2. Al-Baqara

ហើយចូរពួកអ្នកចងចាំ នៅពេលដែលពួកអ្នកបានរមិលគុណចំពោះឧបការគុណនៃម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ដោយពួកអ្នកធុញទ្រាន់ក្នុងការបរិភោគ(ចំណីអាហារ)ដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះឱ្យពួកអ្នក ដូចជាអាល់ម៉ាន់(ជាប្រភេទចំណីដែលមានរសជាតិផ្អែម) និងសត្វក្រួចនោះ ដោយពួកអ្នកបាននិយាយថាៈ ពួកយើងមិនអាចអត់ទ្រាំលើ(ការបរិភោគ)ចំណីអាហារតែមួយមុខ(ដដែលៗ)ដោយមិនមានការផ្លាស់ប្តូរ(មុខម្ហូប)បែបនេះបានទេ។ ពេលនោះ ពួកអ្នកបានសុំព្យាការីមូសាឱ្យបួងសួងសុំពីអល់ឡោះឱ្យទ្រង់បពោ្ចញឱ្យពួកអ្នកនូវអ្វីដែលគេបណ្ដុះចេញពីដី ដូចជាជី ត្រសក់ ខ្ទឹមស សណ្ដែក និងខ្ទឹមក្រហមជាដើម។ ព្យាការីមូសាបានតបវិញ(ដោយបដិសេធសំណើរបស់ពួកគេ)ថាៈ តើពួកអ្នកសុំប្ដូររបស់ដែលល្អយករបស់ដែលអន់ឬ? អាល់ម៉ាន់(ជាប្រភេទចំណីដែលមានរសជាតិផ្អែម) និងសត្វក្រួច គឺជាចំណីអាហារដែលល្អប្រសើរ និងថ្លៃថ្នូរបំផុតហើយ។ ជាការពិតណាស់ ពួកអ្នកទទួលបានវាដោយមិនគ្មានហត់នឿយអ្វីសោះ(ដោយអល់ឡោះទ្រង់បញ្ចុះវាពីលើមេឃមកឲ្យពួកអ្នកតែម្តង)។ ចូរពួកអ្នកចាកចេញពីទឹកដីនេះទៅរស់នៅទីក្រុងណាមួយផ្សេងចុះ ពួកអ្នកនឹងប្រទះឃើញអ្វីដែលពួកអ្នកស្នើសុំ(ទាមទារចង់បាន)នោះមាននៅក្នុងចម្ការ និងនៅតាមទីផ្សារនានាជាមិនខាន។ ដោយសារតែការដើរតាមទំនើងចិត្ត និងការប្រឆាំងជាបន្តបន្ទាប់របស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានជ្រើសរើសឱ្យពួកគេនោះ ពួកគេត្រូវបានទទួលរងនូវភាពអាប់ឱន ភាពក្រខ្សត់ និងគ្រោះទុរ្ភឹក្ស ហើយពួកគេបានវិលត្រឡប់មកវិញដោយមានការខឹងសម្បាពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយសារតែពួកគេបានងាកចេញពីសាសនារបស់ទ្រង់ ហើយប្រឆាំងនឹងបណ្ដាភសុ្ដតាងរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានសម្លាប់ព្យាការីជាច្រើនរបស់ទ្រង់ដោយបំពាន និងភាពជាសត្រូវ។ ទាំងនោះគឺដោយសារតែពួកគេបានប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ ព្រមទាំងបានបំពានលើព្រំដែនរបស់ទ្រង់។

ពិតប្រាកដណាស់ បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿក្នុងចំណោមប្រជាជាតិនេះ(ប្រជាជាតិរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) និងបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿក្នុងចំណោមប្រជាជាតិមុនៗ គឺ(ប្រជាជាតិនានា)មុនពេលដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាអ្នកនាំសារ ដូចជាពួកយូដា និងពួកគ្រឹស្ទាន ហើយនិងពួកសពីអ៊ីន(ជាអ្នកដែលដើរតាមបណ្តាព្យាការីមួយចំនួន) ពិតណាស់ក្នុងចំណោមពួកគេ ជនណាហើយដែលមានជំនឿយ៉ាងពិតប្រាកដលើអល់ឡោះហើយនិងថ្ងៃបរលោកនោះ ពួកគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ហើយចំពោះពួកគេ គឺគ្មានការភ័យខ្លាចចំពោះអ្វីដែលពួកគេនឹងប្រឈមមុខនៅថ្ងៃបរលោកនោះទេ ហើយក៏មិនព្រួយបារម្ភចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានខកខាននៅលើលោកិយនោះដែរ។

ហើយចូរពួកអ្នកចងចាំ នៅពេលដែលយើងបានដាក់កិច្ចសន្យាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ទៅលើពួកអ្នក ដោយ(ឲ្យពួកអ្នក)ត្រូវមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ ហើយយើងបានលើកភ្នំតួរឡើងពីលើពួកអ្នកដើម្បីបំភ័យដល់ពួកអ្នក និងព្រមានចំពោះជនណាដែលបោះបង់មិនអនុវត្តតាមកិច្ចសន្យានោះ។ អល់ឡោះបានបញ្ជាថាៈ ចូរពួកអ្នកទទួលយកឱ្យប្រាកដប្រជា(អនុវត្តន៍ឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន)នូវអ្វីដែលយើងបានបញ្ចុះទៅលើពួកអ្នកពួកអ្នកនៃគម្ពីរតាវរ៉ត(គម្ពីរតូរ៉ា) ដោយមិនត្រូវធ្វេសប្រហែសនិងខ្ជិលច្រអូស(ក្នុងការអនុវត្តតាមវា)នោះឡើយ។ ហើយពួកអ្នកត្រូវចងចាំនូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងគម្ពីរនេះ និងអនុវត្តតាមវា សង្ឃឹមថាតាមរយៈការធ្វើបែបនេះ ពួកអ្នកនឹងកោតខ្លាចទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះ។

