4. An-Nisaa

(Ya Rəsulum!) Münafiqlər dilləri ilə sənə: "Əmrinə itaət edib, ona yerinə yetiririk!”– de­yirlər. Amma sənin yanından çıxıb get­dik­də isə, on­la­rın bir qismi gizlində sə­niə de­diklərinin ək­­sinə tədbir görər­. Allah on­ların nə tədbir gördük­lə­ri­ni bilir və bu hiylələrinə görə onları cəzalandıracaqdır. Sən onlar­a fikir vermə, çünki onlar sənə heç bir zərər yetirə bilməzlər, sən işini Allaha həvalə et, Ona arxalan, Ona arxalanmaqın üçün vəkil ola­raq Allah yetər!

Onlar sənin gətirdiyin Quranın Allah tərəfinfən olduğunu və həmçinin Quranda heç bir ixtilafa və ya ziddiyyəta yol verilmədiyini bilmək üçün onlar nəyə görə Quranı düşünüb, onu öyrənmirlər?! Əgər o, uca Allahdan başqa­sı tərəfindən ol­saydı, əlbəttə ki, onda Quranın əhkamlarında və mənalarında həddən çoxlu ixtilaf və ziddiyyat ta­pardı­lar.

Bu münafiqlərə müsəlmanların əmin-amanlıq, sevinc dolu və ya qor­xu, kədər xəbəri gəldikdə, dərhal onu aşkara çıxarıb ya­yar­lar. Hal­buki səbirli olub, bunu Peyğəmbərə - sallallahu aleyhi və səlləm -, habelə, özlərindən olan ixtiyar, elm və məsləhət sahib­lərinə çatdırsaydılar, ixtiyar və rəy sahibləri o xəbərin yayılmasının, yoxsa xalqdan gizlədilməsinin - hansı birinin daha düzgün olduğunu bilərdilər. Ey Möminlər! Əgər sizə İslam dini və Quran sayəsində Alla­hın lüt­fü və rəhmi olmasaydı, əlbəttə, bu münafiqlərin başlarına gələn sizin də başınıza gələr və az bir qis­miniz müstəsna ol­maq­la, şeytanın vəsvəsəsinə uyar­­­dı­nız.

Ey Peyğəmbər! Sən Allah kəlməsini uca tutmaq üçün Allah yo­lun­da vu­ruş! Sən başqasına görə sorumlu deyilsən və başqasının əməlinə görə də cavab­dehlik daşımırsan. Sən döyüşdə yalnız özünə cavab­dehlik daşıyırsan. Mö­min­ləri də döyüşə təşviq et, həvəsləndir! Ola bilsin ki, Allah sizin döyüşməyinizin səbəbi ilə ka­firlərin qüv­və­sinin qarşısını alsın. Alla­­hın qüv­vəsi daha çox, cəzası daha şid­dət­lidir.

Sizə bir kəs salam verildiyi za­man onun salamını sizə verdiyi salamdan daha gö­zəl şəkildə ona qaytarın və ya ve­ri­lən sa­lamı olduğu kimi qaytarın! Salamı, veriləndən daha yaxşı şəkildə qaytarmaq daha əfzəldir. Hə­qi­qətən, Allah əməlləriniz üzərində gözətçidir və O, hər bir kəsə əməlinin əvəzini verəcəkdir.

Allahdan başqa haqq məbud yoxdur. O, baş verəcəyinə şübhə edilməyən Qi­yamət gü­nü əməllərinizin əvəzini vermək üçün əvvəlincinizi və axırıncınızı mütləq bir yerə top­la­ya­caqdır. Allah­dan da­ha doğ­ru danışan heç kim ola bilməz.

Ey Möminlər! Sizə nə oldu ki, müna­fiq­lərlə rəftar etmək barə­sin­də bir dəstə, münafiqlərin etdikləri küfrlərə görə onlarla döyüşməyi, başqa bir dəstə isə qəlblərindəki imana görə onlarla döyüşməməyi deyərək iki müxtəlif dəstəyə ay­rıl­dı­nız?! Amma onlar barədə ixtiyafa düşməniz əbəs yerə idi. Halbuki Allah onları et­dik­ləri əməllərə görə küfrə və zəlalətə qay­tar­mışdır. Siz Alla­hın haqqa müvəffəq etmədiyi bir kimsəni doğru yola gətirməkmi­ is­tə­yir­si­niz?! Allahın azdırdığı kim­sə üçün əsla doğru yol ta­pa bil­məz­sən.

Münafiqlər sizə nazil edilənə özləri küfr etdik­ləri kimi, sizin də küfr edib özlərilə küfrdə ey­ni səviyyədə ol­manızı təmənna edərlər. Onlar, imanlarının əlaməti olaraq, şirk diyarından İslam diyarına Allah yolunda hicrət et­məyincə, etdikləri düşmənçiliyə görə onlardan heç birini özünüzə dost tut­ma­yın. Əgər üz çevir­ib, elə bu hal üzrə davam edərlərsə, on­ları hara­da gör­səniz, tutub öldürün. Onlar­dan özünüzə sirrinizi verəcək nə bir dost, düşməninizə qarşı sizə yardım edəcək nə də bir kö­mək­çi tutun.

Ancaq sizinlə aralarında atəşkəs elan etmək haqqında əhd bağladığınız bir camaata sığı­nan­lar, yaxud si­zinlə və ya öz ca­maatı ilə vuru­şmaq istəmədikləri üçün sizin ya­nınıza gələn kimsələr istis­na­dır. Əgər Allah istəsəydi, on­la­ra sizə qarşı döyüşməyə imkan verər və onlar da sizinlə döyüşərdilər. Allahdan olan bu afiyəti qəbul edin və onları qətlə yetirərəkdən və ya əsir götürməkdən əl çəkin. Əgər onlar sizdən aralansalar, sizinlə vu­ruş­ma­sa­lar, atəşkəs elan edib və sülhə əməl etsələr, Allah sizə onları qətlə yetirməyə yaxud əsir götürməyə yol verməz.