2. Al-Baqara

ហើយក្រុមនីមួយៗក្នុងចំណោមពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នី(គ្រឹស្ទាន)បាននិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ឋានសួគ៌គឺសម្រាប់តែពួកគេប៉ុណ្ណោះ ដោយពួកយូដាបាននិយាយថាៈ គ្មានអ្នកណាអាចចូលឋានសួគ៌បានទេ លើកលែងតែអ្នកដែលកាន់សាសនាយូដាប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកឯពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន)វិញក៏បាននិយាយដែរថាៈ គ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចចូលឋានសួគ៌បានឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលកាន់សាសនាណាសរ៉នី(សាសនាគ្រឹស្ទាន)ប៉ុណ្ណោះ។ ទាំងនេះគ្រាន់តែជាការស្រមើស្រមៃដែលខុសឆ្គងរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)តបទៅកាន់ពួកគេវិញចុះថាៈ ចូរពួកអ្នកបង្ហាញភស្តុតាងចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានអះអាងនោះមក ប្រសិនបើការអះអាងរបស់ពួកអ្នកពិតជាត្រឹមត្រូវមែននោះ។

តាមពិត អ្នកដែលអាចចូលបានឋានសួគ៌នោះ គឺរាល់អ្នកដែលស្មោះសរ(ជ្រះថ្លា)ចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយការតម្រង់ឆ្ពោះទៅកាន់ទ្រង់ (ហើយជាមួយនឹងភាពស្មោះសររបស់គេ) រូបគេបានគោពសក្ការៈចំពោះទ្រង់បានយ៉ាងល្អប្រពៃដោយការអនុវត្តតាមនូវអ្វីដែលអ្នកនាំសារបាននាំមក។ ជននោះហើយគឺជាអ្នកដែលនឹងចូលឋានសួគ៌ មិនថារូបគេមកពីក្រុមណានោះទេ ហើយរូបគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យពីម្ចាស់របស់គេ។ ពួកគេគ្មានការភ័យខ្លាចចំពោះថ្ងៃបរលោកដែលពួកគេនឹងប្រឈមមុខនោះទេ ហើយពួកគេក៏មិនមានការសោកស្តាយចំពោះអ្វីដែលពួកគេខកខាននៅក្នុងលោកិយនេះដែរ។ លក្ខណៈសម្បត្តិដែលបានរៀបរាប់ទាំងអស់នេះ ពុំមាននៅក្នុងខ្លួនបុគ្គលណាម្នាក់ឡើយបន្ទាប់ពីការមកដល់របស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់នោះ លើកលែងតែរូបគេជាជនមូស្លីម(កាន់សាសនាឥស្លាម)ប៉ុណ្ណោះ។

ពួកយូដាបាននិយាយថា៖ ពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន)ពុំស្ថិតនៅលើសាសនាដែលត្រឹមត្រូវនោះទេ ហើយពួកណាសរ៉នីវិញក៏បាននិយាយដែរថា៖ ពួកយូដាពុំស្ថិតនៅលើសាសនាដែលត្រឹមត្រូវនោះទេខណៈដែលពួកគេ(ទាំងពីរក្រុម)សូត្រគម្ពីររៀងៗខ្លួនដែលមានបញ្ជាក់លើអ្វីដែលពួកគេបានប្រឆាំង ហើយនិងមានការប្រើឲ្យ(ពួកគេ)មានជំនឿចំពោះបណ្តាព្យាការីទាំងអស់ដោយគ្មានការបែងចែកឡើយ។ ទង្វើរបស់ពួកគេនេះ គឺស្រដៀងនឹងពាក្យសំដីរបស់ពួកមុស្ហរីគីនដែលមិនបានយល់ដឹងអ្វីទាំងអស់នោះដែរ ខណៈដែលពួកគេ(ពួកមុស្ហរីគីន)បានបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងអស់ ហើយនិង(បដិសេធ)បណ្តាគម្ពីរដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើពួកគេ។ ដូច្នោះហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់នឹងកាត់ក្តីរវាងពួកដែលខ្វែងគំនិតគ្នាទាំងអស់នោះនៅថ្ងៃបរលោក ដោយការកាត់ក្តីយ៉ាងយុត្តិធម៌បំផុតដូចដែលទ្រង់បានប្រាប់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពុំបានទទួលបានជោគជ័យឡើយ លើកលែងតែការមានជំនឿទៅលើរាល់អ្វីទាំងអស់ដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមកប៉ុណ្ណោះ។

