4. An-Nisaa

ហើយនៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកមករកអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះនៅក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់អំពីក្បួនច្បាប់ទាំងឡាយ និងមករកអ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)ចុះ ដើម្បីគាត់នឹងកាត់សេចក្ដីរវាងពួកអ្នកនៅក្នុងបញ្ហាជម្លោះរបស់ពួកអ្នក ពេលនោះអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងបានឃើញពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)បែរចេញពីអ្នកទៅរកការកាត់សេចក្ដីផ្សេងពីអ្នកទៅវិញទាំងស្អប់ខ្ពើម។

តើស្ថានភាពរបស់ពួកពុតត្បុតយ៉ាងដូចម្ដេច នៅពេលដែលមានគ្រោះអាក្រក់បានកើតឡើងចំពោះពួកគេដោយសារតែបាបកម្មដែលពួកគេបានសាងនោះ? បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងមករកអ្នក(អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដើម្បីសុំទោសអ្នកដោយពួកគេស្បថនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ថាៈ ពួកយើងគ្មានបំណងស្វែងរកការកាត់សេចក្ដីណាមួយផ្សេងពី(ការកាត់សេចក្តី)អ្នកឡើយ លើកលែងតែដើម្បីផ្សះផ្សា និងចង់ឲ្យគូរជម្លោះត្រូវរ៉ូវគ្នាវិញតែប៉ុណ្ណោះ។ តែពួកគេបានភូតកុហកនៅក្នុងរឿងទាំងនោះ ពីព្រោះការផ្សះផ្សា គឺស្ថិតនៅក្នុងការវិនិច្ឆ័យនៃច្បាប់របស់អល់ឡោះចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

ពួកទាំងនោះហើយជាពួកដែលអល់ឡោះដឹងនូវអ្វីដែលលាក់ទុកនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេដូចជា ភាពពុតត្បុត និងចេតនាអាក្រក់នោះ។ ហេតុនេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បណ្ដោយពួកគេ និងងាកចេញពីពួកគេចុះ តែអ្នកត្រូវបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកគេនូវក្បួនច្បាប់របស់អល់ឡោះដើម្បីជាការលើកទឹកចិត្ត(ធ្វើល្អបានល្អ) និងជាការបន្លាចចំពោះពួកគេ(ធ្វើអាក្រក់នឹងទទួលផលអាក្រក់) ហើយចូរអ្នកពោលទៅកាន់ពួកគេនូវពាក្យសម្ដីណាដែលមានប្រសិទ្ធិភាពបំផុតចំពោះពួកគេ។

ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់ឡើយ លើកលែងតែដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកប្រតិបត្តិតាមនូវអ្វីដែលគេបានបង្គាប់ប្រើដោយចេតនារបស់អល់ឡោះនិងការកំណត់របស់ទ្រង់តែប៉ុណ្ណោះ។ ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើនៅពេលដែលពួកគេបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយបានប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស ហើយពួកគេបានមកជួបអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នៅពេលដែលអ្នកនៅមានជីវិត ដោយពួកគេទទួលស្គាល់ចំពោះបាបកម្មដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត មានការសោកស្តាយ ព្រមទាំងទទួលសារភាពកំហុស និងបានសុំការអភ័យទោសពីអល់ឡោះ ហើយអ្នកក៏បានជួយសុំអភ័យទោសឲ្យពួកគេដែរនោះ ពិតណាស់ពួកគេពិតជានឹងបានឃើញថា អល់ឡោះជាម្ចាស់គឺជាអ្នកទទួលនូវការសារភាពកំហុសរបស់ពួកគេ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

