5. Al-Maaida

ពិតប្រាកដណាស់ ស្ហៃតនមានបំណងចង់តុបតែងលម្អគ្រឿងស្រវឹងនិងល្បែងស៊ីសងនេះ(ឲ្យមើលទៅឃើញថាជាប្រការល្អ) ដើម្បីបង្កភាពជាសត្រូវនឹងគ្នា និងមានចិត្តស្អប់ខ្ពើមគ្នា និង(ធ្វើឲ្យមនុស្ស)ងាកចេញពីការរំលឹកអល់ឡោះ និងពីការប្រតិបត្តិសឡាត។ ដូច្នេះ តើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)ជាអ្នកបោះបង់អំពើអបាយមុខទាំងនេះដែរឬទេ? ច្បាស់ណាស់ថា ការបោះបង់អំពើទាំងនោះ គឺសាកសមបំផុតចំពោះពួកអ្នក។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកបញ្ឈប់ការប្រព្រឹត្តទង្វើទាំងនោះ។

ហើយចូរពួកអ្នកគោរពតាមអល់ឡោះនិងគោរពតាមអ្នកនាំសារ ដោយអនុវត្តន៍តាមបទបញ្ជាទាំងឡាយដែលច្បាប់ឥស្លាមបានដាក់បញ្ញត្តិ និងត្រូវជៀសវាងពីប្រការទាំងឡាយដែលច្បាប់ឥស្លាមបានហាមឃាត់ ហើយចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្នអំពីការប្រព្រឹត្តល្មើស។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកបែរចេញពីរឿងនោះ ពួកអ្នកត្រូវដឹងថា ពិតប្រាកដណាស់ អ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចទៅលើអ្នកនាំសាររបស់យើងនោះ គឺការផ្តល់នូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យផ្សព្វផ្សាយតែប៉ុណ្ណោះ។ ហើយគាត់បានផ្សព្វផ្សាយ(ទៅកាន់ពួកអ្នក)រួចអស់ទៅហើយ។ ដូចនេះ ប្រសិនបើពួកអ្នកទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញនោះ វាគឺសម្រាប់ខ្លួនពួកអ្នកផ្ទាល់។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកបដិសេធនោះ វាក៏នឹងធ្លាក់ទៅលើខ្លួនពួកអ្នកដូចគ្នា។

ពុំមានបាបកម្មនោះទេចំពោះបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿនិងបានសាងទង្វើកុសលដើម្បីបញ្ជិតខ្លួនចំពោះអល់ឡោះចំពោះការដែលពួកគេបានទទួលទានស្រាមុនពេលដែលបម្រាម(នៃការហាមឃាត់មិនឲ្យផឹកស្រា)ត្រូវបានដាក់ចុះមក កាលណាពួកគេបានជៀសវាងពីប្រការបម្រាមទាំងឡាយ កោតខ្លាចការខឹងសម្បាររបស់អល់ឡោះ មានជំនឿចំពោះទ្រង់ និងសាងទង្វើកុសលនោះ។ បន្ទាប់មក ពួកគេកាន់តែបន្ថែមនូវការកោតខ្លាចអល់ឡោះ រហូតដល់ពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់ហាក់បីដូចជាពួកគេបានឃើញទ្រង់ដូច្នោះដែរ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ស្រឡាញ់បណ្តាអ្នកដែលគោរពសក្ការៈទ្រង់ហាក់បីដូចជាពួកគេបានឃើញទ្រង់ ព្រោះថាពួកគេមានអារម្មណ៍ថា អល់ឡោះជាម្ចាស់កំពុងឃ្លាំមើលពួកគេជានិច្ច។ នោះហើយជាអ្វីដែលអាចនាំអ្នកមានជំនឿទៅកាន់ការធ្វើអំពើល្អ និងធ្វើវាដោយផ្ចិតផ្ចង់នោះ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ពិតជានឹងសាកល្បងពួកអ្នកនឹងប្រការទាំងឡាយដែលជម្រុញពួកអ្នកឲ្យធ្វើការបរបាញ់សត្វព្រៃខណៈដែលពួកអ្នកកំពុងស្ថិតក្នុងតំណមអៀហរ៉ម ដោយពួកអ្នក(អាចនឹង)ចាប់សត្វតូចៗដោយដៃរបស់ពួកអ្នក ហើយពួកចាប់សត្វធំៗដោយប្រើលំពែង ដើម្បីអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងថា ជនណាដែលមានជំនឿពេញលេញចំពោះការដឹងរបស់អល់ឡោះ ខណៈដែលពួកគេមើលមិនឃើញទ្រង់នោះ។ ដូចនេះ គេក៏បានបញ្ឈប់ការបរបាញ់សត្វព្រៃដោយខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលបានបង្កើតរូបគេ ដែលគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ ដូចេ្នះ ជនណាដែលបានបំពានព្រំដែន(ច្បាប់) ហើយគេបានបរបាញ់សត្វទាំងនោះក្នុងពេលដែលគេជាអ្នកកាន់តំណមអៀហរ៉មហាជ្ជី ឬក៏អុំរ៉ោះនោះ សម្រាប់ពួកគេនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់បំផុតនៅថ្ងៃបរលោក ដោយសារតែគេបានប្រព្រឹត្តនូវទង្វើដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកុំសម្លាប់សត្វលើគោកខណៈដែលពួកអ្នកជាអ្នកកាន់តំណមអៀហរ៉មហាជ្ជីឬអ៊ុមរ៉ោះឱ្យសោះ។ ហើយជនណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកបានសម្លាប់សត្វលើគោកដោយចេតនានោះ គឺរូបគេត្រូវទទួលការពិន័យ ដោយត្រូវសម្លេះសត្វ(មួយផ្សេងទៀត)ដូចទៅនឹង(ប្រភេទ)សត្វដែលគេបានសម្លាប់នោះវិញ ដូចជាសត្វអូដ្ឋ សត្វគោ ឬសត្វពពែ។ អ្នកដែលវិនិច្ឆ័យ(កាត់សេចក្តី)ក្នុងរឿងនេះ គឺបុរសពីរនាក់ដែលប្រកបដោយភាពយុត្ដិធម៌ក្នុងចំណោមជនមូស្លីម។ ហើយអ្វីដែលបុរសទាំងពីរនាក់នេះបានវិនិច្ឆ័យក្នុងរឿងនេះ គឺគេត្រូវធ្វើដូចអ្វីដែលគេបានធ្វើចំពោះសត្វជំនូនដែរ ដោយត្រូវបញ្ជូនសត្វនោះទៅកាន់ទឹកដីម៉ាក្កះ ហើយសម្លេះសត្វនោះនៅក្នុងទឹកដីពិសិដ្ឋ ឬជំនួសជាតម្លៃវិញ ដោយធ្វើជាអាហារចែកជូនដល់ជនក្រីក្រដែលរស់នៅក្នុងទឹកដីម៉ាក្កះ ដោយជនក្រីក្រម្នាក់ៗត្រូវទទួលបានកន្លះកន្តាំង ឬត្រូវបួសមួយថ្ងៃជំនួសឲ្យរាល់អាហារកន្លះកន្តាំង។ ទាំងនោះគឺដើម្បីឱ្យអ្នកបរបាញ់សត្វ(ក្នុងពេលខ្លួនកាន់តំណមអៀហរ៉ម)ភ្លក្សលទ្ធផលនៃការបំពានបម្រាមដោយការសម្លាប់សត្វនោះ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានអធ្យាស្រ័យដល់រូបគេចំពោះការបរបាញ់សត្វនៅក្នុងទឹកដីពិសិដ្ឋ និងការសម្លាប់សត្វលើគោកខណៈដែលគេស្ថិតក្នុងតំណមអៀហរ៉មមុនពេលដែលបម្រាមនេះបានដាក់ចុះមក។ ហើយចំពោះជនណាដែលត្រឡប់ទៅប្រព្រឹត្តទង្វើនោះ(បរបាញ់សត្វនៅក្នុងទឹកដីពិសិដ្ឋនិងសម្លាប់សត្វលើគោកខណៈដែលគេស្ថិតក្នុងតំណមអៀហរ៉ម)ក្រោយពីបម្រាមបានដាក់ចុះមកហើយនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងផ្តន្ទាទោសចំពោះគេ ដោយទ្រង់នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មលើរូបគេចំពោះទង្វើនោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងក្លា មហាខ្លាំងពូកែបំផុត ហើយក្នុងចំណោមភាពខ្លាំងក្លារបស់ទ្រង់នោះ គឺទ្រង់នឹងផ្តន្ទាទោសចំពោះជនណាដែលបានប្រឆាំងនឹងទ្រង់ ប្រសិនបើទ្រង់មានចេតនា ដោយគ្មាននរណាម្នាក់អាចរារាំងទ្រង់អំពីការផ្តន្ទាទោសនោះបានឡើយ។

