5. Al-Maaida

ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំយកពួកយូដានិងពួកណាស៉នី ធ្វើជាមេដឹកនាំនិងជាមិត្តស្មោះស្ម័គ្រឱ្យសោះ។ ជាការពិតណាស់ ពួកយូដា គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងពួកអ្នកកាន់សាសនារបស់ពួកគេ ហើយពួកណាសរ៉នី ក៏ជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើអ្នកកាន់សាសនារបស់ពួកគេដែរ ហើយក្រុមទាំងពីរនេះ គឺរួមគ្នាប្រឆាំងនឹងពួកអ្នក។ ហើយជនណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលយកពួកគេធ្វើជាមេដឹកនាំនោះ ពិតណាស់ រូបគេស្ថិតក្នុងចំណោមក្រុមរបស់ពួកគេហើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនចង្អុលបង្ហាញក្រុមដែលបំពានដោយសារតែការយកពួកគ្មានជំនឿធ្វើជាមេដឹកនាំឡើយ។

ហើយអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងឃើញពួកពុតត្បុតដែលមានជំនឿទន់ខ្សោយ ប្រញាប់រួសរាន់ក្នុងការចងសម្ព័ន្ធភាពជាមួយនឹងពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នី ដោយពួកគេនិយាយថាៈ ពួកយើងខ្លាចពួកទាំងនោះ(បណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ទទួលបានជោគជ័យ ហើយពួកគេបង្កើតបានជារដ្ឋមួយដែលនឹងអាចឲ្យពួកយើងទទួលរងនូវប្រការអាក្រក់ពីពួកគេ។ ជួនកាល អល់ឡោះអាចផ្តល់ជ័យជម្នះដល់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ ឬបញ្ចុះកិច្ចបញ្ជាណាមួយមកពីទ្រង់ដើម្បីរារាំងឥទ្ធិពលរបស់ពួកយូដា និងអ្នកដែលចងសម្ព័ន្ធភាពនឹងពួកគេក៏ថាបាន។ ពេលនោះ នឹងធ្វើឲ្យពួកដែលប្រញាប់រួសរាន់ក្នុងការចងសម្ព័ន្ធភាពជាមួយពួកគេ(ពួកយូដា)នោះ ក្លាយទៅជាអ្នកដែលមានវិប្បដិសារីចំពោះអំពើពុតត្បុតដែលពួកគេលាក់បាំងក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ដោយសារពួកគេបានភ្ជាប់ខ្លួនទៅនឹងមូលហេតុដែលគ្មានបានការទាំងនោះ។

ហើយបណ្តាអ្នកមានជំនឿនិយាយទាំងហួសចិត្តនឹងស្ថានភាពរបស់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះថាៈ តើពួកទាំងនោះឬដែលបានស្បថនឹងអល់ឡោះយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា ពួកគេនឹងនៅជាមួយពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ទាំងការមានជំនឿ ការជួយ និងការចងសម្ព័ន្ធភាពជាមួយគ្នានោះ? ទង្វើ(កុសល)ទាំងឡាយរបស់ពួកគេបានក្លាយជាអសារបង់ ហើយពួកគេក៏បានក្លាយទៅជាពួកដែលខាតបង់ដោយសារបរាជ័យជាមួយគម្រោងការរបស់ពួកគេ និងការទទួលរងនូវទណ្ឌកម្ម(នៅថ្ងៃបរលោក)។

ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ! ជនណាហើយក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលបោះបង់សាសនារបស់គេ(សាសនាឥស្លាម)ត្រឡប់ទៅរកភាពគ្មានជំនឿវិញនោះ គឺអល់ឡោះនឹងយកក្រុមមួយមកជំនួសពួកគេ ដែលទ្រង់ស្រឡាញ់ពួកគេ ហើយពួកគេក៏ស្រឡាញ់ទ្រង់វិញដែរ ដោយសារតែពួកគេប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងសាសនា។ ពួកគេមានភាពទន់ភ្លន់ចំពោះបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ហើយតឹងរឹងចំពោះពួកដែលគ្មានជំនឿ។ ពួកគេតស៊ូដោយទ្រព្យសម្បត្តិនិងខ្លួនប្រាណរបស់ពួកគេដើម្បីឲ្យពាក្យបន្ទូលរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ខ្ពង់ខ្ពស់ឡើង ហើយពួកគេមិនខ្លាចការស្តីបន្ទោសពីនរណាម្នាក់ឡើយ ដោយសារពួកគេផ្តល់អាទិភាពលើការពេញចិត្តរបស់អល់ឡោះជាងការពេញចិត្តរបស់ម៉ាខ្លូក។ ទាំងនោះ គឺជាការប្រោសប្រទានរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់ប្រទានវាដល់ជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាទូលំទូលាយចំពោះភាពសប្បុរសនិងប្រការល្អ និងមហាដឹងបំផុតចំពោះជនណាដែលសាកសមទទួលបាននូវការប្រោសប្រទានរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ក៏ផ្តល់វាដល់គេ និង(មហាដឹងបំផុត)ចំពោះជនណាដែលមិនសាកសមនឹងទទួលការប្រោសប្រទាននោះ។ ដូច្នេះ ទ្រង់ក៏មិនផ្តល់វាឲ្យជននោះដែរ។

