ukol sa mga naninirahan sa Madīnah ni ukol sa sinumang nasa palibot nila kabilang sa mga naninirahan sa ilang na magpaiwan sila palayo sa Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kapag sumugod siya tungo sa pakikibaka sa pamamagitan ng sarili niya. Hindi ukol sa kanila na magmaramot ng mga sarili nila at mangalaga ng mga ito higit sa sarili niya – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Bagkus ang kinakailangan sa kanila ay magkaloob ng mga sarili nila sa halip ng sarili niya. Iyon ay dahil sila ay hindi dinadapuan ng isang uhaw ni ng isang pagod ni ng isang gutom dahil sa landas ni Allāh, hindi nanunuluyan sa isang pook na pumupukaw ang kairalan nila roon sa ngitngit ng mga tagatangging sumampalataya, at hindi dumaranas mula sa kaaway ng pagkapatay o pagkabihag o pagkasamsam ng ari-arian o pagkatalo malibang nagtala si Allāh para sa kanila dahil doon ng isang gantimpala sa isang gawang maayos na tatanggapin Niya mula sa kanila. Tunay na si Allāh ay hindi magwawala ng pabuya sa mga tagagawa ng maganda, bagkus magtutumbas Siya sa kanila niyon nang buo at magdaragdag Siya sa kanila roon.