9. At-Tawba

ហើយក្នុងចំណោមពួកពុតត្បុត គឺមានពួកដែលធ្វើបាបអ្នកនាំរបស់អល់ឡោះ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដោយពាក្យសម្តី(របស់ពួកគេ) ដោយពួកគេនិយាយនៅពេលដែលពួកគេបានឃើញភាពអត់ឱនរបស់គាត់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ គាត់ស្តាប់រាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នានិយាយ ហើយជឿចំពោះវា ដោយមិនបែងចែកថាអ្វីត្រឹមត្រូវ អ្វីមិនត្រឹមត្រូវនោះទេ។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគេចុះថាៈ ជាការពិតណាស់ អ្នកនាំសារ(របស់អល់ឡោះ)ស្តាប់តែអ្វីដែលល្អប៉ុណ្ណោះ ហើយគាត់ជឿជាក់ចំពោះអល់ឡោះ និងជឿជាក់ចំពោះអ្វីដែលអ្នកមានជំនឿដ៏ស្មោះត្រង់បាននិយាយប្រាប់គាត់ ហើយគាត់មានចិត្តអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះពួកគេ។ ជាការពិតណាស់ យើង(អល់ឡោះ)បានតែងតាំងគាត់ជាក្តីមេត្តាករុណាចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលមានជំនឿចំពោះគាត់។ ហើយពួកដែលធ្វើបាបគាត់ មិនថាជាការធ្វើបាបតាមរបៀបណាក៏ដោយ គឺពួកគេនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មយ៉ាងឈឺចាប់បំផុត។

ពួកពុតត្បុតស្បថនឹងអល់ឡោះនៅចំពោះមុខពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេមិនបាននិយាយអ្វីដែលនាំឲ្យប៉ះពាល់ដល់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់នោះទេ។ ពួកគេធ្វើដូច្នោះ គឺដើម្បីផ្គាប់ចិត្តពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។ តែអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ទៅវិញទេដែលសាកសមបំផុតសម្រាប់ពួកគេផ្គាប់ចិត្តដោយការមានជំនឿនិងសាងនូវទង្វើកុសល ប្រសិនបើពួកទាំងនោះពិតជាអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដមែននោះ។

) តើពួកពុតត្បុតទាំងនោះមិនបានដឹងទេឬថា ពិតប្រាកដណាស់ ទង្វើរបស់ពួកគេនេះ គឺជាការបង្កភាពជាសត្រូវជាមួយនឹងអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ? ហើយជនណាហើយដែលបង្កភាពជាសត្រូវជាមួយនឹងអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ នាថ្ងៃបរលោកពួកគេនឹងចូលឋាននរក ដោយពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ។ នោះគឺជាការទាបថោក និងជាភាពអាម៉ាសមួយដ៏ធំបំផុត។

ពួកពុតត្បុតទាំងនោះបារម្ភខ្លាចអល់ឡោះបញ្ចុះជំពូកណាមួយទៅកាន់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដោយលាតត្រដាងឲ្យបណ្តាអ្នកមានជំនឿបានដឹងពីភាពគ្មានជំនឿដែលពួកគេលាក់ទុកនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ចូរពួកអ្នក(នែពួកពុតត្បុត)បន្តការសើចចំអក និងមួលបង្កាច់ចំពោះសាសនា(របស់អល់ឡោះ)ទៀតចុះ។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ជាអ្នកដែលលាតត្រដាងនូវអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងតែមានការបារម្ភខ្លាចនេះ ដោយការបញ្ចុះនូវជំពូកមួយ ឬដោយការប្រាប់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នូវរឿងនោះ។

ហើយប្រសិនបើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)សួរពួកពុតត្បុតនូវអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយចោទប្រកាន់ និងជេរប្រមាថចំពោះបណ្តាអ្នកមានជំនឿក្រោយពីអល់ឡោះបានប្រាប់អ្នកពីរឿងនេះ ពួកគេប្រាកដជានឹងឆ្លើយថាៈ ពិតណាស់ អ្វីដែលពួកយើងបាននិយាយ គឺគ្រាន់តែជាការនិយាយលេងសើចប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាការពិតអ្វីនោះឡើយ។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារ)ពោលទៅកាន់ពួកគេចុះថាៈ តើពួកអ្នកយកអល់ឡោះ និងបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់ទ្រង់ ហើយនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់មកចំអកលេងសើចឬ?

