4. An-Nisaa

ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)នឹងជួបប្រទះក្រុមពុតត្បុតមួយក្រុមផ្សេងទៀតដែលពួកគេបង្ហាញឲ្យពួកអ្នកបានឃើញពីការមានជំនឿរបស់ពួកគេដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេក៏បង្ហាញភាពគ្មានជំនឿដល់ក្រុមរបស់ពួកគេក្នុងចំណោមពួកគ្មានជំនឿនៅពេលដែលពួកគេបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់ពួកគេវិញ ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពខ្លួនពួកគេដែរ។ រាល់ពេលដែលពួកគេត្រូវបានគេអំពាវនាវឲ្យប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនិងអំពាវនាវទៅកាន់ប្រការស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់វិញនោះ គឺពួកគេទទួលវាយ៉ាងលឿន។ ជាការពិតណាស់ពួកទាំងនោះ ប្រសិនបើពួកគេមិនព្រមបោះបង់ចោលការធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងពួកអ្នក មិនព្រមផ្សះផ្សាជាមួយពួកអ្នក និងមិនបញ្ឈប់ការធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងជាមួយពួកអ្នកទេនោះ ចូរពួកអ្នកចាប់ខ្លួនពួកគេ និងសម្លាប់ពួកគេចុះនៅគ្រប់ទីកន្លែងណាក៏ដោយដែលពួកអ្នកបានជួបប្រទះពួកគេ ពីព្រោះពួកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះហើយដែលយើងបានផ្ដល់ហេតុផលយ៉ាងច្បាស់លាស់ឲ្យពួកអ្នកអាចចាប់ខ្លួននិងសម្លាប់ពួកគេ ដោយសារតែការបោកប្រាស់និងល្បិចកលរបស់ពួកគេនោះ។

ចំពោះអ្នកមានជំនឿ គឺមិនត្រូវសម្លាប់អ្នកដែលមានជំនឿដូចគ្នានោះទេ លើកលែងតែរឿងនោះកើតឡើងដោយអចេតនាប៉ុណ្ណោះ។ ហើយជនណាបានជ្រុលជ្រួសសម្លាប់អ្នកមានជំនឿដោយអចេតនា គឺចាំបាច់លើរូបគេត្រូវដោះលែងទាសីដែលមានជំនឿម្នាក់ឱ្យមានសេរីភាព ជាការផាកពិន័យចំពោះទង្វើរបស់គេ ហើយចំពោះសាច់ញាតិរបស់ឃាតករដែលពួកគេជាអ្នកទទួលមរតកពីគេ (ឃាតករ)នោះ ត្រូវបង់ពិន័យ(ជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលត្រូវបានកំណត់)ឲ្យទៅអ្នកដែលទទួលមរតកពីជនរងគ្រោះ លើកលែងតែពួកគេ(សាច់ញាតិជនរងគ្រោះដែលត្រូវទទួលមរតក)មានការអាធ្យាស្រ័យចំពោះការបង់ពិន័យនោះ ដូច្នេះគឺមិនចាំបាច់ត្រូវបង់ពិន័យនោះទេ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកដែលត្រូវបានគេសម្លាប់(ជនរងគ្រោះ)ស្ថិតក្នុងក្រុមសត្រូវរបស់ពួកអ្នក តែរូបគេជាអ្នកមានជំនឿ គឺចាំបាច់ទៅលើឃាតករត្រូវដោះលែងទាសីដែលមានជំនឿម្នាក់ឲ្យមានសេរីភាព តែមិនចាំបាច់លើគេត្រូវបង់ពិន័យនោះទេ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកដែលត្រូវបានគេសម្លាប់(ជនរងគ្រោះ)មិនមែនជាអ្នកមានជំនឿ ក៏ប៉ុន្តែរូបគេស្ថិតក្នុងក្រុមដែលបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងរវាងពួកអ្នកនិងពួកគេ ដូចជាក្រុមដែលរស់នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ប្រទេសឥស្លាមនោះ គឺតម្រូវឲ្យសាច់ញាតិរបស់ឃាតករដែលពួកគេជាអ្នកទទួលមរតកពីគេ(ឃាតករ)នោះ ត្រូវបង់ពិន័យ(ជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលគេបានកំណត់)ទៅឲ្យអ្នកទទួលមរតកពីជនរងគ្រោះ ហើយចំពោះឃាតករត្រូវដោះលែងទាសីដែលមានជំនឿម្នាក់ឲ្យមានសេរីភាព ជាការផាកពិន័យចំពោះទង្វើរបស់គេ។ តែប្រសិនបើគេ(ឃាតករ)មិនអាចរកអ្នកដែលគេត្រូវដោះលែងឲ្យមានសេរីភាព ឬក៏គេគ្មានលទ្ធភាពចំណាយលើតម្លៃខ្លួនគេ(ទាសី)បានទេនោះ គឺគេត្រូវបួសពីរខែជាប់ៗគ្នាដោយមិនត្រូវធ្វើឲ្យដាច់បួសក្នុងរយៈពីរខែនេះឡើយ។ ការធ្វើដូច្នេះ គឺដើម្បីឲ្យអល់ឡោះជាម្ចាស់អភ័យទោសចំពោះអ្វីដែលគេបានប្រព្រឹត្ត។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតពីទង្វើនៃខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ និងការតាំងចិត្តរបស់ពួកគេ មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់ និងការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់។

ហើយជនណាដែលបានសម្លាប់អ្នកមានជំនឿម្នាក់ដោយចេតនា ដោយខុសច្បាប់នោះ ការតបស្នងចំពោះជននោះ គឺការចូលទៅក្នុងឋាននរកជើហាន់ណាំដោយគេស្ថិតនៅក្នុងវាជាអមតៈ។ នេះប្រសិនបើគេគិតថា ការសម្លាប់ជីវិតត្រូវបានអនុញ្ញាត ឬក៏គេមិនបានសារភាពកំហុស។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ខឹងសម្បាចំពោះរូបគេ និងបណ្ដេញរូបគេចេញឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់បានរៀបចំសម្រាប់គេនូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតដោយសារតែរូបគេបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបដ៏ធំនេះ។

មិនស្មើគ្មានោះទេរវាងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលមិនបានចេញទៅធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ ជាមួយនឹងបណ្តាអ្នក(មានជំនឿ)ដែលបានធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះដោយបានលះបង់ទាំងទ្រព្យសម្បត្តិនិងខ្លួនប្រាណរបស់ពួកគេនោះ លើកលែងតែអ្នកដែលច្បាប់អនុគ្រោះឲ្យ ដូចជាអ្នកជំងឺ និងជនពិការប៉ុណ្ណោះ។ អល់ឡោះបានប្រទានឲ្យបណ្ដាអ្នកដែលតស៊ូធ្វើសង្រ្គាមដោយបានលះបង់ទាំងទ្រព្យសម្បត្តិនិងខ្លួនបា្រណរបស់ពួកគេនូវឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ជាងបណ្ដាអ្នកដែលមិនបានចេញទៅធ្វើសង្រ្គាម។ ហើយរាល់អ្នកដែលបានចេញទៅតស៊ូ(ធ្វើសង្រ្គាម)ក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ និងអ្នកដែលច្បាប់បានអនុគ្រោះ ពួកគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យដែលសាកសមសម្រាប់គេ។ តែអល់ឡោះបានប្រទានឲ្យបណ្ដាអ្នកដែលចេញទៅធ្វើសង្រ្គាម ដោយទ្រង់ផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងអំពីទ្រង់ លើសពីបណ្ដាអ្នកដែលមិនបានចេញទៅធ្វើសង្រ្គាម។

