5. Al-Maaida

হে ঈমান্দাৰসকল! অন্তৰ আৰু জিভাৰ জৰিয়তে আল্লাহৰ অনুগ্ৰহসমূহ স্মৰণ কৰা, তেৱেঁই তোমালোকক শান্তি ও নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰিছে, আৰু যেতিয়া তোমালোকৰ শত্ৰুৱে তোমালোকৰ পিনে হাত বঢ়াব বিচাৰিছিল আৰু তোমালোকক ধৰি শাস্তি দিব বিচাৰিছিল, তেতিয়া আল্লাহেই সিহঁতৰ অন্তৰত ভয় সৃষ্টি কৰি দিছিল আৰু তোমালোকক সিহঁতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁকেই ভয় কৰা। তথা মুমিনসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ ধাৰ্মিক তথা পাৰ্থিৱ উপকাৰ অৰ্জন কৰিবলৈ কেৱল আল্লাহৰ ওপৰতেই ভৰসা কৰা উচিত।

অৱশ্যে আল্লাহে বনী ইছৰাঈলৰ পৰা দৃঢ় প্ৰতিশ্ৰুতি লৈছিল, যাৰ বৰ্ণনা আগত আহি আছে, আৰু সিহঁতৰ মাজত বাৰ জন প্ৰধান নিযুক্ত কৰিছিল, যিসকলে নিজৰ অধীনত থকা লোকৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিছিল, তথা আল্লাহে বনী ইছৰাঈলক কৈছিলঃ মই তোমালোকৰ সহায় তথা সমৰ্থনৰ বাবে তোমালোকৰ লগত আছো, যদিহে তোমালোকে ভালদৰে ছালাত আদায় কৰা, যাকাত প্ৰদান কৰা, মোৰ সকলো ৰাছুলৰ প্ৰতি কোনো ভেদাভেদ নকৰাকৈ যদি ঈমান পোষণ কৰা, তেওঁলোকক সন্মান কৰা, আৰু তেওঁলোকক সহায় কৰা লগতে সৎ পথত ব্যয় কৰা। যদি তোমালোকে এইবোৰ কৰ্ম কৰা তেন্তে মই তোমালোকৰ গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰি দিম আৰু ক্বিয়ামতৰ দিনা এনেকুৱা জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাম, যাৰ অট্টালিকাসমূহৰ তলত নদীসমূহ প্ৰবাহিত। ইমান দৃঢ় বচন লোৱাৰ পিছতো যিয়ে কুফৰী কৰিব, সি দৰাচলতে জানি বুজি সত্যৰ পথ ত্যাগ কৰিলে।

সিহঁতে অঙ্গীকাৰ ভঙ্গ কৰাৰ কাৰণে আমি সিহঁতক নিজ কৃপাৰ পৰা আঁতৰ কৰি দিছো, আৰু সিহঁতৰ অন্তৰক এনেকুৱা কঠোৰ কৰি দিছো যে, সিহঁতৰ অন্তৰত কোনো ভাল কথা প্ৰৱেশ কৰিবই নোৱাৰে, আৰু কোনো উপদেশৰ দ্বাৰাও উপকৃত হব নোৱাৰে। সিহঁতে আল্লাহৰ বাণীক বাস্তৱ স্থানৰ পৰা বিকৃত কৰে, কেতিয়াবা শব্দ পৰিবৰ্তন কৰে আকৌ কেতিয়াবা নিজ ইচ্ছা অনুসাৰে অৰ্থ বিকৃত কৰে। তথা সিহঁতক যিবোৰ কথাৰ উপদেশ দিয়া হৈছিল সেইবোৰৰ কিছুমানৰ ওপৰত সিহঁতে আমল কৰা এৰি দিছে। আৰু হে ৰাছুল! আপুনি খবৰ পাই থাকিব যে, সিহঁতে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ মুমিন বান্দাসকলৰ লগত অমুক অমুক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছে। কিন্তু সিহঁতৰ মাজত কিছুমান এনেকুৱা ব্যক্তিও আছে, যিসকলে অঙ্গীকাৰ পূৰণ কৰিছে। এতেকে সিহঁতক ক্ষমা কৰি দিয়ক আৰু সিহঁতক এৰি দিয়ক। কাৰণ এইটো উত্কৃষ্ট কাৰ্য, আৰু আল্লাহে উত্কৃষ্ট কৰ্মকাৰী সকলক ভাল পায়।

