11. Hud

Alif. Lām. Rā’. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa Kabanatang Al-Baqarah. Ang Qur'ān ay isang aklat na hinusayan ang mga talata nito sa pagkakaayos at kahulugan kaya hindi ka nakakikita sa mga ito ng kasiraan ni kakulangan. Pagkatapos nilinaw ito sa pamamagitan ng pagbanggit sa ipinahihintulot at ipinagbabawal, ipinag-uutos at sinasaway, pangako at banta, mga salaysay, at ipa pa roon mula sa ganang Marunong sa pangangasiwa Niya at pagbabatas Niya, Mapagbatid sa mga kalagayan ng mga lingkod Niya at sa anumang nagsasaayos sa kanila.

Ang nilalaman nitong mga talatang pinababa kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay ang pagsaway sa mga lingkod na sumamba kasama kay Allāh sa iba pa sa Kanya: "Tunay na ako, O mga tao, ay isang tagapangamba para sa inyo sa pagdurusang dulot ni Allāh kung tumanggi kayong sumampalataya sa Kanya at sumuway kayo sa Kanya, at isang tagapagbalita ng nakagagalak sa inyo hinggil sa gantimpala Niya kung sumampalataya kayo sa Kanya at gumawa kayo ayon sa batas Niya."

Humiling kayo, O mga tao, ng kapatawaran sa mga pagkakasala ninyo mula sa Panginoon ninyo. Manumbalik kayo sa Kanya kalakip ng pagsisisi sa anumang nagkulang kayo sa panig Niya, magpapatamasa Siya sa inyo sa buhay ninyo sa Mundo ng isang natatamasang maganda hanggang sa oras ng pagwawakas ng mga taning ninyong itinakda at magbibigay Siya sa bawat may kabutihang-loob sa pagtalima at paggawa ng isang ganti sa kabutihang-loob nito nang kumpletong walang ibinawas. Kung aayaw kayo sa pagsampalataya sa inihatid ko mula sa Panginoon ko, tunay na ako ay nangangamba para sa inyo ng isang pagdurusa sa isang araw na matindi ang mga hilakbot, ang Araw ng Pagbangon.

Tungo kay Allāh lamamng ang pagbabalik ninyo, O mga tao, sa Araw ng Pagbangon. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nakapagpapahina sa Kanya na anuman kaya hindi nakapagpapahina sa Kanya ang pagbibigay-buhay sa inyo at ang pagtutuos sa inyo matapos ng kamatayan ninyo at pagbubuhay sa inyo."

Pansinin, tunay na ang mga tagapagtambal na ito ay nagbabaluktot ng mga dibdib nila upang magtago ng nasa mga ito na pagdududa tungkol kay Allāh dala ng isang kamangmangan sa Kanya mula sa kanila. Pansinin, kapag nagtatalukbong sila ng mga ulo nila sa pamamagitan ng mga kasuutan nila ay nakaaalam si Allāh ng itinatago nila at inilalantad nila. Tunay na Siya ay Maalam sa anumang ikinukubli ng mga dibdib.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ang lumikha ng mga langit at lupa sa kabila ng kalakihan ng mga ito at lumikha ng anumang nasa mga ito sa anim na araw. Ang Trono Niya, bago ng paglikha sa mga ito, ay nasa ibabaw ng tubig. [Ito ay] upang sumulit Siya sa inyo, O mga tao, kung alin sa inyo ang pinakamaganda dahil sa paggawa ng nagpapalugod sa Kanya at kung alin sa inyo ang pinakamasagwa dahil sa paggawa ng nagpapainis sa Kanya, para gumantimpala Siya sa bawat isa ng nagiging karapat-dapat dito. Talagang kung nagsabi ka, O Sugo: "Tunay na kayo, O mga tao, ay mga bubuhayin matapos ng kamatayan ninyo upang tuusin kayo" ay talagang magsasabi nga ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagkaila sa pagbubuhay: "Walang iba ang Qur'ān na ito na binibigkas ninyo kundi isang panggagaway na maliwanag sapagkat ito ay bulaang maliwanag ang kabulaanan."

Talagang kung nag-antala Kami sa mga tagapagtambal ng nagiging karapat-dapat sa kanila na pagdurusa sa buhay na pangmundo hanggang sa isang yugto ng mga araw na nabibilang ay talagang magsasabi nga sila habang mga nagmamadali sa kanya habang mga nangungutya: "Aling bagay ang pumipigil ng pagdurusa sa amin?" Pakatandaan, tunay na ang pagdurusang nagiging karapat-dapat sila ay may yugto sa ganang kay Allāh. Sa araw na darating ito sa kanila ay hindi sila makatatagpo ng isang tagalihis na maglilihis nito palayo sa kanila, bagkus magaganap ito sa kanila at papaligid sa kanila ang pagdurusang dati nilang minamadali bilang pangungutya at panunuya.

Talagang kung nagbigay Kami sa tao mula sa Amin ng isang biyaya gaya ng biyaya ng kalusugan at yaman, pagkatapos nagtanggal Kami mula sa kanya ng biyayang iyon, tunay na siya ay talagang madalas ang kawalang-pag-asa sa awa ni Allāh, mabigat ang pagtangging magpasalamat sa mga biyaya Niya. Nakalilimot siya sa mga ito kapag nagtanggal si Allāh ng mga ito sa kanya.

Talagang kung nagpalasap Kami sa kanya ng isang kaluwagan sa panustos at kalusugan matapos ng isang karalitaan at isang karamdamang dumapo sa kanya ay talagang magsasabi nga siya: "Nawala ang kasagwaan buhat sa akin at tumigil ang pinsala." Hindi siya nagpasalamat kay Allāh doon. Tunay na siya ay talagang labis ang saya nang walang pasasalamat, at labis ang pagmamataas sa mga tao at ang pagpapasikat sa ibiniyaya ni Allāh sa kanya.