រឿងនោះគឺមិនដូចអ្វីដែលពួកពុតត្បុតបានអះអាងនោះទេ។ បន្ទាប់មក អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានស្បថនឹងហ្សាត(លក្ខណៈសម្បត្តិផ្ទាល់របស់ទ្រង់)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងមិនអាចក្លាយទៅជាអ្នកដែលមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដបានឡើយ លុះត្រាតែពួកគេប្រគល់ការកាត់សេចក្ដីនូវរាល់ការខ្វែងគំនិតគ្នារវាងពួកគេទៅកាន់អ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)នៅក្នុងពេលដែលគាត់នៅមានជីវិត និងកាត់សេចក្តីទៅតាមច្បាប់បញ្ញតិ្តរបស់គាត់បន្ទាប់ពីគាត់បានស្លាប់ទៅ។ បន្ទាប់មក ពួកគេពេញចិត្តចំពោះការកាត់សេចក្ដីរបស់អ្នកនាំសារ ហើយពួកគេគ្មានការចង្អៀតចង្អល់នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ និងគ្មានការសង្ស័យនៅក្នុងការកាត់សេចក្ដីនោះឡើយ ហើយពួកគេទទួលយកដោយការពេញចិត្ត ដោយការទទួលយកទាំងផ្នែកខាងក្រៅ(មាត់) និងផ្នែកខាងក្នុង(ចិត្ត)របស់ពួកគេ។

ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើយើងដាក់បទបញ្ជាលើពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)ឲ្យសម្លាប់គ្នាទៅវិញទៅមក ឬចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេនោះ ពួកគេនឹងមិនធ្វើតាមបទបញ្ជារបស់យើងឡើយ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចនៃពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ចូរឱ្យពួកគេសរសើចំពោះអល់ឡោះ ដោយទ្រង់មិនបានដាក់កាតព្វកិច្ចលើពួកគេនូវអ្វីដែលធ្វើឲ្យមានការលំបាកដល់ពួកគេឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើតាមអ្វីដែលគេបានលើកឡើងនៃការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះនោះ គឺវាល្អជាងការប្រឆាំង និងធ្វើឲ្យជំនឿរបស់ពួកគេកាន់តែរឹងមាំថែមទៀត។ ហើយយើងពិតជានឹងផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងបំផុតអំពីយើង។ ហើយយើងនឹងចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលនាំពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះ និងទៅកាន់ឋានសួគ៌របស់ទ្រង់។

ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើយើងដាក់បទបញ្ជាលើពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)ឲ្យសម្លាប់គ្នាទៅវិញទៅមក ឬចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេនោះ ពួកគេនឹងមិនធ្វើតាមបទបញ្ជារបស់យើងឡើយ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចនៃពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ចូរឱ្យពួកគេសរសើចំពោះអល់ឡោះ ដោយទ្រង់មិនបានដាក់កាតព្វកិច្ចលើពួកគេនូវអ្វីដែលធ្វើឲ្យមានការលំបាកដល់ពួកគេឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើតាមអ្វីដែលគេបានលើកឡើងនៃការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះនោះ គឺវាល្អជាងការប្រឆាំង និងធ្វើឲ្យជំនឿរបស់ពួកគេកាន់តែរឹងមាំថែមទៀត។ ហើយយើងពិតជានឹងផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងបំផុតអំពីយើង។ ហើយយើងនឹងចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលនាំពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះ និងទៅកាន់ឋានសួគ៌របស់ទ្រង់។

ហើយជនណាដែលប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសារនោះ គឺគេនឹងស្ថិតនៅជាមួយអ្នកដែលអល់ឡោះបានប្រទានឧបការគុណឲ្យពួកគេដោយការបានចូលឋានសួគ៌ ដូចជាបណ្ដាព្យាការី បណ្ដាអ្នកដែលជឿតាមព្យាការី (ដែលពួកគេបានជឿជាក់យ៉ាងពេញចំពោះអ្វីដែលបណ្ដាអ្នកនាំសារបាននាំមក ព្រមទាំងបានអនុវត្តតាមវា) បណ្ដាអ្នកដែលពលីជីវិតក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ (ដែលពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់) និងបណ្ដាអ្នកដែលសាងអំពើល្អ ដែលពួកគេល្អទាំងផ្នែកខាងក្រៅ និងផ្នែកខាងក្នុង ហើយទង្វើរបស់ពួកគេក៏ល្អផងដែរ។ អ្នកទាំងនោះហើយគឺជាមិត្តភក្តិដ៏ល្អបំផុតនៅក្នុងឋានសួគ៌។

ផលបុណ្យដែលគេបានលើកឡើងទាំងនោះ គឺជាការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ទៅចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុតចំពោះស្ថានភាពរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមទង្វើរបស់គេដែលបានសាង។