যিদৰে আমি ইয়াহুদীসকলৰ পৰা দৃঢ় অঙ্গীকাৰ লৈছিলো, সেইদৰে আমি সেইসকল লোকৰ পৰাও অঙ্গীকাৰ লৈছিলো, যিসকলে এই কথা কৈ নিজৰ পৱিত্ৰতা বৰ্ণনা কৰে যে আমি ঈছা আলাইহিছ ছালামৰ অনুসাৰী। আৰু সিহঁতেও নিজৰ পূৰ্বপুৰুষ ইয়াহুদীসকলৰ দৰেই সেইসমূহ বিধানৰ কিছুমানৰ ওপৰত আমল কৰা এৰি দিছিল যিবোৰ সিহঁতক আদেশ দিয়া হৈছিল। আৰু আমি ক্বিয়ামত পৰ্যন্ত সিহঁতৰ মাজত শত্ৰুতা আৰু ঘৃণা ঢালি দিছো। ফলত সিহঁতে ইজনে সিজনৰ লগত বিবাদত লিপ্ত হবলৈ ধৰিলে আৰু পৰস্পৰে পৰস্পৰক কাফিৰ কবলৈ ধৰিলে। আল্লাহে সিহঁতক অনতিপলমে সিহঁতৰ কাৰ্যকলাপ সম্পৰ্কে অৱগত কৰাব, যিবোৰ কৰ্ম সিহঁতে কৰিছে। আৰু ইয়াৰ প্ৰতিদানো দিব।

হে আহলে কিতাব, তাওৰাত ধাৰী ইয়াহুদীসকল আৰু ইঞ্জীল ধাৰী খৃষ্টানসকল! তোমালোকৰ ওচৰত আমাৰ ৰাছুল মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আহি গৈছে। তোমালোকে তোমালোকৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা পুথিৰ যিবোৰ কথা গোপন কৰিছিলা, তাৰে বহুত কথা তেওঁ স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰিব, আৰু বহু কথা আওকাণও কৰিব, যিবোৰত তোমালোকৰ অপমানৰ বাহিৰে আন একো নাই। তোমালোকৰ ওচৰত আল্লাহৰ ফালৰ পৰা কোৰআন আহিছে, ই হৈছে প্ৰদীপ, যাৰ পৰা জ্যোতি লোৱা হয়। আৰু এইটো এনে এখন পুথি, য’ত মানুহৰ বাবে পৃথিৱী আৰু আখিৰাত সম্পৰ্কীয় সেই সকলো বিষয়ৰ বিৱৰণ আছে যিবোৰ সিহঁতৰ বাবে অতি আৱশ্যক।

সেই সকল খৃষ্টানে কুফুৰী কৰিছে যিসকলে কয় যে, আল্লাহেই হৈছে ঈছা ইবনে মৰিয়ম। হে ৰাছুল! আপুনি সিহঁতক কৈ দিয়ক, আল্লাহে যদি ঈছা ইবনে মৰিয়ম আৰু তেওঁৰ মাকক আৰু পৃথিৱীৰ বুকুত যি সেই সকলোকে ধ্বংস কৰিব বিচাৰে তেন্তে কোন আছে এনেকুৱা যিয়ে আল্লাহৰ এই কাৰ্যক বাধা প্ৰদান কৰিব পাৰিব? যদি কোনেও নোৱাৰে তেন্তে এই কথা প্ৰমাণিত যে, আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য ইলাহ নাই। আৰু ঈছা ইবনে মৰিয়মৰ লগতে তেওঁ মাতৃ আৰু সকলোৱেই আল্লাহৰ সৃষ্টি। আকাশমণ্ডল, পৃথিৱী আৰু এই দুয়োৰ মাজত যি আছে, সেই সকলোবোৰেৰে মালিক আল্লাহ। তেওঁ যি ইচ্ছা কৰে সৃষ্টি কৰে। আৰু যিসকলক তেওঁ সৃষ্টি কৰিছে সেইসকলৰ মাজত এজন হৈছে ঈছা আলাইহিছ ছালাম। এতেকে তেওঁ আল্লাহৰ বান্দা আৰু তেওঁৰ ৰাছুল। আৰু আল্লাহ সকলো বস্তুৰ ওপৰত ক্ষমতাৱান।

ইয়াহুদী আৰু নাচাৰাসকলে দাবী কৰে যে, সিহঁতে আল্লাহৰ পুত্ৰ তথা প্ৰিয়পাত্ৰ। হে ৰাছুল! আপুনি সিহঁতৰ এই দাবী খণ্ডন কৰি কৈ দিয়কঃ তেনেহলে তেওঁ তোমালোকক তোমালোকৰ গুনাহৰ শাস্তি কিয় দিয়ে। তোমালোকৰ দাবী অনুসাৰে যদি সঁচাকৈয়ে তোমালোক আল্লাহৰ প্ৰিয়পাত্ৰ তেন্তে তেওঁ তোমালোকক পৃথিৱীত হত্যা তথা মুখমণ্ডল বিকৃত কৰাৰ দৰে শাস্তি আৰু আখিৰাতত জাহান্নামৰ শাস্তি নিদিলিহেঁতেন। কিয়নো তেওঁ নিজৰ প্ৰিয়পাত্ৰসকলক শাস্তি নিদিয়ে। প্ৰকৃততে তোমালোকেও আন আন মানুহৰ দৰেই মানুহ। যিয়ে ভাল কৰ্ম কৰিব, সি জান্নাত পাব। আৰু যিয়ে বেয়া কৰ্ম কৰিব, সি পাব জাহান্নাম। আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে নিজ অনুগ্ৰহেৰে ক্ষমা কৰি দিয়ে, আৰু যাক ইচ্ছা কৰে ন্যায়ৰ জৰিয়তে শাস্তি দিয়ে। আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱী তথা এই উভয়ৰ মাজৰ সকলো তেওঁৰেই অধীন। আৰু তেওঁৰ ফালেই সকলোৱে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিব।

হে কিতাপ ধাৰী ইয়াহুদী আৰু নাছাৰাসকল! তোমালোকৰ ওচৰত আমাৰ ৰাছুল মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আহিছে। তেওঁ এনেকুৱা সময়ত আহিছে যেতিয়া ৰাছুলসকলৰ আগমণ অস্থায়ী ভাৱে বন্ধ আছিল তথা ৰাছুল অহাটো বৰ আৱশ্যক আছিল। যাতে তোমালোকে এইটো ক'ব নোৱাৰা যে, আমাৰ ওচৰলৈ আল্লাহৰ প্ৰতিদানৰ সুসংবাদ দিবলৈ আৰু তেওঁৰ শাস্তিৰ পৰা সতৰ্ক কৰিবলৈ ৰাছুল অহা নাছিল। কিয়নো তোমালোকৰ ওচৰত সুসংবাদ দাতা তথা সতৰ্ককাৰী হিচাপে আমাৰ ৰাছুল মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আহি পৰিছে। আল্লাহ সকলো বস্তুৰ ওপৰত ক্ষমতাৱান, তেওঁক কোনেও পৰাজিত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁৰ ক্ষমতাৰ এটা বহিঃপ্ৰকাশ হৈছে ৰাছুল প্ৰেৰণ। আৰু ৰাছুল প্ৰেৰণৰ এই ধাৰাবাহিকতা মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ জৰিয়তে শেষ কৰিছে।

হে ৰাছুল! সেই সময়ক স্মৰণ কৰক, যেতিয়া মুছা আলাইহিছ ছালামে নিজ সম্প্ৰদায় বনী ইছৰাঈলক কৈছিলঃ হে মোৰ জাতি ভাইসকল! তোমালোকে অন্তৰেৰে আৰু মুখেৰে আল্লাহৰ অনুগ্ৰহসমূহ স্মৰণ কৰা যে, আল্লাহে তোমালোকৰ মাজৰ পৰাই কিছুমানক নবী বনাইছিল, যিসকলে তোমালোকক সত্যৰ পিনে আহ্বান কৰিছিল, আৰু তোমালোকক স্বাধীন কৰিছিল অথচ তোমালোক দাস হৈ আছিলা, আৰু তোমালোকক এনেকুৱা অনুগ্ৰহ প্ৰদান কৰিছিল, যিবোৰ অনুগ্ৰহ তোমালোকৰ যুগত আন কাকো দিয়া নাছিল।