ផលបុណ្យនេះ គឺលំនៅដ្ឋានដែលមានច្រើនជាន់ និងការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងការអាណិតស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះមហាអភ័យទោសចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ បណ្តាអ្នកដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានដកយកជីវិតពួកគេខណៈដែលពួកគេជាអ្នកបំពានលើខ្លួនឯងដោយមិនបានភៀសខ្លួនពីទឹកដីនៃភាពគ្មានជំនឿទៅកាន់ទឹកដីឥស្លាមនោះ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់នឹងសួរទៅកាន់ពួកគេ ខណៈពេលដែលគេ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)ដកហូតព្រលឹងរបស់ពួកគេដោយការស្ដីបន្ទោសចំពោះពួកគេថាៈ តើកាលពីមុនពួកអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដូចម្តេច? ហើយតើមានចំណុចអ្វីខ្លះដែលពួកអ្នកខុសពីពួកមុស្ហរីគីននោះ? ពួកគេឆ្លើយតបដោយសុំអធ្យាស្រ័យថាៈ ពួកយើងធ្លាប់ជាអ្នកទន់ខ្សោយ ពួកយើងគ្មានអានុភាព និងគ្មានកម្លាំងដើម្បីការពារខ្លួនរបស់ពួកយើងឡើយ។ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានសួរទៅកាន់ពួកគេដោយការស្ដីបន្ទោសពួកគេទៀតថាៈ តើផែនដីរបស់អល់ឡោះមិនមានភាពធំទូលាយសម្រាប់ឲ្យពួកអ្នកភៀសខ្លួនចេញទៅកាន់កន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពទាំងចំពោះសាសនា និងចំពោះខ្លួនប្រាណរបស់ពួកអ្នកពីការមើលងាយ និងការគម្រាមគំហែងទេឬ? ពួកដែលមិនបានភៀសខ្លួនទាំងនោះ ទីជម្រករបស់ពួកគេដែលពួកគេនឹងស្នាក់នៅនោះ គឺឋាននរក ដែលជាកន្លែងវិលត្រឡប់និងជាកន្លែងស្នាក់នៅដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់ពួកគេ។

ហើយការព្រមាន(ទណ្ឌកម្ម)នេះ គឺត្រូវបានលើកលែងចំពោះអ្នកដែលទន់ខ្សោយ និងអ្នកដែលច្បាប់ឥស្លាមអនុគ្រោះឲ្យ មិនថាបុរស ឬស្រ្តី ឬក្មេងតូចៗដែលគ្មានលទ្ធភាពដើម្បីការពារខ្លួនរបស់ពួកគេពីការបំពាននិងការគៀបសង្កត់ និងមិនស្គាល់ផ្លូវដើម្បីគេចពីការគៀបសង្កត់។ ជាការពិតណាស់ សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអធ្យាស្រ័យដល់អ្នកទាំងនោះដោយក្ដីមេត្តាករុណា និងភាពទន់ភ្លន់របស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាអធ្យាស្រ័យបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមពួកគេ។

ហើយការព្រមាន(ទណ្ឌកម្ម)នេះ គឺត្រូវបានលើកលែងចំពោះអ្នកដែលទន់ខ្សោយ និងអ្នកដែលច្បាប់ឥស្លាមអនុគ្រោះឲ្យ មិនថាបុរស ឬស្រ្តី ឬក្មេងតូចៗដែលគ្មានលទ្ធភាពដើម្បីការពារខ្លួនរបស់ពួកគេពីការបំពាននិងការគៀបសង្កត់ និងមិនស្គាល់ផ្លូវដើម្បីគេចពីការគៀបសង្កត់។ ជាការពិតណាស់ សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអធ្យាស្រ័យដល់អ្នកទាំងនោះដោយក្ដីមេត្តាករុណា និងភាពទន់ភ្លន់របស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាអធ្យាស្រ័យបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមពួកគេ។

ហើយជនណាដែលបានភៀសខ្លួនចេញពីប្រទេសដែលគ្មានជំនឿទៅកាន់ប្រទេសឥស្លាម ដើម្បីស្វែងរកការពេញចិត្តពីអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ គេនឹងជួបប្រទះនៅលើទឹកដីដែលគេបានភៀសខ្លួនទៅកាន់នោះនូវការផ្លាស់ប្តូរ ហើយនិងទឹកដី(ថ្មី)ដែលខុសប្លែកពីទឹកដី(ចាស់)ដែលគេបានបោះបង់នោះ ដោយគេនឹងទទួលបាននូវភាពខ្លាំងក្លា និងលាភសក្ការៈដ៏សម្បូរបែប។ ហើយជនណាដែលចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់គេក្នុងនាមជាអ្នកភៀសខ្លួនដើម្បីអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ បន្ទាប់មកគេក៏ទទួលមរណៈភាព(ក្នុងពេលធ្វើដំណើរ)មុនពេលគេបានទៅដល់គោលដៅនោះ ពិតប្រាកដណាស់ ផលបុណ្យរបស់គេគឺត្រូវបានអល់ឡោះកត់ត្រាឲ្យ ហើយការដែលគេមិនទាន់ទៅដល់គោលដៅនោះ មិនផ្តល់ផលប៉ះពាល់អ្វីឡើយដល់គេ។ ហើយអល់ឡោះមហាអភ័យទោសចំពោះបណ្តាអ្នកដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។