8. Al-Anfaal

บรรดาสาวกของเจ้าจะถามเจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- เกี่ยวกับทรัพย์ที่ได้จากสงครามว่า ควรจะแบ่งกันอย่างไร? ใครบ้างที่จะได้รับส่วนแบ่ง? เจ้าจงตอบเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- "ทรัพย์สงครามนั้นเป็นของอัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ การตัดสินนั้นต้องขึ้นอยู่กับอัลลอฮ์และเราะสูลเท่านั้น ว่า จะจัดแบ่งกันอย่างไร ดังนั้นไม่มีอะไรสำหรับพวกเจ้า นอกจากเชื่อฟังและยอมจำนงเท่านั้น ดังนั้นจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด -โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย- ด้วยการปฏิบัติตามบรรดาคำสั่งใช้และออกห่างจากบรรดาคำสั่งห้ามของพระองค์ และจงปรับปรุงแก้ไขสิ่งที่เป็นปัญหาระหว่างพวกเจ้าจากการตัดสัมพันธ์และการห่างเหินระหว่างกัน ด้วยความรักและการเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีต่อกัน มีมารยาทที่ดีต่อกัน และการให้อภัยซึ่งกันและกัน และจงยึดมั่นกับการภักดีต่ออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง เนื่องจากการศรัทธาที่แท้จริงนั้นมันจะนำไปสู่การจงรักภักดีและการออกห่างจากสิ่งชั่วช้า ซึ่งคำถามนี้เกิดขึ้นหลังสงครามบะดัร

แท้จริงแล้วบรรดาผู้ศรัทธานั้น คือ ผู้ที่หัวใจของพวกเขาสั่นไหวด้วยความหวาดเกรงเมื่อนามของอัลลอฮ์ถูกเอ่ยแก่พวกเขา จนทำให้หัวใจและร่างกายของพวกเขาต้องคล้อยตามสู่การภักดีต่อพระองค์ และเมื่อโองการทั้งหลายของอัลลอฮ์ได้ถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขาจะใคร่ครวญพิจารณา แล้วอีหม่านของพวกเขาก็จะเพิ่มทวีคูณ และต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาเท่านั้น ที่พวกเขายึดมั่นในการให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เป็นประโยชน์และปกป้องพวกเขาจากสิ่งที่เสื่อมเสียทั้งหลาย

พวกเขาคือบรรดาผู้ที่ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด ด้วยอิริยาบถที่สมบูรณ์ในเวลาของมัน และจากสิ่งที่เราได้ประทานให้แก่พวกเขา พวกเขาได้บริจาคทั้งที่เป็นวาญิบ (จำเป็น) และที่เป็นสุนัต (ส่งเสริมให้กระทำ)

บรรดาผู้ที่มีคุณลักษณะเหล่านั้น พวกเขาเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง เพราะพวกเขาได้รวบรวมระหว่างคุณลักษณะแห่งอีมานและอิสลามอันประจักษ์ พวกเขาได้รับการตอบแทนด้วยตำแหน่งที่สูงส่ง ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา และพวกเขาก็ได้รับการให้อภัยโทษและปัจจัยยังชีพอันมีเกียรติ ซึ่งก็คือความโปรดปรานที่อัลลอฮฺทรงได้เตรียมไว้ให้แก่พวกเขา

เช่นเดียวกับที่พระผู้อภิบาลของเจ้า (ความบริสุทธิ์จงมีแด่พระองค์) ได้ทรงยกเลิกการแบ่งทรัพย์สงครามจากพวกเจ้าหลังจากที่พวกเจ้าได้ขัดแย้งและถกเถียงกันในเรื่องดังกล่าว และพระองค์ได้ทรงมอบการจัดแบ่งนั้นเป็นของพระองค์และเราะสูลของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เท่านั้น และเช่นเดียวกัน (โอ้เราะสูลเอ๋ย) พระองค์ได้ทรงสั่งให้เจ้าออกจากตัวเมืองมาดีนะฮ์เพื่อไปเผชิญหน้ากับบรรดาผู้ตั้งภาคีด้วยวะห์ยุที่พระองค์ทรงประทานไว้แก่เจ้า ท่ามกลางความไม่พอใจของผู้ศรัทธาบางกลุ่ม