ពួកអ្នកមិនបាច់និយាយដោះសារភូតកុហកទៀតនោះទេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកបានស្តែងចេញនូវភាពគ្មានជំនឿទៅហើយតាមរយៈការសើចចំអកលេងសើចរបស់ពួកអ្នកនេះ ក្រោយពីពួកអ្នកធ្លាប់បានលាក់ទុកវា(នៅក្នុងចិត្តពួកអ្នក)។ ប្រសិនបើយើងលើកលែងទោសឲ្យក្រុមមួយក្នុងចំណោមពួកអ្នកដោយសារតែគេបោះបង់ភាពពុតត្បុតនិងបានទទួលសារភាពកំហុសរបស់គេអំពីវា ហើយនិងមានចិត្តស្មោះសចំពោះអល់ឡោះនោះ យើងក៏នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មក្រុមមួយទៀតក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែរ ដោយសារតែពួកគេនៅតែបន្តស្ថិតនៅលើភាពពុតត្បុត និងមិនព្រមទទួលសារភាពកំហុស(កែខ្លួន)ពីភាពពុតត្បុតនោះ។

ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ មិនថាប្រុសមិនថាស្រី គឺពួកគេមានភាពពុតត្បុតដូចគ្នា ហើយពួកគេប្រឆាំងនឹងអ្នកមានជំនឿ។ ពួកគេប្រើគ្នាឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ហើយហាមឃាត់គ្នាពីការសាងអំពើល្អ ហើយពួកគេមានភាពកំណាញ់ចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេដោយមិនព្រមចំណាយវាក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះឡើយ។ ពួកគេបោះបង់អល់ឡោះដោយមិនព្រមប្រតិបត្តិតាមទ្រង់នោះឡើយ។ ដូច្នេះ អល់ឡោះក៏បោះបង់ពួកគេវិញដោយទ្រង់មិនផ្តល់ការចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកគេឡើយ។ ជាការពិតណាស់ ពួកពុតត្បុត គឺជាពួកដែលចាកចេញពីការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះ និងចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវទៅកាន់ការប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងទ្រង់ ព្រមទាំងទៅកាន់មាគ៌ាដែលវង្វេង។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានសន្យាចំពោះពួកពុតត្បុត និងពួកប្រឆាំងដែលពួកគេមិនបានសារភាពកំហុសថា ទ្រង់នឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងនរកជើហាន់ណាំ ដោយពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ។ វាគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកគេនូវទណ្ឌកម្ម(ដែលមាននៅក្នុងនរកនោះ) ហើយអល់ឡោះបានបណ្តេញពួកគេចេញពីក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មជានិរន្តន៍។

ពួកអ្នក(នែពួកពុតត្បុត) ចំពោះការប្រឆាំងនិងការសើចចំអក(របស់ពួកអ្នក)នេះ គឺដូចទៅនឹងប្រជាជាតិដែលបដិសេធជំនាន់មុនពួកអ្នកដែរ។ ពួកគេមានភាពខ្លាំងក្លាជាងពួកអ្នក និងមានទ្រព្យសម្បត្តិ និងកូនចៅច្រើនជាងពួកអ្នកទៅទៀត ហើយពួកគេសោយសុខនឹងភាពត្រេកត្រអាលនៃលោកិយ(លាភសក្ការៈ)ដែលគេបានកំណត់ទុកសម្រាប់ពួក។ ហើយពួកអ្នក(នែពួកពុតត្បុត)ក៏បានត្រេកត្រអាលនឹងលាភសក្ការៈដែលគេបានកំណត់សម្រាប់ពួកអ្នក ដូចប្រជាជាតិដែលបានបដិសេធជំនាន់មុនៗបានត្រេកត្រអាលនឹងលាភសក្ការៈរបស់ពួកគេនោះដែរ។ ហើយការដែលពួកអ្នកនិយាយលេងសើចដោយបដិសេធនឹងការពិត ព្រមទាំងមួលបង្កាច់ទៅលើអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ ដូចដែលពួកគេបាននិយាយលេងសើចដោយបដិសេធនឹងការពិត និងមួលបង្កាច់ចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដូចគ្នាដែរ។ ពួកដែលមានលក្ខណៈដ៏អាក្រក់ដូចដែលបានរៀបរាប់នេះ ពួកគេគឺជាពួកដែលអំពើកុសលទាំងឡាយរបស់ពួកគេត្រូវរលាយសាបសូន្យ ដោយសារតែពួកគេបានបំផ្លាញវាដោយការប្រឆាំងចំពោះអល់ឡោះ។ ហើយពួកគេគឺជាពួកដែលខាតបង់ខ្លួនឯង ដោយបានបណ្តោយខ្លួនឲ្យធ្លាក់ក្នុងរណ្តៅនៃភាពអន្តរាយ។

តើរឿងរ៉ាវរបស់អ្នកជំនាន់មុនដែលពួកគេបានធ្វើ និងទណ្ឌកម្មដែលពួកគេទទួលរងនោះមិនបានមកដល់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះទេឬ? ក្រុមទាំងនោះមានដូចជា ក្រុមរបស់ព្យាការីនួហ ក្រុមរបស់ព្យាការីហ៊ូទ ក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះ ក្រុមរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម អ្នកស្រុកម៉ាទយ៉ាន់ និងភូមិស្រុកក្រុមរបស់ព្យាការីលូត។ ពួកទាំងនោះ បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបាននាំមកឲ្យពួកគេនូវបណ្តាភស្តុតាង និងអំណះអំណាងយ៉ាងច្បាស់។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនបានបំពានលើពួកគេទេ ព្រោះជាការពិតណាស់ បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេក៏បានព្រមានដាស់តឿពួកគេរួចហើយ ក៏ប៉ុន្តែ ពួកគេទៅវិញទេដែលបំពានលើខ្លួនឯង ដោយសារតែពួកគេបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងបដិសេធបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ។