2. Al-Baqara

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, kumain kayo mula sa mga kaaya-ayang itinustos sa inyo ni Allāh at pinayagan Niya para sa inyo. Magpasalamat kayo kay Allāh nang lantaran at patago sa ipinagmabuting-loob Niya sa inyo na mga biyaya. Bahagi ng pagpapasalamat sa Kanya – pagkataas-taas Siya – ay na magsagawa kayo ng pagtalima sa Kanya at umiwas kayo sa pagsuway sa Kanya kung kayo ay totoong sumasamba sa Kanya lamang at huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman.

Ipinagbawal lamang ni Allāh sa inyo mula sa mga pagkain ang namatay nang walang pagkatay na isinasabatas, ang ibinubong dugong dumadaloy, ang laman ng baboy, at ang anumang binanggitan ang iba pa sa pangalan ni Allāh sa sandali ng pagkakatay nito. Ngunit kapag napilitan ang tao na kumain ng anuman, samantalang siya ay hindi naman lumalabag sa katarungan sa pamamagitan ng pagkain mula roon nang walang pangangailangan ni lumalampas sa hangganan ng pangangailangan, ay walang kasalanan sa kanya ni kaparusahan. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila. Bahagi ng awa Niya na Siya ay nagpapaumanhin sa pagkain ng mga ipinagbabawal na ito sa sandali ng pagkanapipilitan.

Tunay na ang mga nagtatago ng pinababa ni Allāh mula sa kasulatan at anumang naroon na katunayan sa katotohanan at pagkapropeta ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – gaya ng ginagawa ng mga Hudyo at mga Kristiyano, at ipinagbibili ito sa pamamagitan ng pagtatago nila rito dala ng isang kaunting kapalit gaya ng katungkulan o impluwensiya o yaman, ang mga iyon ay walang kinakain sa mga tiyan nila sa katunayan kundi ang magiging isang dahilan para pagdusahin sila sa Apoy. Hindi kakausap sa kanila si Allāh sa Araw ng Pagbangon sa paraang maiibigan nila, bagkus sa paraang ikasasama nila, at hindi Siya magdadalisay sa kanila ni pupuri sa kanila. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang masakit.

Ang mga nailalarawang iyon ng pagtatago ng kaalaman na kinakailangan ng mga tao ay ang mga nagpalit ng kaligawan sa patnubay noong itinago nila ang kaalamang totoo at ipinagpalit sa parusa ni Allāh ang kapatawaran Niya. Kaya anong mapagtiis nila sa paggawa ng ikadadahilan para sa kanila ng pagpasok sa Apoy. Para bang sila ay hindi pumapansin sa nasa loob niyon na pagdurusa dahil sa pagtitiis nila roon.

Ang ganting iyon sa pagtatago sa kaalaman at patnubay ay dahilan sa si Allāh ay nagbaba ng mga kasulatang makadiyos kalakip ng katotohanan. Ito ay humihiling na linawin at huwag ilihim. Tunay na ang mga nagkaiba-iba hinggil sa mga kasulatang makadiyos sapagkat sumampalataya sila sa isang bahagi ng mga ito at nagtago sa ibang bahagi ng mga ito ay talagang nasa isang panig na malayo sa katotohanan.

Ang kabutihang kinalulugdan sa ganang kay Allāh ay hindi ang payak na pagharap sa dako ng silangan o kanluran at ang pagsasalitan doon. Subalit ang kabutihan na buong kabutihan ay nasa sinumang sumampalataya kay Allāh bilang nag-iisang Diyos; sumampalataya sa Araw ng Pagbangon, sa lahat ng mga anghel, sa lahat ng mga kasulatang pinababa, at sa lahat ng mga propeta nang walang pagtatangi-tangi; gumugol ng yaman – sa kabila ng pagkaibig dito at pagkasigasig dito – sa mga may pagkakamag-anakan, sa sinumang nawalan ng ama nang mababa sa edad ng pagbibinata (o pagdadalaga), sa mga may pangangailangan, sa estrangherong kinapos sa paglalakbay malayo sa mag-anak niya at bayan niya, sa mga dumanas ng isang pangangailangang nag-oobliga ng panghihingi sa mga tao, at sa pagbayad ng salapi sa pagpapalaya ng alipin mula sa pagkaalipin at pagkabihag; nagpanatili ng dasal sa pamamagitan ng pagsasagawa nito nang lubusan ayon sa ipinag-utos ni Allāh; nagbigay ng zakāh na kinakailangan; mga tumutupad sa kasunduan sa kanila kapag nakipagkasunduan sila; lalo na sa mga nagtitiis sa karalitaan at kahirapan, karamdaman, at sa sandali ng pakikipaglaban sapagkat hindi sila tumatakas. Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang ito ay ang mga nagpakatotoo kay Allāh sa pananampalataya nila at mga gawain nila. Ang mga iyon ay ang mga tagapangilag magkasala, na mga sumunod sa ipinag-utos sa kanila ni Allāh at umiwas sa sinaway sa kanila ni Allāh.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, isinatungkulin sa inyo – kaugnay sa pumapatungkol sa mga nakapapatay ng ibang tao nang may pananadya at paglabag – ang pagpaparusa sa pumatay ng tulad sa krimen niya kaya naman ang malaya ay papatayin dahil sa malaya, ang alipin ay papatayin dahil sa alipin, at ang babae ay papatayin dahil sa babae. Ngunit kung nagpaumanhin ang napatay bago mamatay o nagpaumanhin ang katangkilik ng napatay kapalit ng bayad-pinsala – na isang halaga ng salapi na ibabayad ng nakapatay kapalit ng pagpapaumanhin sa kanya – kailangan sa sinumang nagpaumanhin ang pag-oobliga sa nakapatay sa paghiling sa bayad-pinsala nang ayon sa makatuwiran, hindi ayon sa panunumbat at pamiminsala, at kailangan naman sa nakapatay ang magsagawa ng bayad-pinsala ayon sa isang pagmamagandang-loob nang walang pagpapatagal at pagpapaliban. Yaong pagpapaumanhin at pagtanggap ng bayad-pinsala ay isang pagpapagaan mula sa Panginoon ninyo sa inyo at isang awa sa Kalipunang ito. Kaya ang sinumang nangaway sa nakapatay matapos yaong pagpapaumanhin at pagtanggap ng bayad-pinsala, ukol sa kanya ay isang pagdurusang masakit mula kay Allāh – pagkataas-taas Siya.

Ukol sa inyo sa anumang isinabatas ni Allāh na ganting-pinsala ay buhay para sa inyo dahil sa pangangalaga sa mga buhay ninyo at pagpigil ng pangangaway sa gitna ninyo. Natatalos iyon ng mga may isip na nangingilag magkasala kay Allāh – pagkataas-taas Siya – sa pamamagitan ng pagpapaakay sa batas Niya at paggawa sa utos Niya.

Inobliga sa inyo, kapag darating sa isa sa inyo ang mga palatandaan ng kamatayan at ang mga dahilan nito kung mag-iiwan siya ng maraming yaman, na magsatagubilin para sa mga magulang at mga may pagkakamag-anak ng ayon sa nilimitahan sa kanya ng Batas ng Islām, na hindi lalampas sa isang katlo ng yaman. Ang paggawa nito ay isang tungkuling binigyang-diin sa mga tagapangilag magkasala kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Nangyari nga ang patakarang ito bago ng pagbaba ng mga talata ng mga pagmamana; ngunit noong bumaba na ang mga talata ng pagmamana, nilinaw ng mga ito kung sino ang magmamana sa patay at ang kantidad ng mamanahin.