9. At-Tawba

Hindi [kasalanan] sa mga babae, mga paslit, mga maysakit, mga may kapansanan, mga bulag, at mga maralitang walang natatagpuang maigugugol na yaman upang maipanglaan nila. Walang kasalanan sa mga ito sa kalahatan sa pagpapaiwan sa pagsugod dahil ang mga kadahilanan nila ay umiiral, kapag nag-ukol sila ng kawagasan kay Allāh at sa Sugo Niya at gumawa sila ayon sa batas Niya. Walang daan sa mga nagmamagandang-loob kabilang sa mga may mga kadahilanang ito para sa paglapat ng parusa sa kanila. Si Allāh ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng mga tagagawa ng maganda, Maawain sa kanila.

Walang kasalanan, gayon din, sa mga nagpapaiwan buhat sa iyo na kung dumating sila sa iyo, O Sugo, ay humihiling sila ng maipasasakay mo sana sa kanila na mga hayop ngunit nagsabi ka sa kanila: "Hindi ako nakatatagpo ng mga hayop na maipasasakay ko sa inyo." Tumalikod sila palayo sa iyo habang ang mga mata nila ay dinadaluyan ng luha dala ng panghihinayang na sila ay hindi nakatagpo ng maigugugol nila mula sa ganang sarili nila o mula sa ganang iyo.

Noong nilinaw Niya na walang daan para sa kaparusahan ng mga may mga kadahilanan, binanggit Niya kung sino ang nagiging karapat-dapat sa kaparusahan at paninisi sapagkat nagsabi Siya: "Ang daan para sa kaparusahan at paninisi ay nasa mga humihiling na iyon sa iyo, O Sugo, ng pahintulot sa pagpapaiwan palayo sa pakikibaka, samantalang sila ay mga nakakakaya niyon dahil sa pagkakaroon ng maipanglalaan nila. Nalugod sila para sa mga sarili sa kaabahan at pagkahamak na manatili sila kasama sa mga naiiwan sa mga bahay." Nagpinid si Allāh sa mga puso nila kaya sila ay hindi tinatablan ng pangaral habang sila, dahilan sa pagpinid na ito, ay hindi nakaaalam sa may dulot ng kapakanan nila upang piliin ito at may dulot ng katiwalian sa kanila upang iwasan ito.

Naglalahad ang mga mapagpaimbabaw na nagpapaiwan sa pakikibaka ng mga kadahilanang mahina para sa mga Muslim sa pagbabalik nila mula sa pakikibaka. Namamatnugot si Allāh sa Propeta Niya at mga mananampalataya sa pagtugon sa kanila: "Huwag kayong magdahi-dahilan ng mga kadahilanang sinungaling; hindi kami maniniwala sa inyo sa ipababatid ninyo sa amin mula sa mga iyon. Nagpaalam na sa amin si Allāh ng isang bagay mula sa mga sarili ninyo. Makakikita si Allāh at ang Sugo Niya kung magbabalik-loob ba kayo para tanggapin ni Allāh ang pagbabalik-loob ninyo o magpapatuloy kayo sa pagpapaimbabaw ninyo? Pagkatapos pababalikin kayo tungo kay Allāh na nakaaalam sa bawat bagay para magpabatid Siya sa inyo hinggil sa dati ninyong ginagawa at [para] gumanti Siya sa inyo roon. Kaya magdali-dali kayo tungo sa pagbabalik-loob at gawang maayos."

Susumpa ang mga nagpapaiwang ito kay Allāh kapag nanumbalik kayo, O mga mananampalataya, sa kanila bilang pagbibigay-diin sa mga kadahilanan nilang bulaan, upang magpigil kayo sa panunumbat sa kanila at paninisi sa kanila. Kaya iwan ninyo sila nang pag-iwan ng isang naiinis at layuan ninyo sila. Tunay na sila ay mga salaula, mga karima-rimarim ang kalooban. Ang pananahanan nila na kakanlungan nila ay ang Impiyerno bilang ganti para sa kanila dahil sa nakakamit nila ng pagpapaimbabaw at mga kasalanan.

Sumusumpa ang mga nagpapaiwang ito para sa inyo, O mga mananampalataya, upang malugod kayo sa kanila at tumanggap kayo ng mga kadahilanan nila, kaya huwag kayong malugod sa kanila. Ngunit kung malulugod kayo sa kanila ay sumuway nga kayo sa Panginoon ninyo sapagkat tunay na Siya ay hindi nalulugod sa mga taong lumalabas sa pagtalima sa Kanya sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at pagpapaimbabaw, kaya mag-ingat kayo, O mga Muslim, na malugod kayo sa sinumang hindi kinalulugdan ni Allāh.

Ang mga nakatira sa ilang, kung tumanggi silang sumampalataya o nagpaimbabaw sila, ang kawalang-pananampalataya nila ay higit na matindi kaysa sa kawalang-pananampalataya ng iba pa sa kanila kabilang sa mga nakatira sa pamayanan at ang pagpapaimbabaw nila ay higit na matindi kaysa sa pagpapaimbabaw ng mga iyon. Sila ay higit na nababagay sa kamangmangan sa Relihiyon at higit na karapat-dapat na hindi makaalam sa mga tungkulin, mga sunnah, at mga panuntunan ng mga patakarang pinababa Niya sa Sugo Niya dahil sa taglay nila na kabagsikan, kagaspangan, at kakauntian ng pakikihalubilo. Si Allāh ay Maalam sa mga kalagayan nila: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman, Marunong sa pangangasiwa Niya at batas Niya.

Mayroon sa mga mapagpaimbabaw na naninirahan sa ilang na naniniwala na ang ginugugol niya na yaman ayon sa landas ni Allāh ay pagkalugi at multa dahil sa paghahaka-haka niya na siya ay hindi gagantimpalaan kung gumugol siya at hindi parurusahan ni Allāh kung nagkait siya. Subalit siya, sa kabila nito, ay gumugugol magkaminsan bilang pakitang-tao at bilang pagkukunwari. Naghihintay siya na may bumaba sa inyo, O mga mananampalataya, na isang kasamaan para makapagwaksi siya sa inyo. Ang minimithi nila na maganap sa mga mananampalataya na kasamaan at pagbabago-bago ng kalagayan sa pamamagitan ng hindi mapupuri ang kahihinatnan nito ay ginawa ni Allāh na nagaganap sa kanila mismo hindi sa mga mananampalataya. Si Allāh ay Madinigin sa anumang sinasabi nila, Maalam sa anumang kinikimkim nila.

Kabilang sa mga naninirahan sa ilang ang sumasampalataya kay Allāh, sumasampalataya sa Kabilang-buhay, at nagtuturing sa ginugugol niyang yaman ayon sa landas ni Allāh bilang mga pampalapit-loob na ipinanlalapit-loob niya kay Allāh at bilang kaparaanan para sa pananagumpay sa pamamagitan ng panalangin ng Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at paghingi nito ng tawad para sa kanya. Pansinin, tunay na ang paggugol niya ayon sa landas ni Allāh at panalangin ng Sugo para sa kanya ay mga pampalapit-loob para sa kanya sa ganang kay Allāh, na matatagpuan niya ang gantimpala sa mga ito sa ganang kay Allāh sa pamamagitan ng pagpapasok sa kanya ni Allāh sa awa Nitong malawak na sumasaklaw sa pagpapatawad Nito at Paraiso Nito. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.