4. An-Nisaa

Ey Peyğəmbər! Bu münafiqlərə: "Mübahisə etdiyiniz işlərdə aranızda hökm vermək üçün, Allah Öz kitabında nazil et­diyi hökmə və Rəsuluna tərəf gə­lin!"– de­yil­dikdə, onların sən­dən tamamilə üz çevir­ib, öz aralarında səndən başqasını hakim təyin etdiklərini gö­rər­­sən.

Ey Peyğəmbər! Etdikləri günahlar səbəbindən onlara müsibət üz ver­dikdən sonra sənin ya­nına gə­lib: "Biz öz aramızda səndən başqasını hakim təyin etməklə ancaq yax­şı­lıq etmək və mü­bahisə edənləri ba­rış­dır­maqı qəsd etdik"– deyə Alla­ha and içib, səndən üzürxahlıq etdikdə, münafiqlərin halı ne­cə olacaq?! Onlar yalan danışırlar, çünki yaxşılıq etmək, insanlar arasında Allahın şəriəti ilə hökm verməkdədir.

Onlar o kəslərdir ki, Allah on­ların qəlblərində gizlətdikləri nifaqı və pis niyyətləri bilir. Ey Peyğəmbər! Sən onları tərk et və on­lardan üz dön­dər, on­la­ra ümüd verərək və qorxudaraq Allahın hökmünü bəyan et və onlara öz­ləri ba­rə­sində çox təsirli söz söylə.

Biz hər bir elçini, Alla­hın istəyi və təqdiri ilə, məhz onun əmr etdiyinə itaət edilsin de­yə gön­dərdik. Ey Peyğəmbər! Əgər onlar günahlar etməklə öz­lə­ri­nə zülm etdikləri za­man, sən həyatda ikən, sə­nin ya­nı­­na gəlib, günahlarını etiraf edib, peşmançılıq keçirib, tövbə edərək Allah­dan ba­ğış­lan­ma di­ləsəy­dilər və sən də on­lar üçün ba­ğış­lanma di­ləsəy­din, əl­bət­tə ki, Alla­hın onların tövbələrini qəbul edən və onlara qarşı rəhmli oldu­ğunu görərdilər.

Xeyr! Bu iş, heç də, bu münafiqlərin idda etdikləri kimi deyildir. Sonra izzət və cəlal sahibi olan Allah Öz zatına and içir ki, onlar öz aralarında baş verən hər bir çəkişmələrdə, peyğəmbər - səllallahu aleyhi və səlləm - həyatda ikən peyğəmbəri - səllallahu aleyhi və səlləm -, o vəfat etdikdən sonra isə onun şəriətini hakim hesab etməyincə, sonra da peyğəmbərin - səllallahu aleyhi və səlləm - verdiyin hökmlərə razı olub və buna görə qəlblərində bir sıxıntı duymadan, şəkk-şübhə etmədən, zahirən və batinən tam təslim olub, boyun əyməyincə iman gətirmiş sayılmazlar.

Əgər Biz onlara bir-birinlərini öldü­rməyi, ya­xud yurdların­dan çı­xmağı fərz etsəydik, onlardan az bir qismi istisna ol­maqla, əmrimizi yerinə yeti­rməzdilər. Qoy onlar, Allah onları qüvvəsi çatmadığı işlə mükəlləf etmədiyinə görə Allaha həmd etsinlər. Əgər on­lar Allaha itaət etmək üçün öz­lə­rinə ve­ri­lən öyüd-nəsi­hətlərə əməl et­səy­di­lər, bu, onlar üçün müxalif olmalarından da­ha xe­yir­li və imanlarında sabitqədəmlik baxımından da­ha güclü olardı və Biz onlara Öz dərgahımızdan böyük savab bəxş edərdik və həmçinin onları Allaha və Onun cənnətinə aparan yola müvəffəq edərdik.

Əgər Biz onlara bir-birinlərini öldü­rməyi, ya­xud yurdların­dan çı­xmağı fərz etsəydik, onlardan az bir qismi istisna ol­maqla, əmrimizi yerinə yeti­rməzdilər. Qoy onlar, Allah onları qüvvəsi çatmadığı işlə mükəlləf etmədiyinə görə Allaha həmd etsinlər. Əgər on­lar Allaha itaət etmək üçün öz­lə­rinə ve­ri­lən öyüd-nəsi­hətlərə əməl et­səy­di­lər, bu, onlar üçün müxalif olmalarından da­ha xe­yir­li və imanlarında sabitqədəmlik baxımından da­ha güclü olardı və Biz onlara Öz dərgahımızdan böyük savab bəxş edərdik və həmçinin onları Allaha və Onun cənnətinə aparan yola müvəffəq edərdik.

Əgər Biz onlara bir-birinlərini öldü­rməyi, ya­xud yurdların­dan çı­xmağı fərz etsəydik, onlardan az bir qismi istisna ol­maqla, əmrimizi yerinə yeti­rməzdilər. Qoy onlar, Allah onları qüvvəsi çatmadığı işlə mükəlləf etmədiyinə görə Allaha həmd etsinlər. Əgər on­lar Allaha itaət etmək üçün öz­lə­rinə ve­ri­lən öyüd-nəsi­hətlərə əməl et­səy­di­lər, bu, onlar üçün müxalif olmalarından da­ha xe­yir­li və imanlarında sabitqədəmlik baxımından da­ha güclü olardı və Biz onlara Öz dərgahımızdan böyük savab bəxş edərdik və həmçinin onları Allaha və Onun cənnətinə aparan yola müvəffəq edərdik.

Allaha və Peyğəmbərə - səllallahu aleyhi və səlləm - itaət edən kəs Allahın cənnətə daxil olma ne­mətini bəxş et­di­yi pey­ğəm­bər­lər­, peyğəmbərlərin gətirdikləri təsdiqləməkdə və bu təsdiqə əməl etməkdə kamil həddə çatmış siddiqlər, Allah yolunda öldürülən şə­hid­lər və zahirən və batinən saleh olub saleh işlər görən əməli­sa­leh­lərlə bir­likdə olar. Onlar cənnətdə necə də gözəl dost­lardır!

Deyilən bu savab, Allahın qullarına olan lütfü sayəsindədir. Onların hər bir halını bi­lən olaraq Allah yetər və O, hər bir kəsə əməlinin əvəzini verəcəkdir.