และพวกเจ้า -โอ้บรรดาผู้ศรัทธาที่โต้แย้งทั้งหลาย- จงรำลึกถึงตอนที่อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาไว้กับพวกเจ้าว่า พวกเจ้าจะได้รับชัยชนะเหนือกลุ่มหนึ่งในสองกลุ่มของบรรดาผู้ตั้งภาคี จะเป็นกลุ่มกองคาราวานที่เดินทางพร้อมกับทรัพย์สมบัติ แล้วพวกเจ้าจะได้เอามันเก็บไว้เป็นทรัพย์สงคราม หรือไม่ก็เป็นกลุ่มผู้ออกทำสงครามที่พวกเจ้าจะได้ทำสงครามกับพวกเขาและได้รับชัยชนะเหนือพวกเขา (แต่) พวกเจ้าชอบที่จะเอาชนะเหนือกลุ่มกองคาราวานมากกว่า เพราะมันง่ายต่อการยึดครองพวกเขาโดยไม่ต้องทำสงคราม แต่อัลลอฮฺทรงปราถนาที่จะพิสูจน์สัจธรรมให้เป็นที่ประจักษ์ด้วยการใช้ให้พวกเจ้าทำสงคราม เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ฆ่ากลุ่มหัวหน้าของบรรดาผู้ตั้งภาคีและจับกุมพวกเขาให้ตกเป็นเชลยได้เป็นจำนวนมาก ทั้งนี้เพื่อให้ความแข็งแกร่งของอิสลามได้ประจักษ์

เพื่ออัลลอฮ์จะทรงให้ความจริงได้เป็นที่ประจักษ์ ด้วยการให้อิสลามและผู้นับถือมันได้รับชัยชนะ โดยการให้ข้อยืนยันต่างๆ ได้เป็นข้อพิสูจน์ถึงความจริงของสัจธรรมแห่งอิสลาม และพระองค์ (ความบริสุทธิ์จงมีแด่พระองค์) จะทรงทำให้ความเท็จได้สลายไป ด้วยการให้ข้อยืนยันต่างๆ ได้เป็นข้อพิสูจน์ถึงความเท็จของมัน แม้ว่าบรรดาผู้ตั้งภาคีจะไม่ชอบมันก็ตาม แต่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงให้มันประจักษ์

พวกเจ้าจงรำลึกตอนสงครามบัดร์ครั้นเมื่อพวกเจ้าได้วิงวอนขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ให้ได้รับชัยชนะเหนือศัตรู อัลลอฮ์ก็ได้ทรงตอบรับการขอของพวกเจ้า ด้วยจำนวนหนึ่งพันมลาอิกะฮ์ทยอยกันลงมา เป็นกลุ่ม

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย อัลลอฮ์ไม่ได้ทรงประทานเหล่ามลาอิกะฮ์มายังพวกเจ้านอกจากเพื่อเป็นการแจ้งข่าวดีแก่พวกเจ้าว่า พระองค์ทรงช่วยเหลือพวกเจ้าเหนือศัตรูของพวกเจ้า และเพื่อทำให้หัวใจของพวกเจ้าเกิดความสงบและเกิดความมั่นใจในชัยชนะ แท้จริงแล้ว หาได้ว่าชัยชนะนั้นจะขึ้นด้วยการมีจำนวนที่มากหรือความพร้อมทางอาวุธ แต่ชัยชนะที่แท้จริง มันมาจากอัลลอฮฺ (ความบริสุทธิ์จงมีแด่พระองค์)เท่านั้น แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอำนาจในสิ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของพระองค์ ทรงเป็นผู้มีปรีชาญานในการกำหนดบทบัญญัติของพระองค์