9. At-Tawba

ពួកយូដាបានយកអ្នកចេះដឹងរបស់ពួកគេ ហើយពួកណាសរ៉នីវិញបានយកបុព្វជិតរបស់ពួកគេធ្វើជាព្រះក្រៅពីអល់ឡោះ ដោយពួកគេ(ពួកអ្នកចេះដឹងនិងពួកបុព្វជិត)បានអនុញ្ញាតដល់ពួកគេ(ពួកយូដានិងពួកគ្រឹស្ទាន)នូវអ្វីដែលអល់ឡោះដាក់បម្រាមទៅលើពួកគេ និងបានដាក់បម្រាមចំពោះពួកគេ(ពួកយូដានិងពួកគ្រឹស្ទាន)នូវអ្វីដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានអនុញ្ញាតចំពោះពួកគេ។ ហើយពួកណាសរ៉នីវិញ បានយកម៉ាសៀហអ៊ីសាកូនរបស់ម៉ារយ៉ាំធ្វើជាព្រះគោរពសក្ការៈរួមជាមួយនឹងអល់ឡោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មិនបានប្រើពួកអ្នកចេះដឹងក្នុងចំណោមពួកយូដា និងពួកបុព្វជិតក្នុងចំណោមពួកណាសរ៉នី ហើយក៏មិនបានប្រើអ៊ូហ្សៃរ៍ និងអ៊ីសាកូនម៉ារយ៉ាំឲ្យធ្វើការគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះណាផ្សេងក្រៅពីគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់នោះដែរ ហើយមិនត្រូវធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នូវអ្វីមួយនោះទេ ពីព្រោះ ទ្រង់គឺជាព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រូវបានគេគោរពសក្ការៈតែមួយគត់ ដោយគ្មានព្រះដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់នោះឡើយ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាស្អាតស្អំបំផុតពីការមានដៃគូរួមជាមួយទ្រង់ដូចដែលពួកមុស្ហរីគីន និងអ្នកផ្សេងពីពួកគេបានចោទប្រកាន់នោះ។

ពួកដែលប្រឆាំងទាំងនោះ និងអ្នកផ្សេងទៀតក្រៅពីពួកគេក្នុងចំណោមអ្នកដែលស្ថិតនៅលើសាសនាណាមួយក្នុងចំណោមសាសនារបស់ពួកប្រឆាំងនោះ តាមរយៈការប្រឌិតរបស់ពួកគេនិងការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បាននាំមកនេះ គឺពួកគេមានបំណងចង់បំបាក់ និងបំផ្លាញសាសនាឥស្លាម ព្រមទាំង(មានបំណងចង់)បំផ្លាញនូវបណ្តាអំណះអំណាងនិងភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយរបស់អល់ឡោះដែលគេបាននាំមក។ ហើយពិតណាស់ អ្វីដែលអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បាននាំមកនោះ គឺជាការពិត។ ហើយអល់ឡោះមិនឲ្យ(គោលបំណងរបស់ពួកគេ)បានសម្រេចឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់នឹងបំពេញសាសនារបស់ទ្រង់ និងធ្វើឲ្យវាលេចធ្លោឡើង ព្រមទាំងធ្វើឲ្យវាខ្ពង់ខ្ពស់ជាងសាសនាផ្សេងៗទៀតទាំងអស់ បើទោះបីជាពួកប្រឆាំងមិនពេញចិត្តចំពោះការដែលទ្រង់បំពេញសាសនារបស់ទ្រង់ ធ្វើឲ្យវាលេចធ្លោឡើង និងធ្វើឲ្យវាខ្ពង់ខ្ពស់ជាងសាសនាផ្សេងៗទៀតក៏ដោយ ក៏អល់ឡោះជាម្ចាស់ជាអ្នកបំពេញសាសនារបស់ទ្រង់ ជាអ្នកធ្វើឲ្យវាលេចធ្លោឡើង និងជាអ្នកធ្វើឲ្យវាខ្ពង់ខ្ពស់នោះដែរ។ ហើយនៅពេលដែលអល់ឡោះទ្រង់មានចេតនាលើកិច្ចការណាមួយនោះ ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យចេតនាឬគោលបំណងរបស់អ្នកដទៃក្រៅពីទ្រង់ គ្មានបានផលនោះឡើយ។