ពួកយូដា ពួកណាសរ៉នី និងពួកគ្មានជំនឿដទៃទៀតក្រៅពីពួកគេទាំងនោះ ពុំមែនជាអ្នកគាំពាររបស់ពួកអ្នកនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកគាំពាររបស់ពួកអ្នក និងអ្នកដែលជួយដល់ពួកអ្នកនោះ គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយនិងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលប្រតិបត្តិសឡាតយ៉ាងពេញលេញ ព្រមទាំងបរិច្ចាគហ្សាកាត់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេ គឺជាបណ្តាអ្នកដែលឱនលំទោនចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់។

ហើយជនណាដែលយកអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយធ្វើជាអ្នកគាំពារដោយការជួយនោះ ពិតប្រាកដណាស់ រូបគេគឺស្ថិតក្នុងក្រុមរបស់អល់ឡោះ ហើយក្រុមរបស់អល់ឡោះនោះ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលទទួលជោគជ័យ ដោយសារតែអល់ឡោះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលជួយពួកគេ។

ហើយក៏ដូច្នោះដែរ ពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)សើចចំអក និងលេងសើចនៅពេលដែលពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)អំពាវនាវទៅកាន់ការសឡាតដែលវាគឺជាការបញ្ជិតខ្លួនដ៏ធំធេងមួយ(ទៅចំពោះអល់ឡោះ)។ នោះគឺដោយសារតែពួកគេជាពួកដែលមិនគិតពិចារណាអំពីអល់ឡោះ អត្ថន័យនៃការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់ និងបណ្តាច្បាប់ទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដែលបានចែងវាជាច្បាប់បញ្ញត្តិសម្រាប់មនុស្សលោក។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកដែលសើចចំអកក្នុងចំណោមពួកអះលីគីតាបថាៈ តើពួកអ្នកបន្ទាបបន្ថោកពួកយើងនេះ គ្មានអ្វីក្រៅពី(ដោយសារតែ)ពួកយើងមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និង(មានជំនឿ)ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមកឱ្យពួកយើង និងចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះទៅឱ្យមនុស្សសម័យមុនពួកយើង ហើយនិងការមានជំនឿរបស់ពួកយើងដែលថា ភាគច្រើននៃពួកអ្នក គឺជាពួកដែលចាកចេញពីការគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះដោយការបោះបង់ការមានជំនឿ និងអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ឬ? ពិតណាស់ អ្វីដែលពួកអ្នកបន្ទាបបន្ថោកពួកយើងនេះ គឺជាការកោតសរសើរចំពោះពួកយើងទៅវិញទេ ពុំមែនជាការបន្ទាបបន្ថោកនោះឡើយ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ តើចង់ឲ្យខ្ញុំប្រាប់ពួកអ្នកពីអ្នកដែលសាកសមទទួលនូវភាពថោកទាប និងទទួលនូវការដាក់ទោសដ៏ខ្លាំងជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមពួកទាំងនោះដែរឬទេ? ពិតប្រាកដណាស់ ពួកទាំងនោះ គឺជាជីដូនជីតារបស់ពួកគេ(អះលីគីតាប)ដែលត្រូវបានអល់ឡោះបណ្តេញពួកគេចេញពីក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ធ្វើឱ្យរូបរាងរបស់ពួកគេក្លាយទៅជាសត្វស្វា និងសត្វជ្រូក។ ហើយក្នុងចំណោមពួកគេនោះទៀត ទ្រង់បានធ្វើឱ្យពួកគេចូលចិត្តការគោរពសក្ការៈចំពោះតហ្គូត ដែលតហ្គូតនោះ គឺរាល់ៗអ្នកដែលត្រូវគេគោរសក្ការៈផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះដោយពេញចិត្ត។ ពួកដែលបានលើកឡើងទាំងនោះហើយ គឺជាពួកដែលស្ថិតនៅកន្លែងដ៏អាក្រក់បំផុតនៅថ្ងៃបរលោក និងវង្វេងបំផុតពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ។