4. An-Nisaa

ហើយពួកពុតត្បុតនឹងនិយាយទៅកាន់អ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដោយអណ្តាតរបស់ពួកគេថាៈ ពួកយើងនឹងប្រតិបត្តិតាមបទបញ្ជារបស់អ្នក ហើយនិងអនុវត្តតាមវា។ តែនៅពេលដែលពួកគេបានចាកចេញពីអ្នកវិញនោះ ក្រុមខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេបានរៀបចំផែនការយ៉ាងសម្ងាត់ផ្ទុយពីអ្វីដែលពួកគេបានបង្ហាញឲ្យអ្នកឃើញ។ ហើយអល់ឡោះដឹងបំផុតនូវផែនការដែលពួកគេរៀបចំ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះល្បិចកលរបស់ពួកគេនេះ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកកុំបែរទៅរកពួកគេ។ ដាច់ខាត ពួកគេមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីមួយដល់អ្នកបានឡើយ ហើយចូរអ្នកប្រគល់កិច្ចការរបស់អ្នកទៅកាន់អល់ឡោះ និងពឹងផ្អែកលើទ្រង់ចុះ។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកដែលត្រូវគេផ្ដល់ទំនុកចិត្តនោះ។

ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនត្រិះរិះពិចារណាអំពីគម្ពីរគួរអាន និងសិក្សាពីវាដើម្បីបញ្ជាក់ឲ្យពួកគេបានដឹងថា ពិតប្រាកដណាស់នៅក្នុងគម្ពីរគួរអាននេះ គឺគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នា ហើយក៏គ្មានការភ័ន្តច្រឡំនៅក្នុងវា និងដើម្បីឲ្យពួកគេដឹងពីការពិតនូវអ្វីដែលអ្នកបាននាំវាមកនោះ? ហើយប្រសិនបើគម្ពីរគួរអាននេះមិនមែនមកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ទេនោះ ពួកគេនឹងឃើញមាននូវការភ័ន្តច្រឡំចំពោះក្បួនច្បាប់ទាំងឡាយដែលមាននៅក្នុងវា និងឃើញមាននូវការខ្វែងគំនិតគ្នាជាច្រើនចំពោះអត្ថន័យរបស់វាមិនខានឡើយ។

ហើយនៅពេលដែលព័ត៌មានស្ដីអំពីសុវត្ថិភាពរបស់អ្នកមូស្លីមនិងភាពសប្បាយរីករាយរបស់ពួកគេ ឬព័ត៌មានអំពីការភ័យខ្លាចនិងការព្រួយបារម្ភរបស់ពួកគេបានមកដល់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ គឺពួកគេចែកចាយនិងផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មាននោះភ្លាម(ទាំងដែលពួកគេមិនទាន់ដឹងទេថា តើព័ត៌មាននោះពិតឬមិនពិត)។ តែប្រសិនបើពួកគេកុំប្រញាប់ផ្សព្វផ្សាយ ហើយផ្តល់ព័ត៌មាននោះទៅកាន់អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ និងក្រុមអ្នកដែលមានប្រាជ្ញា មានចំណេះដឹង និងមានដំបូន្មាននោះ អ្នកទាំងនោះនឹងដឹងថា តើត្រូវធ្វើដូចម្តេចចំពោះព័ត៌មាននោះ ថាតើគួរផ្សព្វផ្សាយ ឬបិទបាំង? ហើយប្រសិនបើគ្មានការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះឱ្យពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)នូវសាសនាឥស្លាម និងក្ដីមេត្តាករុណាទ្រង់ចំពោះពួកអ្នកតាមរយៈគម្ពីរគួរអាន និងការការពារពួកអ្នកពីការសាកល្បងដែលយើងបានដាក់ទៅលើពួកពុតត្បុតទាំងនោះទេនោះ ពួកអ្នកប្រាកដជានឹងដើរតាមការញុះញុងរបស់ស្ហៃតនជាមិនខាន លើកលែងតែមួយចំនួនតូចក្នុងចំណោមពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។

ដូចនេះចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីលើកតម្កើងបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ហើយអ្នកនឹងមិនត្រូវបានគេសួរអំពីអ្នកដទៃឡើយ ហើយគេក៏មិនដាក់កាតព្វកិច្ចលើអ្នកចំពោះអ្នកដទៃដែរ ពីព្រោះអ្នកមិនត្រូវគេបានដាក់បន្ទុកអ្វីក្រៅពីខ្លូនរបស់អ្នកផ្ទាល់ឱ្យធ្វើសង្គ្រាមនោះទេ។ ហើយចូរអ្នកលើកទឹកចិត្ត និងជម្រុញបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿឲ្យធ្វើសង្គ្រាម(ក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ)។ សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងទប់ស្កាត់អំណាចរបស់ពួកគ្មានជំនឿដោយសារតែការធ្វើសង្រ្គាមរបស់ពួកអ្នក(ប្រឆាំងនឹងពួកគេ)។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកមានអានុភាពខ្លាំងក្លា និងជាអ្នកដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។

ជនណាហើយដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការល្អដល់អ្នកដទៃ គេនឹងទទួលបានចំណែកនៃផលបុណ្យ។ ហើយជនណាដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការអាក្រក់ដល់អ្នកដទៃ គេក៏នឹងទទួលបានចំណែកអំពីបាបកម្ម(ដូចគ្នា)។ ហើយអល់ឡោះជាសាក្សីរាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលមនុស្សលោកបានប្រព្រឹត្ត ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់គេចំពោះទង្វើនោះ។ ដូចនេះ ជនណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យ(អ្នកដទៃ)ទទួលបាននូវប្រការល្អនោះ គេនឹងទទួលបានផលបុណ្យមួយចំណែកពីវា រីឯជនណាហើយដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យទទួលបានប្រការអាក្រក់វិញនោះ គេក៏នឹងទទួលបានផលអាក្រក់មួយចំណែកពីវាដូចគ្នា។

ជនណាហើយដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការល្អដល់អ្នកដទៃ គេនឹងទទួលបានចំណែកនៃផលបុណ្យ។ ហើយជនណាដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការអាក្រក់ដល់អ្នកដទៃ គេក៏នឹងទទួលបានចំណែកអំពីបាបកម្ម(ដូចគ្នា)។ ហើយអល់ឡោះជាសាក្សីរាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលមនុស្សលោកបានប្រព្រឹត្ត ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់គេចំពោះទង្វើនោះ។ ដូចនេះ ជនណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យ(អ្នកដទៃ)ទទួលបាននូវប្រការល្អនោះ គេនឹងទទួលបានផលបុណ្យមួយចំណែកពីវា រីឯជនណាហើយដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យទទួលបានប្រការអាក្រក់វិញនោះ គេក៏នឹងទទួលបានផលអាក្រក់មួយចំណែកពីវាដូចគ្នា។

តើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)មានបញ្ហាអ្វីទើបធ្វើឲ្យពួកអ្នកបែកបាក់ជាពីរក្រុមផ្សេងគ្នានៅក្នុងរឿងទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងពួកពុតត្បុតនោះ ដោយមួយក្រុមនិយាយថា ត្រូវតែធ្វើសង្រ្គាមជាមួយពួកគេ ព្រោះតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ(ពួកពុតត្បុត) ហើយមួយក្រុមទៀតនិយាយថា មិនត្រូវធ្វើសង្រ្គាមជាមួយពួកគេទេ ព្រោះតែការមានជំនឿរបស់ពួកគេ? ដូចនេះ ពួកអ្នកមិនត្រូវខ្វែងគំនិតគ្នាចំពោះបញ្ហារបស់ពួកគេនោះទេ ពីព្រោះអល់ឡោះជាម្ចាស់បានបង្វិលពួកគេទៅរកភាពគ្មានជំនឿនិងភាពវង្វេងដោយសារតែទង្វើរបស់ពួកគេទៅហើយ។ តើពួកអ្នកចង់ចង្អុលបង្ហាញអ្នកដែលអល់ឡោះមិនចង្អុលបង្ហាញគេទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវឬ? ហើយជណាដែលអល់ឡោះបានធ្វើឲ្យវង្វេងហើយនោះ គឺអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញគេមានផ្លូវណាមួយទៅកាន់ការចង្អុលបង្ហាញឡើយ។

ពួកពុតត្បុតប៉ងប្រាថ្នាថា ប្រសិនបើពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឲ្យពួកអ្នក ដូចអ្វីដែលពួកគេបានប្រឆាំងនោះ ពួកអ្នកនឹងក្លាយជាអ្នកដែលប្រឆាំងដូចពួកគេដែរ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកុំយកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេធ្វើជាអ្នកគាំពារឱ្យសោះ ដោយសារតែភាពជាសត្រូវរបស់ពួកគេ លុះត្រាតែពួកគេភៀសខ្លួនក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ (ដោយភៀសខ្លួន)ពីទឹកដីនៃភាពស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម) ទៅកាន់ប្រទេសឥស្លាម ដែលជាភស្តុតាងមួយបញ្ជាក់ពីសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេ។ តែប្រសិនបើពួកគេបដិសេធ ហើយនៅតែបន្តស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពរបស់ពួកគេដដែលទៀតនោះ ចូរពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)ចាប់ពួកគេ និងសម្លាប់ពួកគេនៅទីណាក៏ដោយដែលពួកអ្នកបានជួបប្រទះពួកគេចុះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំយកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេធ្វើជាអ្នកគាំពារដែលមើលការខុសត្រូវលើកិច្ចការរបស់ពួកអ្នក និងជាអ្នកជួយដែលជួយពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងសត្រូវរបស់ពួកអ្នកឱ្យសោះ។

លើកលែងតែជនណាក្នុងចំណោមពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)ដែលបានទៅសុំផ្សាភ្ជាប់ជាមួយនឹងក្រុមមួយដែលពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)បានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយពួកគេលើការបញ្ឈប់ការធ្វើសង្រ្គាម ឬក៏ពួកដែលបានមកជួបពួកអ្នក ខណៈដែលចិត្តរបស់ពួកគេមានការធុញថប់ដោយពួកគេមិនចង់ធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងពួកអ្នក ហើយក៏មិនចង់ធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងក្រុមរបស់ពួកគេដែរ។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់មានចេតនា ទ្រង់ពិតជានឹងធ្វើឲ្យពួកគេត្រួតត្រាលើពួកអ្នក ពេលនោះពួកគេនឹងធ្វើសង្រ្គាមឈ្នះពួកអ្នកជាមិនខាន។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកទទួលយកការសណ្តោសប្រណីពីអល់ឡោះ ហើយកុំសម្លាប់ពួកគេ ឬចាប់ពួកគេជាឈ្លើយសឹក។ ហើយប្រសិនបើពួកគេបានដកថយចេញពីពួកអ្នក ដោយមិនធ្វើសង្គ្រាមជាមួយពួកអ្នក ហើយធ្វើការផ្សះផ្សាជាមួយពួកអ្នកដោយបោះបង់ចោលការធ្វើសង្រ្គាមនឹងពួកអ្នកវិញនោះ គឺអល់ឡោះទ្រង់មិនបើកផ្លូវ(មិនអនុញ្ញាត)ឲ្យពួកអ្នកធ្វើអ្វីទៅលើពួកគេ(តាមអំពើចិត្ត)ដោយការសម្លាប់ពួកគេ និងចាប់ពួកគេធ្វើជាឈ្លើយសឹកឡើយ។