ហើយអល់ឡោះគឺជាអ្នកដែលបានបញ្ជូនអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដោយនាំមកនូវគម្ពីរគួរអានដែលវាជាការចង្អុលបង្ហាញដល់មនុស្ស និងនាំមកនូវសាសនាដ៏ពិត នោះគឺសាសនាឥស្លាម ដើម្បីឲ្យវាបានភាពខ្ពង់ខ្ពស់ជាងសាសនាដទៃទៀត តាមរយៈអំណះអំណាង ភស្តុតាង និងក្បួនច្បាប់ជាច្រើនដែលមាននៅក្នុងវា(សាសនាឥស្លាម) បើទោះបីជាពួកមុស្ហរីគីនមិនពេញចិត្តដូច្នោះក៏ដោយ។

នៅថ្ងៃបរលោក គេនឹងដុតអ្វីៗដែលពួកគេខិតខំប្រមូលទុកដោយមិនបានបំពេញសិទ្ធិរបស់វា(ដកហូតហ្សាកាត់)ទេនោះ ក្នុងភ្លើងនរកជើហាន់ណាំ។ នៅពេលដែលវាឡើងក្តៅហើយនោះ គេនឹងយកវាទៅដុតរោលលើថ្ងាស់របស់ពួកគេ ចំហៀងខ្លួនរបស់ពួកគេ និងខ្នងរបស់ពួកគេ ហើយមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេក្នុងលក្ខណៈស្តីបន្ទោសថាៈ នេះហើយជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកប្រឹងប្រែងប្រមូលវាទុកដោយមិនបំពេញសិទ្ធិដែលជាកាតព្វកិច្ចចំពោះវានោះ។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកភ្លក្សចុះនូវអ្វីដែលពួកអ្នកខិតខំប្រមូលវាទុកដោយមិនបំពេញសិទ្ធិរបស់វានោះ។ នេះហើយជាលទ្ធផលចុងក្រោយនៃការធ្វើដូច្នោះ។

ជាការពិតណាស់ ចំនួនខែក្នុងមួយឆ្នាំនៅក្នុងច្បាប់របស់អល់ឡោះ និងនៅក្នុងការកំណត់របស់ទ្រង់នោះ គឺមានចំនួនដប់ពីរខែ ហើយដែលអល់ឡោះបានចារទុកនៅក្នុងឡាវហ៊ុលម៉ះហ៊្វូសតាំងពីថ្ងៃដំបូងដែលទ្រង់បានបង្កើតមេឃនិងផែនដីមកម្លេះ។ ក្នុងចំណោមខែទាំងដប់ពីរនោះ គឺមានបួនខែដែលជាខែដែលអល់ឡោះបានដាក់បម្រាមមិនឲ្យធ្វើសង្គ្រាមនៅក្នុងវានោះឡើយ ក្នុងនោះមានបីខែដែលនៅបន្តបន្ទាប់គ្នា(គឺខែហ្ស៊ុលក៏អ៊ីហ្ទះ ខែហ្ស៊ុលហ៊ិជ្ជះ និងខែមូហារ៉ម) និងមួយខែទៀតដែលនៅដាច់តែឯង (នោះគឺខែរ៉ហ្ជប់)។ ចំនួនខែក្នុងមួយឆ្នាំ និងការដាក់បម្រាមចំនួនបួនខែនៅក្នុងវាដែលបានលើកឡើងនោះ វានោះហើយគឺជាសាសនាដ៏ត្រឹមត្រូវ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកកុំបំពានខ្លួនឯងនៅក្នុងបណ្តាខែបម្រាមទាំងនោះ តាមរយៈការធ្វើសង្គ្រាមនៅក្នុងវា ហើយធ្វើឲ្យខូចនូវបម្រាមរបស់វាឲ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកប្រយុទ្ធនឹងពួកមុស្ហរីគីនដូចដែលពួកគេបានប្រយុទ្ធនឹងពួកអ្នករាល់គ្នាដែរ។ ហើយចូរពួកអ្នកដឹងចុះថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់នៅជាមួយបណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចទ្រង់ដោយការអនុវត្តនូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើ និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយណាដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ តាមរយៈការជួយ និងការពង្រឹង(ឲ្យមានជំហរឹងប៉ឹង)។ ហើយជនណាដែលអល់ឡោះនៅជាមូយគេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ គ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះគេបានឡើយ។

