2. Al-Baqara

Ang usapin ay hindi gaya ng hinahaka-haka ng mga ito sapagkat tunay na si Allāh ay magpaparusa sa bawat nagkamit ng masagwang gawa ng kawalang-pananampalataya at pumaligid sa kanya ang mga pagkakasala niya mula sa bawat dako. Gaganti Siya sa kanila dahil sa pagpasok sa Impiyerno at pananatili roon bilang mga mamamalagi roon magpakailanman.

Banggitin ninyo, O mga anak ni Israel, ang kasunduang binigyang-diin na ipinataw sa inyo, [na nag-uutos] na maniwala kayo sa kaisahan ni Allāh at huwag kayong sumamba kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya; na gumawa kayo ng maganda sa mga magulang, mga kamag-anak, mga ulila, mga dukha, at mga nangangailangan; na magsabi kayo sa mga tao ng isang pananalitang maganda, ng isang pag-uutos sa nakabubuti, at ng isang pagsaway sa nakasasama nang walang kagaspangan at katindihan; na magsagawa kayo ng pagdarasal nang lubusan ayon sa paraang ipinag-utos sa inyo; at na magbigay kayo ng zakāh sa pamamagitan ng paggugol nito sa mga karapat-dapat dito nang maluwag sa mga sarili ninyo." Pagkatapos matapos ng kasunduang ito na ipinataw sa inyo, lumisan kayo habang mga umaayaw sa pagtupad nito, maliban sa ipinagsanggalang ni Allāh kabilang sa inyo sapagkat tumupad sila kay Allāh ng kasunduan sa Kanya at tipang sa Kanya.

Banggitin ninyo ang tipang binigyang-diin na tinanggap Namin sa inyo [na nasaad] sa Torah, na pagbabawal sa pagpapadanak ng iba sa inyo sa mga dugo ng iba, at pagbabawal sa pagpapalisan ng iba sa inyo sa iba mula sa mga tahanan nila. Pagkatapos umamin kayo sa tinanggap Namin sa inyo na isang tipan doon habang kayo ay sumasaksi sa katumpakan nito.

Pagkatapos kayo ay sumasalungat sa tipang ito sapagkat pumapatay ang iba sa inyo sa iba pa at nagpapalisan kayo sa isang pangkat kabilang sa inyo mula sa mga tahanan nila, habang nagpapatulong kayo laban sa kanila sa mga kaaway dala ng kawalang-katarungan at pangangaway. Kapag dumating sila sa inyo bilang mga bihag sa mga kamay ng mga kaaway, nagpupunyagi kayo sa pagbayad ng pantubos upang magpalaya sa kanila sa pagkabihag sa kanila gayong ang pagpapalisan sa kanila mula sa mga tahanan nila ay ipinagbabawal sa inyo. Kaya papaanong sumasampalataya kayo sa isang bahagi ng nasa Torah na pagkatungkulin ng pagtubos sa mga bilanggo samantalang tumatanggi naman kayong sumampalataya sa ibang bahagi ng nasaad dito na pangangalaga sa mga buhay at pagpigil sa pagpapalisan ng ilan sa inyo sa iba pa mula sa mga tahanan nila? Kaya walang ukol sa gumagawa niyon kabilang sa inyo bilang ganti kundi ang kaabahan at ang pagkahamak sa buhay na pangmundo. Tungkol naman sa Kabilang-buhay, tunay na siya ay ipagtutulakan sa pinakamatindi sa pagdurusa. Si Allāh ay hindi nalilingat sa anumang ginagawa ninyo, bagkus Siya ay nakababatid doon at gaganti sa inyo dahil doon.

Ang mga iyon ay ang mga nagpalit ng Kabilang-buhay sa buhay na pangmundo bilang pagtatangi sa naglalaho kaysa sa namamalagi, kaya hindi pagagaanin sa kanila ang pagdurusa sa Kabilang-buhay at walang ukol sa kanila na isang tagaadyang mag-aadya sa kanila sa Araw na iyon.

Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng Torah at nagpasunod Kami sa kanya ng mga sugo nang matapos niya sa bakas niya. Nagbigay Kami kay Hesus na anak ni Maria ng mga tanda na maliwanag na naglilinaw sa katapatan niya gaya ng pagbibigay-buhay sa mga patay, ng pagpapagaling sa ipinanganak na bulag, at ng pagpapagaling sa ketongin. Nagpalakas Kami sa kanya sa pamamagitan ni Anghel Gabriel – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Kaya ba sa tuwing may naghatid sa inyo, O mga anak ni Israel, na isang sugo mula sa ganang kay Allāh ng anumang hindi sumasang-ayon sa mga pithaya ninyo ay nagmamalaki kayo sa katotohanan at nagpapakataas-taas kayo sa mga sugo ni Allāh sapagkat may isang pangkat kabilang sa kanila na pinasisinungalingan ninyo at may isang pangkat na pinapatay ninyo?

Talaga ngang ang katwiran ng mga Hudyo noon sa kawalan ng pagsunod kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay ang sabi nila: "Tunay na ang mga puso namin ay binalutan, na walang nakararating sa mga ito na anuman mula sa sinasabi mo at hindi nakaiintindi niyon." Ang kalagayan ay hindi gaya ng hinaka-haka nila, bagkus nagtaboy sa kanila si Allāh mula sa awa Niya dahil sa kawalang-pananampalataya nila sapagkat hindi sila sumasampalataya maliban sa kakaunti mula sa pinababa ni Allāh.

Noong dumating sa kanila ang Marangal na Qur'ān mula sa ganang kay Allāh, na sumasang-ayon sa nasa Torah at Ebanghelyo sa mga batayang pangkalahatang tumpak – samantalang sila dati bago pa ng pagbaba nito ay nagsasabi: "Magpapaadya tayo sa laban sa mga tagapagtambal at magpapawagi para sa atin kapag may ipinadala na isang propeta para sumampalataya tayo sa kanya at sumunod tayo sa kanya" – ngunit noong dumating sa kanila ang Qur'ān at si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ayon sa katangiang nakilala nila at katotohanang nalaman nila ay tumanggi silang sumampalataya sa kanya. Kaya ang sumpa ni Allāh ay nasa mga tagatangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya.

Kay saklap ng ipinagpalit nila sa bahagi ng mga sarili nila na pananampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya sapagkat tumanggi silang sumampalataya sa pinababa ni Allāh at nagpasinungaling sila sa mga sugo Niya dala ng kawalang-katarungan at inggit dahilan sa pagpapababa ng pagkapropeta at ng Qur'ān kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Kaya naman naging karapat-dapat sila sa isang galit na pinag-ibayo mula kay Allāh – pagkataas-taas Siya – dahil sa kawalang-pananampalataya nila kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at dahilan sa pagpilipit nila sa Torah bago pa nito. Ukol sa mga tagatangging sumampalataya sa pagkapropeta ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay isang pagdurusang mang-aaba sa Araw ng Pagbangon.