គ្មានជនណាម្នាក់ដែលជាអ្នកបំពានខ្លាំងជាងអ្នកដែលបានរារាំងអ្នកដទៃមិនឲ្យរំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះនៅក្នុងម៉ាស្ជិតរបស់អល់ឡោះ ដោយរារាំងអ្នកដទៃមិនឲ្យប្រតិបត្តិសឡាត មិនឲ្យរំលឹកចំពោះអល់ឡោះ និងមិនឲ្យសូត្រគម្ពីរគួរអាននៅក្នុងវា(ម៉ាស្ជិត) ថែមទាំងព្យាយាមបំផ្លិចបំផ្លាញវា ដោយចង់កម្ទេច ឬរារាំងអ្នកដទៃមិនឲ្យគោរពសក្ការៈនៅក្នុងវានោះទេ។ ពួកអ្នកដែលព្យាយាមបំផ្លិចបំផ្លាញម៉ាស្ជិតទាំងនោះ គេទាំងនោះមិនហ៊ានចូលម៉ាស្ជិតនោះទេ លើកលែងតែក្នុងលក្ខណៈភ័យខ្លាច ញាប់ញ័រប៉ុណ្ណោះ ដោយសារតែពួកគេស្ថិតនៅលើការប្រឆាំង និងរារាំងអ្នកដទៃមិនឲ្យចូលពីម៉ាស្ជិត។ សម្រាប់ពួកគេ នៅក្នុងឆាកជីវិតលោកិយនេះគឺមានតែភាពអាម៉ាស់នៅចំពោះមុខអ្នកមានជំនឿប៉ុណ្ណោះ។ ហើយសម្រាប់ពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកវិញ គឺនឹងត្រូវទណ្ឌកម្មយ៉ាងខ្លោចផ្សាបំផុត ដោយសារតែពួកគេបានរារាំងមនុស្សម្នាពីម៉ាស្ជិតរបស់អល់ឡោះ។

ហើយទិសខាងកើតនិងទិសខាងលិច និងអ្វីដែលនៅចន្លោះទិសទាំងពីរនោះ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ។ ទ្រង់ដាក់បទបញ្ជាចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់តាមតែទ្រង់មានចេតនា។ ដូចនេះ ទោះបីជាពួកអ្នកតម្រង់ទៅរកទិសណាក៏ដោយ ក៏ពួកអ្នកបានតម្រង់ទៅកាន់អល់ឡោះដែរ។ ទោះបីជាពួកអ្នកបែរតម្រង់ទៅរកពៃទុលមឹកទិស(នៅក្រុងយេរូសាឡឹម) ឬតម្រង់ទៅកាន់កាក់ហ្ពះ(នៅទីក្រុងម៉ាក្កះ) ឬពួកអ្នកតម្រង់ខុសទិសគិបឡាត់ រឺក៏ពួកអ្នកមានការលំបាកក្នុងការបែរទៅរកគិបឡាត់ក៏ដោយ ក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីនោះដែរសម្រាប់ពួកអ្នក ដោយសារតែទិសទាំងនោះ គឺជាសុទ្ធតែកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះទាំងអស់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមានភាពទូលំទូលាយបំផុត ដោយទ្រង់បើកទូលាយនូវក្តីមេត្តាករុណា និងផ្តល់ភាពងាយស្រួលដល់ម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាដឹងចំពោះការនៀត(ការប៉ង)របស់ពួកគេ និងទង្វើទាំងឡាយរបស់ពួកគេ។

អល់ឡោះជាអ្នកបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលមាននៅក្នុងវា ដោយគ្មានគំរូពីមុនឡើយ។ ហើយនៅពេលដែលទ្រង់មានចេតនាចង់បង្កើតអ្វីមួយ ទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលទៅកាន់វាថាៈ “ចូរកើតចុះ” វាក៏កើតឡើងភ្លាមទៅតាមអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនា ដោយគ្មានអ្នកដែលអាចរុញច្រានកិច្ចការដែលអល់ឡោះបានកំណត់ឡើយ។