ជាការពិតណាស់ ការពន្យារ(លើកខែ)ខែបម្រាមទៅកាន់ខែផ្សេងដែលមិនមែនជាខែបម្រាម ហើយយកខែផ្សេងដែលមិនមែនជាខែបម្រាមមកធ្វើជាខែបម្រាម(ដូចដែលពួកអារ៉ាប់សម័យអវិជ្ជាបានធ្វើ)បែបនេះ គឺជាការបន្ថែមនូវភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះថែមទៀត ដោយសារតែពួកគេប្រឆាំងនឹងច្បាប់របស់អល់ឡោះក្នុងខែបម្រាម។ ហើយដោយសារការពន្យារ(លើកខែ)នេះ ស្ហៃតនបានធ្វើឲ្យពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះវង្វេង ខណៈដែលវាបានបង្កើតនូវមាគ៌ានេះដល់ពួកគេ ដែលជាមាគ៌ាដ៏អាក្រក់ ដោយពួកគេបានអនុញ្ញាត(ឲ្យប្រយុទ្ធ)ក្នុងខែបម្រាមមួយឆ្នាំដោយជំនួសមកវិញនូវខែផ្សេងដែលមិនមែនជាខែបម្រាម ឬក៏ពួកគេរក្សាទុកការបម្រាមនេះដដែលទៅមួយឆ្នាំទៀត(នៅឆ្នាំបន្ទាប់)ដើម្បីឲ្យស្របនឹងចំនួនខែបម្រាមដែលអល់ឡោះទ្រង់បានដាក់បម្រាម(មិនឲ្យប្រយុទ្ធនោះ) បើទោះបីជាពួកគេធ្វើខុសពីខែដែលអល់ឡោះបានកំណត់នោះក៏ដោយ។ ដូច្នេះ ក្នុងខែបម្រាមណាដែលពួកគេអនុញ្ញាត(ឲ្យប្រយុទ្ធ) ពួកគេនឹងជំនួសកន្លែងរបស់វាដោយខែផ្សេង(ដែលមិនមែនជាខែបម្រាម)វិញ។ ដូចនេះ ពួកគេបានអនុញ្ញាតនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានហាមឃាត់ពាក់ព័ន្ធនឹងខែបម្រាមនោះ និងបានធ្វើផ្ទុយពីច្បាប់របស់វា។ ស្ហៃតនបានតុបតែងលម្អសម្រាប់ពួកគេនូវអំពើអាក្រក់នានា ហើយពួកគេក៏បានប្រព្រឹត្តនូវទង្វើនោះ ហើយក្នុងចំណោមនោះ គឺការដែលពួកគេបានបង្កើតឲ្យមាននូវការលើកខែនេះ។ ហើយអល់ឡោះមិនចង្អុលបង្ហាញចំពោះពួកដែលប្រឆាំងដែលនៅតែបន្តស្ថិតនៅលើការប្រឆាំងរបស់ពួកគេនោះឡើយ។

ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយអនុវត្តតាមអ្វីដែលគេដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់លើពួកគេ! តើមានរឿងអ្វីចំពោះពួកអ្នកបានជានៅពេលដែលគេអំពាវនាវពួកអ្នកទៅកាន់ការតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីប្រយុទ្ធនឹងសត្រូវរបស់ពួកអ្នក ពួកអ្នកបែរជាយឺតយ៉ាវ មិនរវាសរវៃ ហើយបន្តស្ថិតក្នុងលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកអ្នកទៅវិញដូចនេះ? តើពួកអ្នកពេញចិត្តទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយដែលមិនឋិតឋេរ ហើយភាពរីករាយរបស់វានឹងត្រូវកាត់ផ្តាច់នេះ ជាងការសោយសុខដ៏អមតៈនៅថ្ងៃបរលោកដែលអល់ឡោះបានរៀបចំវាសម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់ឬ? ជាការពិតណាស់ សុភមង្គលនៃឆាកជីវិតលោកិយនេះ មិនអាចប្រៀបនឹងថ្ងៃបរលោកបានឡើយ លើកលែងតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ តើអ្នកដែលមានប្រាជ្ញាស្មារតីជ្រើសរើសយករបស់ដែលនឹងវិនាសដោយបោះបង់របស់ដែលនៅគង់វង្សស្ថិតស្ថេរ និង(ជ្រើសរើស)របស់ដែលតិចតួច គ្មានតម្លៃ ដោយបោះបង់របស់ដែលមានភាពធំធេងយ៉ាងដូចម្តេច?

