أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ
ئا ئهوانه ئهوانهن که خۆیان فهوتاند و ئهو باس و درۆیانهی که له دنیادا ههڵیاندهبهست لێیان ون بوو.
[ أُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ ] ئا ئهمانه خۆیان دۆڕاند لهبهر ئهوهی عیبادهتی غهیری خوای گهورهیان كردو چوونه دۆزهخهوه [ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ (٢١) ] وه ئهو بوهتان و درۆههڵبهستنانهیش كه كردیان و شهریكیان بۆ خوا دانا ههر ههمووی ئهڕوات و ئهفهوتێ و له قیامهتدا هیچی نابیننهوه تا فریایان بكهوێ.