ហើយជាការពិតណាស់ ពួកអ្នក(អម្បូរអ៊ីស្រាអែល)បានដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីរឿងរ៉ាវនៃបុព្វបុរសរបស់ពួកអ្នក ខណៈដែលពួកគេបានបំពានដោយចេញទៅនេសាទនៅថ្ងៃសៅរ៍ដែលជាថ្ងៃដែលត្រូវបានគេហាមឃាត់ពួកគេមិនឲ្យចេញទៅនេសាទនោះ។ ពេលនោះ ពួកគេក៏បានប្រើល្បិច ដោយពួកគេបានទម្លាក់អួននៅមុនថ្ងៃសៅរ៍(គឺថ្ងៃសុក្រ) ហើយលើកវាឡើងវិញនៅថ្ងៃអាទិត្យ។ ពេលនោះ អល់ឡោះបានធ្វើឱ្យពួកដែលប្រើល្បិចកលទាំងនោះក្លាយជាសត្វស្វាដ៏ថោកទាប ជាទណ្ឌកម្មលើការប្រើល្បិចកលរបស់ពួកគេ។

ដូចេ្នះ យើងបានធ្វើឲ្យភូមិស្រុកដែលបំពាននេះ ក្លាយជាគំរូមួយដើម្បីព្រមានដល់អ្នកភូមិស្រុកទាំងឡាយដែលនៅក្បែរនោះ និងជាគំរូមួយសម្រាប់អ្នកជំនាន់ក្រោយផងដែរ ដើម្បីកុំឱ្យពួកគេប្រព្រឹត្តទង្វើដែលសក្តិសម្យនឹងទទួលទណ្ឌកម្មបែបនេះទៀត។ ហើយយើងបានចាត់ទុកវា(ភូមិស្រុកនោះ)ជាការរំលឹកមួយសម្រាប់បណ្ដាអ្នកដែលកោតខ្លាច ដែលពួកគេខ្លាចទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនិង(ខ្លាច)ការសងសឹករបស់ទ្រង់ចំពោះជនណាដែលបំពានព្រំដែននៃច្បាប់របស់ទ្រង់។

ហើយចូរពួកអ្នកចងចាំនូវរឿងរ៉ាវបុព្វបុរសរបស់ពួកអ្នកចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងរវាងពួកគេនិងព្យាការីមូសា នៅពេលដែលគាត់(ព្យាការីមូសា)បានប្រាប់ពួកគេពីបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានបញ្ជាពួកគេឱ្យសម្លេះមេគោមួយក្បាល។ ជំនួសឲ្យការរួសរាន់(ក្នុងការអនុវត្តតាមបទបញ្ជា)ពួកគេបែរជាឆ្លើយតបកវិញ(ដោយជំទាស់)ថាៈ តើអ្នកយកពួកយើងធ្វើជាការលេងសើចឬ? ព្យាការីមូសាបានឆ្លើយតបវិញថាៈ ខ្ញុំសុំពីអល់ឡោះឲ្យបញ្ជៀសខ្ញុំកុំឱ្យស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលភូតកុហកទៅលើអល់ឡោះ ហើយនិងយកមនុស្សធ្វើជាការលេងសើច។

ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ព្យាការីមូសាថាៈ សូមអ្នកសុំពីម្ចាស់របស់អ្នកឱ្យទ្រង់បញ្ជាក់ប្រាប់ពួកយើងពីលក្ខណៈរបស់មេគោដែលប្រើឱ្យសម្លេះនោះ ថាតើវាមានលក្ខណៈបែបណា? គាត់បានឆ្លើយប្រាប់ពួកគេថាៈ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា មេគោនោះមិនចាស់ពេក ហើយក៏មិនកេ្មងពេកដែរ ពោលគឺស្ថិតនៅក្នុងវ័យកណ្ដាល។ ដូចេ្នះ ចូរពួកអ្នករួសរាន់អនុវត្តន៍តាមបទបញ្ជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នកចុះ។

ពួកគេបានបន្តសួរដេញដោលទៅកាន់ព្យាការីមូសាទៀតថាៈ សូមអ្នកសុំពីម្ចាស់របស់អ្នកឱ្យបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកយើងផងពីពណ៌សម្បុររបស់មេគោនោះ។ ព្យាការីមូសាបានឆ្លើយប្រាប់ពួកគេថាៈ ទ្រង់បានមានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់ថាៈ មេគោនោះមានពណ៌លឿង ពណ៌របស់វាភ្លឺថ្លា ដែលធ្វើឱ្យអ្នកដែលមើលឃើញពេញចិត្ត។

ក្រោយមក ពួកគេបានបន្ដសួរដេញដោលទៀតថាៈ សូមអ្នកសុំពីម្ចាស់របស់អ្នកឱ្យទ្រង់បញ្ជាក់ប្រាប់ពួកយើងបន្ថែមទៀតអំពីលក្ខណៈសម្បត្ដិរបស់មេគោនោះ ព្រោះលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់មេគោដែលបានរៀបរាប់ គឺមានច្រើនដែលធ្វើឱ្យពួកយើងមិនអាចដឹងច្បាស់ថា មួយណានោះទេ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា គឺពួកយើងនឹងទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់មេគោដែលគេទាមទាឱ្យសម្លេះនោះមិនខាន។