ប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)មិនចេញទៅតស៊ូប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីប្រយុទ្ធនឹងសត្រូវរបស់ពួកអ្នកទេនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ប្រាកដជានឹងដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺចាប់បំផុតចំពោះពួកអ្នក និងធ្វើឲ្យពួកអ្នកអាម៉ាសបំផុត ហើយទ្រង់នឹងជំនួសពួកអ្នកដោយក្រុមមួយ(ផ្សេងទៀត)ដែលប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ នៅពេលដែលគេស្នើឲ្យពួកគេចេញទៅប្រយុទ្ធ ពួកគេក៏នាំគ្នាចេញទៅប្រយុទ្ធ។ ការធ្វើផ្ទុយពីបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះរបស់ពួកអ្នកនោះ មិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីបន្តិចដល់ទ្រង់នោះឡើយ ពីព្រោះទ្រង់មហាមានលើសលប់ មិនត្រូវការពួកអ្នកឡើយ តែពួកអ្នកទៅវិញទេដែលត្រូវការទ្រង់នោះ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មានសមត្ថភាពលើអ្វីៗទាំងអស់ ដោយគ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាពនោះឡើយ។ ដូច្នេះ ទ្រង់មានសមត្ថភាពក្នុងការជួយសាសនារបស់ទ្រង់និងព្យាការីរបស់ទ្រង់ដោយមិនត្រូវការពួកអ្នកឡើយ។

ប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)មិនជួយអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) និងមិនឆ្លើយតបចំពោះការអំពាវនាវរបស់គាត់ ដោយពួកអ្នកមិនចេញទៅតស៊ូប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះទេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានជួយដល់គាត់(រួចទៅហើយ)ទោះបីជាពួកអ្នកមិននៅជាមួយគាត់ក៏ដោយ ខណៈពេលដែលពួកមុស្ហរីគីនបានបណ្តេញគាត់ និងអាពូហ្ពាកើរ ដោយគ្មានអ្នកទីបីនៅជាមួយពួកគេនោះឡើយ។ ពេលដែលគេទាំងពីរស្ថិតនៅក្នុងរូងភ្នំ”ស៊ួរ”លាក់បាំងពីពួកប្រឆាំងដែលកំពុងតែស្វែងរកពួកគេទាំងពីរ ខណៈពេលដែលអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បានពោលទៅកាន់មិត្តរបស់គាត់ គឺអាពូហ្ពាកើរ អាស្ស៊ិទ្ទីក នៅពេលដែលអាពូហ្ពាកើរព្រួយបារម្ភខ្លាចពួកមុស្ហរីគីនដឹង(មើលឃើញពួកគាត់)ថាៈ ចូរអ្នកកុំព្រួយ! ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់នៅជាមួយពួកយើងដោយការគាំទ្រ និងការជួយរបស់ទ្រង់។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះនូវភាពនឹងនរទៅក្នុងដួងចិត្តអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់បានបញ្ជូនកងទ័ពយ៉ាងច្រើនដែលពួកអ្នកមិនអាចមើលឃើញពួកគេបាន នោះគឺពពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់ ដើម្បីជួយពង្រឹងដល់គាត់។ ហើយទ្រង់បានធ្វើឲ្យពាក្យពេចន៍របស់ពួកប្រឆាំងទាបថោកបំផុត ចំណែកឯពាក្យបន្ទូលរបស់អល់ឡោះវិញ គឺខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ខណៈដែលទ្រង់បានធ្វើឲ្យសាសនាឥស្លាមខ្ពស់ត្រដែតឡើង។ ហើយអល់ឡោះមហាខ្លាំងពូកែបំផុតដោយខ្លួនរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ អំណាចរបស់ទ្រង់ និងការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ ដោយគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការចាត់ចែង ការកំណត់ និងការបញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់។