4. An-Nisaa

គឺពួក(ពុតត្បុត)ដែលកំពុងរង់ចាំមើលនូវអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)អំពីប្រការល្អ ឬប្រការអាក្រក់។ ប្រសិនបើពួកអ្នកទទួលបានជ័យជម្នះពីអល់ឡោះ ហើយពួកអ្នកទទួលបានទ្រព្យជ័យភណ្ឌនោះ ពួកគេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកថា “តើពួកយើងមិនបានស្ថិតក្នុងចំណោមពួកអ្នកទេឬ ដោយពួកយើងបានចូលរួមធ្វើសង្រ្គាមដូចដែលពួកអ្នកបានធ្វើដែរនោះ?” ដើម្បីពួកគេមានចំណែកក្នុងទ្រព្យជ័យភណ្ឌដែរ។ តែនៅពេលដែលពួកគ្មានជំនឿទទួលបានជ័យជម្នះវិញនោះ ពួកគេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកគ្មានជំនឿថាៈ “តើពួកយើងមិនបានជួយរៀបចំកិច្ចការរបស់ពួកអ្នក និងជួយពួកអ្នកឱ្យទទួលជ័យជម្នះ និងការពារពួកអ្នកពីបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ដោយយើងបានជួយពួកអ្នក និងបោះបង់ពួកគេ(ពួកមានជំនឿ)ទេឬ?” អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងកាត់សេចក្ដីរវាងពួកអ្នកទាំងអស់គ្នានៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿនូវឋានសួគ៌ និងតបស្នងដល់ពួកពុតត្បុតដោយឱ្យពួកគេចូលឋាននរកបាតក្រោមបង្អស់។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ដោយការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះនោះ ទ្រង់នឹងមិនឱ្យពួកដែលគ្មានជំនឿមានភស្តុតាងណាមួយមកដាក់បន្ទុកលើអ្នកមានជំនឿជាដាច់ខាត។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យលទ្ធផលចុងក្រោយ(ដ៏ល្អប្រសើរ)សម្រាប់បណ្តាអ្នកមានជំនឿ ដរាបណាពួកគេនៅតែអនុវត្តន៍តាមក្បួនច្បាប់(របស់ទ្រង់) និងមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដ។

ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ មានការស្ទាក់ស្ទើរស្ថិតក្នុងភាពមិនច្បាស់លាស់ ដោយពួកគេមិនស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងផ្នែកខាងក្នុងនោះទេ ហើយក៏មិនស្ថិតក្នុងចំណោមពួកគ្មានជំនឿនោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ ផ្នែកខាងក្រៅរបស់ពួកគេ គឺស្ថិតនៅជាមួយបណ្តាអ្នកមានជំនឿ តែផ្នែកខាងក្នុងរបស់ពួកគេវិញ គឺស្ថិតនៅជាមួយពួកគ្មានជំនឿ។ ជនណាហើយដែលអល់ឡោះធ្វើឲ្យគេវង្វេងហើយនោះ គឺអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញមានផ្លូវណាមួយដើម្បីចង្អុលបង្ហាញគេឲ្យចេញពីភាពវង្វេងបានជាដាច់ខាត។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំយកពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះធ្វើជាមិត្តជិតស្និទ្ធ ដោយពួកអ្នកយកពួកគេធ្វើជាអ្នកគាំពារផ្សេងពីបណ្ដាអ្នកមានជំនឿឲ្យសោះ។ តើពួកអ្នកធ្វើបែបនេះដើម្បីចង់បង្កើតភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់មួយសម្រាប់អល់ឡោះដាក់បន្ទុកលើពួកអ្នកដែលចង្អុលបង្ហាញប្រាប់ថា ពួកអ្នកសាកសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មឬ?

ពិតប្រាកដណាស់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងឲ្យពួកគេស្ថិតនៅក្នុងបាតក្រោមបង្អស់នៃឋាននរកនៅថ្ងៃបរលោក ហើយអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញពួកគេមានអ្នកជួយដែលអាចជួយការពារពួកគេពីទណ្ឌកម្មនោះឡើយ។

លើកលែងតែជនណាដែលបានវិលត្រឡប់ទៅរកអល់ឡោះ ដោយការសារភាពកំហុសអំពីភាពពុតត្បុតរបស់ពួកគេ និងកែប្រែដួងចិត្តរបស់ពួកគេ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងកិច្ចសន្យា(បទបញ្ជា)របស់អល់ឡោះ ព្រមទាំងសាងនូវទង្វើកុសលទាំងឡាយដោយចិត្តស្មោះស(ជ្រះថ្លា)ចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់(តែមួយគត់)ដោយគា្មនភាពរីយ៉ាក(ធ្វើអ្វីមួយដើម្បីគ្រាន់តែចង់ឲ្យមនុស្សឃើញ)វិញ។ អ្នកដែលលក្ខណៈសម្បតិ្តបែបនោះហើយដែលស្ថិតនៅជាមួយបណ្ដាអ្នកមានជំនឿទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក ហើយអល់ឡោះនឹងប្រទានឲ្យបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេង។

អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនត្រូវការដាក់ទណ្ឌកម្មពួកអ្នកនោះទេប្រសិនបើពួកអ្នកបានដឹងគុណ និងមានជំនឿចំពោះទ្រង់នោះ ពីព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមហាមេត្តាករុណា មហាអាណិតស្រឡាញបំផុត។ តាមពិត ទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មពួកអ្នកគឺដោយសារតែបាបកម្មរបស់ពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកបានកែខ្លួនដោយប្រព្រឹត្តអំពើល្អ និងដឹងគុណទ្រង់ចំពោះឧបការគុណទាំងឡាយដែលទ្រង់បានប្រទាន ព្រមទាំងមានជំនឿចំពោះទ្រង់ទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងផ្នែកខាងក្នុងនោះ ទ្រង់នឹងមិនដាក់ទណ្ឌកម្មពួកអ្នកជាដាច់ខាត។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងគុណបំផុតចំពោះអ្នកដែលបានទទួលស្គាល់នូវឧបការគុណរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកគេទៅលើវា(ការដឹងគុណ)ដោយផលបុណ្យដ៏ធំធេង ហើយទ្រង់ដឹងបំផុតពីសេចក្តីជំនឿរបស់ម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមទង្វើរបស់គេដែលគេបានសាង។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនពេញចិត្តចំពោះការលាតត្រដាងនូវពាក្យសម្តីអាក្រក់ឡើយ ផ្ទុយទៅវិញទ្រង់ស្អប់ខ្ពើម និងព្រមានដាក់ទោសលើទង្វើបែបនេះ។ ក៏ប៉ុន្តែចំពោះអ្នកដែលត្រូវបានគេបំពាន(មកលើខ្លួន)នោះ គឺត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យលាតត្រដាងនូវពាក្យសម្តីអាក្រក់នោះដើម្បីប្តឹងផ្តល់អ្នកដែលបំពានមកលើខ្លួន ឬបួងសួង(ឲ្យគ្រោះអាក្រក់កើតមាន)ទៅលើអ្នកបំពានវិញ និងពាក្យសំដីផ្សេងទៀតដែលស្រដៀងទៅនឹងពាក្យសំដីទាំងនេះ។ ក៏ប៉ុន្តែការអត់ធ្មត់របស់ជនរងគ្រោះ គឺប្រសើរជាងការលាតត្រដាងនូវពាក្យសម្តីអាក្រក់ទាំងនោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាឮបំផុតចំពោះពាក្យសំដីទាំងអស់របស់ពួកអ្នក មហាដឹងបំផុតចំពោះការនៀត(ចេតនា)របស់ពួកអ្នក។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្ននូវពាក្យសំដីអាក្រក់ ឬបំណងអាក្រក់។

ប្រសិនបើពួកអ្នកបង្ហាញពាក្យសំដីល្អឬទង្វើល្អណាមួយ ឬលាក់បាំងវា(មិនចង់ឲ្យអ្នកដទៃដឹង) ឬក៏អត់ឱនឱ្យអ្នកដែលបានធ្វើអាក្រក់មកលើពួកអ្នកនោះ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអធ្យាស្រ័យបំផុត មហាមានអានុភាពបំផុត។ ហេតុនេះ ចូរឱ្យការអធ្យាស្រ័យស្ថិតក្នុងចំណោមសីលធម៌របស់អ្នក សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអធ្យាស្រ័យដល់ពួកអ្នក(ចំពោះទោសកំហុសរបស់ពួកអ្នកដូចគ្នាវិញ)។

ជាការពិតណាស់ ពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងប្រឆាំងនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេចង់បែងចែករវាងអល់ឡោះនិងរវាងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដោយពួកគេមានជំនឿលើទ្រង់ ហើយបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេនិយាយថា “យើងជឿលើបណ្តាអ្នកនាំសារខ្លះ ហើយមិនជឿលើពួកគេខ្លះ” ហើយពួកគេចង់ប្រកាន់យកផ្លូវមួយរវាងការមានជំនឿនិងការគ្មានជំនឿ ដោយពួកគេស្រមៃថា វាអាចជួយសង្រ្គោះពួកគេបាននោះ