7. Al-A'raaf

Ang mga naunang pamayanang iyon – ang mga pamayanan ng mga lipi nina Noe, Hūd, Ṣāliḥ, Lot, at Shu`ayb – ay bumibigkas Kami sa iyo at nagpapabatid Kami sa iyo, O Sugo, ng ilan sa mga panuto ng mga iyon, ng taglay noon ng mga iyon na pagpapasinungaling at pagmamatigas, at ng dumapo sa mga iyon na kapahamakan, upang iyon ay maging isang pagsasaalang-alang para sa sinumang nagsasaalang-alang at isang pangaral para sa sinumang napangangaralan. Talaga ngang naghatid sa mga naninirahan sa mga pamayanang ito ang mga sugo nila ng mga maliwanag na patotoo sa katapatan nila, ngunit hindi sila naging ukol na sumampalataya sa sandali ng paghahatid ng mga sugo ng nauna sa kaalaman ni Allāh na sila ay magpapasinungaling. Tulad ng pagsasara ni Allāh sa mga puso ng mga naninirahan sa mga pamayanang ito, na mga tagapagpasinungaling sa mga sugo nila, magsasara si Allāh sa mga puso ng mga tagatangging sumampalataya kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kaya naman hindi sila napapatnubayan sa pananampalataya.

Hindi nakatagpo si Allāh sa higit na marami sa mga kalipunan, na isinugo sa mga iyon ang mga sugo, ng anumang pagtupad at pananatili sa itinagubilin Niya. Hindi Siya nakatagpo sa kanila ng pagpapaakay sa mga ipinag-uutos Niya. Nakatagpo lamang Siya sa higit na marami sa kanila na mga lumalabas sa pagtalima sa Kanya.

Pagkatapos nagsugo Kami, matapos ng mga sugong iyon, kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kalakip ng mga katwiran Namin at mga patunay Naming malinaw sa katapatan niya patungo kay Paraon at sa mga tao nito. Ngunit walang nangyari sa kanila maliban na nagkaila sila sa mga tandang ito at tumangging sumampalataya sa mga ito. Kaya magnilay-nilay ka, O Sugo, kung papaano naging ang kinahinatnan ni Paraon at ng mga tao nito sapagkat ipinahamak nga sila ni Allāh sa pamamagitan ng paglunod at pinasundan Niya sila ng sumpa sa Mundo at Kabilang-buhay.

Nagsabi si Moises noong ipinadala siya ni Allāh kay Paraon at dumating siya roon: "O Paraon, tunay na ako ay isang isinugo mula sa Tagalikha ng mga nilikha nang lahatan, Tagapagmay-ari nila, at Tagapangasiwa ng mga nauukol sa kanila."

Nagsabi si Moises: "Yayamang ako ay naging isang isinugo mula sa Kanya, ako ay karapat-dapat na hindi magsabi tungkol sa Kanya maliban ng totoo. Naghatid nga ako sa inyo ng isang katwirang maliwanag na nagpapatunay sa katapatan ko at na ako ay isang isinugo sa inyo mula sa Panginoon ko, kaya palayain mo kasama ko ang mga anak ni Israel mula sa dati nilang lagay na pagkabihag at pagkasinisiil."

Kaya nagtapon si Moises ng tungkod niya saka nagbagong-anyo ito bilang ahas na malaki na nakalantad para sa sinumang nakasasaksi rito.

Inilabas niya ang kamay niya at inilantad ito mula sa nakabukas sa kamisa niya mula sa tabi ng dibdib niya o mula sa ilalim ng kilikili niya at lumabas ito na maputi na walang ketong, na nagniningning para sa mga tagatingin dahil sa tindi ng kaputian nito.

Nagsabi ang mga malaking tao at ang mga pangulo noong nakasaksi sila sa pagbabagong-anyo ng tungkod ni Moises na naging ahas at sa pagpapanibago ng kamay niya na naging maputing walang ketong: "Walang iba si Moises kundi isang manggagaway na malakas ang kaalaman sa panggagaway.

Naglalayon siya sa anumang isinasagawa niya na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyong ito, ang Ehipto. Pagkatapos sumangguni sa kanila si Paraon hinggil sa pumapatungkol kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang nagsasabi sa kanila: "Ano ang ipapayo ninyo sa akin na pananaw?"