ហើយពួកដែលគ្មានចំណេះដឹងក្នុងចំណោមពួកអះលីគីតាប និងពួកមុស្ហរីគីន(ពួកពហុទេពនិយម)បាននិយាយទាំងរឹងចចេសរឹងរូសមិនទទួលយកការពិតថាៈ ហេតុអ្វីបានជាអល់ឡោះមិនមានបន្ទូលមកកាន់ពួកយើងដោយផ្ទាល់ ឬផ្តល់ជាសញ្ញាផ្លូវវិញ្ញាណមួយដាច់ដោយឡែកដល់ពួកយើងតែម្តងទៅ? សំដីរបស់ពួកគេនេះ ដូចគ្នានឹងសម្តីរបស់ប្រជាជាតិដែលបានបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយកាលពីមុនដែរ បើទោះបីជាពួកគេរស់នៅក្នុងជំនាន់ខុសគ្នា និងទីកន្លែងខុសគ្នាក៏ដោយ។ ដួងចិត្តរបស់ពួកទាំងនោះ ជាមួយនឹងដួងចិត្តរបស់អ្នកជំនាន់មុនពួកគេ ចំពោះការប្រឆាំង ភាពចចេសរឹងរូស ហើយនិងភាពក្រអឺតក្រទមនោះ គឺប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ ពិតប្រាកដណាស់ យើង(អល់ឡោះ)បានបកស្រាយយ៉ាងច្បាស់នូវភស្តុតាងជាច្រើនសម្រាប់ក្រុមដែលមានជំនឿចំពោះសេចក្តីពិតនៅពេលដែលវាស្តែងឡើងចំពោះពួកគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ជូនអ្នកមក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ជាមួយនឹងសាសនាពិតដែលគ្មានការមន្ទិលសង្ស័យឡើយនៅក្នុងវា ដើម្បីឲ្យអ្នកផ្តល់ដំណឹងរីករាយដល់បណ្តាអ្នកមានជំនឿនូវឋានសួគ៌ និងដាស់តឿនព្រមានដល់ពួកដែលគ្មានជំនឿនូវឋាននរក។ ហើយអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)គ្មានតួនាទីអ្វីក្រៅពីជាការផ្តល់សារដ៏ច្បាស់លាស់ប៉ុណ្ណោះ ហើយអល់ឡោះនឹងមិនសួរអ្នកអំពីពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងអ្នកដែលនៅក្នុងចំណោមពួកនរកជើហ៊ីមឡើយ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលទៅកាន់ព្យាការីរបស់ទ្រង់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ជាការណែនាំនិងដាស់តឿនរំលឹកឲ្យប្រុងប្រយ័ត្ន ដោយបន្ទូលរបស់ទ្រង់ថាៈ ពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន) នឹងមិនពេញចិត្តចំពោះអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ជាដាច់ខាត លុះត្រាតែអ្នកបោះបង់សាសនាឥស្លាម ហើយដើរតាម(មាគ៌ា)ពួកគេ។ ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ គម្ពីររបស់អល់ឡោះ ហើយនិងការបញ្ជាក់របស់ទ្រង់ ទើបជាការចង្អុលបង្ហាញដ៏ត្រឹមត្រូវ ពុំមែនប្រការមិនត្រឹមត្រូវដែលពួកគេកំពុងតែស្ថិតនៅលើវានោះទេ។ ហើយប្រសិនបើការដើរតាមពួកគេនោះ បានកើតចេញពីអ្នក ឬកើតចេញពីនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលដើរតាមអ្នក ក្រោយពីការពិតដ៏ច្បាស់លាស់បានមកដល់អ្នកហើយនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកពិតជាគ្មានអ្នកគាំពារ និងអ្នកជួយ(ការពារ)ពីអល់ឡោះឡើយ។ នេះគឺក្នុងន័យបញ្ជាក់ពីគ្រោះថ្នាក់នៃការបោះបង់ភាពត្រឹមត្រូវ និងរាប់អានអ្នកដែលស្ថិតនៅលើផ្លូវខុស។