អល់ឡោះបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកអ្នកនេសាទសត្វដែលរស់នៅអល់ឡោះបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកអ្នកអាចធ្វើការនេសាទសត្វដែលរស់នៅក្នុងទឹក និងអ្វីដែលមាននៅក្នុងសមុទ្រ មិនថាសត្វរស់ឬសត្វស្លាប់ដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកអ្នក ទាំងអ្នកដែលមិនធ្វើដំណើរ និងទាំងអ្នកដែលធ្វើដំណើរដើម្បីធ្វើជាស្បៀងអាហារទទួលទាន។ ហើយពួកអ្នកត្រូវបានគេហាមឃាត់មិនឱ្យបរបាញ់សត្វនៅលើគោក ដរាបណាពួកអ្នកកំពុងស្ថិតនៅក្នុងតំណមអៀហរ៉មហាជ្ជីឬអុំរ៉ោះ។ ចូរពួកអ្នកគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយអនុវត្តន៍តាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងឱ្យឆ្ងាយពីប្រការទាំងឡាយណាដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។ ពិតណាស់ ពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកលើទង្វើដែលពួកអ្នកបានសាង។

អល់ឡោះជាម្ចាស់បានចាត់ទុកកាក់ហ្ពះដែលជាគេហដ្ឋានដ៏ពិសិដ្ឋ គឺជាទីកន្លែងជួបជុំសម្រាប់មនុស្សលោក និងជាទីកន្លែងទ្រទ្រង់កិច្ចការសាសនារបស់ពួកគេ ដូចជាការប្រតិបត្តិសឡាត ការធ្វើហាជ្ជីនិងអុំរ៉ោះ និងក៏ជាទីកន្លែងផ្តល់ផលប្រយោជន៍លោកិយដល់ពួកគេផងដែរតាមរយៈ(ការផ្តល់)សុខសន្តិភាពនៅក្នុងទឹកដីពិសិដ្ឋនោះ ហើយផលានុផលគ្រប់យ៉ាងត្រូវបានគេប្រមូលយកទៅកាន់ទីនោះ។ ហើយទ្រង់បានចាត់ទុកខែបម្រាម(គឺខែហ្ស៊ុលកៀកហ្ទះ ហ្ស៊ុលហ៊ិជ្ជះ មូហារ៉ម និងខែរ៉ហ្ជប់) ជាការជួបជុំរបស់ពួកគេ តាមរយៈផ្តល់ឲ្យពួកគេនូវសុខន្តិភាពនៅក្នុងខែទាំងនោះពីការធ្វើសង្គ្រាមផ្សេងៗចំពោះពួកគេ។ ហើយទ្រង់បានបង្កើតសត្វជំនូន និងសត្វដែលគេបំពាក់ប្រឡៅកដែលជាសញ្ញាបញ្ជាក់ថា វាត្រូវបានគេនាំទៅកាន់ទឹកដីដ៏ពិសិដ្ឋ ដើម្បីផ្តល់សុវត្ថិភាពដល់ម្ចាស់សត្វទាំងនោះពីការបង្កគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗចំពោះពួកគេ។ អ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានឱ្យពួកអ្នកទាំងអស់នោះ គឺដើម្បីឲ្យពួកអ្នកដឹងថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាដឹងបំផុតចំពោះអ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី ហើយពិណាស់ ទ្រង់ដឹងបំផុតនូវរាល់អ្វីៗទាំងអស់។ ដូច្នេះ ការដែលទ្រង់ដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់ដូច្នោះ(ដើម្បីផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ពួកអ្នក និងការពារពួកអ្នកពីគ្រោះថ្នាក់មុននឹងគ្រោះថ្នាក់នោះអាចកើតឡើង) គឺជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ទៅលើការដឹងរបស់ទ្រង់ចំពោះអ្វីដែលផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់បណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

ចូរពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ)ដឹងចុះថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏ខ្លាំងក្លាបំផុតលើអ្នកដែលប្រព្រឹត្តល្មើសចំពោះទ្រង់។ ហើយទ្រង់ជាម្ចាស់មហាអភ័យទោសចំពោះអ្នកដែលសារភាពកំហុស មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះគេ។

ពុំមានកាតព្វកិច្ចអ្វីទៅលើអ្នកនាំសារ ក្រៅពីការផ្តល់នូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រើគាត់ឱ្យ ផ្សព្វផ្សាយនោះទេ ហើយក៏ពុំមានកាតព្វកិច្ចអ្វីទៅលើគាត់ក្នុងការសម្រេចឱ្យមនុស្ស(ណាម្នាក់)ទទួលយកនូវការចង្អុលបង្ហាញនោះដែរ។ ពិតប្រាកដណាស់ ការសម្រេចឱ្យមនុស្សទទួលយកនូវការចង្អុលបង្ហាញនោះ គឺស្ថិតនៅលើកណ្តាប់ដៃអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយអល់ឡោះដឹងនូវអ្វីៗដែលពួកអ្នកបង្ហាញឱ្យឃើញ និងអ្វីៗដែលពួកអ្នកលាក់បាំងអំពីការចង្អុលបង្ហាញឬការវង្វេង ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះពួកអ្នកវិញទៅលើរឿងនោះ។