2. Al-Baqara

Nagsabi ang bawat pangkat kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano: "Tunay na ang Paraiso ay natatangi sa amin." Nagsabi ang mga Hudyo: "Walang papasok doon kundi ang sinumang Hudyo." Nagsabi ang mga Kristiyano: "Walang papasok doon kundi ang sinumang Kristiyano." Iyon ay mga pinakamimithi nilang bulaan at mga haka-haka nilang tiwali. Sabihin mo, O Propeta, bilang tugon sa kanila: "Magbigay kayo ng katwiran ninyo sa ipinapalagay ninyo kung totoong kayo ay mga tapat sa pinagsasabi ninyo."

Papasok lamang sa Paraiso ang bawat nagpakawagas kay Allāh habang bumabaling sa Kanya samantalang siya – kalakip ng pagpapakawagas niya – ay nagpapakahusay sa pagsamba niya sa pamamagitan ng pagsunod sa inihatid ng Sugo. Iyan ay ang papasok sa Paraiso kabilang man siya sa aling pangkat noon. Ukol sa kanya ang gantimpala sa kanya sa ganang Panginoon niya. Walang pangamba sa kanila sa anumang kahaharapin nila mula sa Kabilang-buhay ni sila ay malulungkot sa nakaalpas dahil sa kanila sa Mundo. Ito ay mga paglalarawang hindi nagkakatotoo matapos ng pagdating ni Propeta Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – maliban sa mga Muslim.

Nagsabi ang mga Hudyo: "Ang mga Kristiyano ay hindi nasa isang tumpak na relihiyon" at nagsabi ang mga Kristiyano: "Ang mga Hudyo ay hindi nasa isang tumpak na relihiyon." Bawat isa [sa kanila] ay bumibigkas ng pagpapatotoo sa tinanggihang sampalatayanan at ng utos ng pagsampalataya sa lahat ng mga propeta nang walang pagtatangi-tangi, habang mga nakikiwangis sa gawain nilang ito sa sabi ng mga hindi nakaaalam kabilang sa mga tagapagtambal, nang nagpasinungaling ang mga ito sa mga sugo sa kabuuan ng mga iyon at sa pinababa sa mga iyon na mga kasulatan. Kaya dahil dito, hahatol si Allāh sa pagitan ng mga nagkakasalungatan nang magkasama sa Araw ng Pagbangon ayon sa kahatulan Niyang makatarungan, na ipinabatid Niya sa mga lingkod Niya: na walang pagtamo malibang sa pamamagitan ng pagsampalataya sa lahat ng pinababa ni Allāh – pagkataas-taas Siya.

Kay Allāh ang pagmamay-ari ng silangan, ng kanluran, at ng anumang nasa pagitan ng dalawang ito. Nag-uutos Siya sa mga lingkod Niya ng anumang niloob Niya. Kaya saanman kayo bumabaling, tunay na kayo ay humaharap kay Allāh – pagkataas-taas Siya – sapagkat tunay na ang lagay ninyo sa pagharap sa Jerusalem o Ka`bah o kung nagkamali kayo sa qiblah o humirap sa inyo ang pagharap doon ay walang masama para sa inyo dahil ang mga dako sa kabuuan ng mga ito ay sa kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Tunay na si Allāh ay Malawak na nakasasakop sa nilikha Niya sa awa Niya at pagpapadali Niya sa kanila, Maalam sa mga layunin nila at mga gawain nila.

Nagsabi ang mga Hudyo, ang mga Kristiyano, at ang mga Mushrik: "Gumawa si Allāh para sa sarili Niya ng anak." Pagkalayu-layo Siya at pagkabanal-banal Siya para roon sapagkat Siya ay ang Walang-pangangailangan sa nilikha Niya. Gumagawa lamang ng anak ang sinumang nangangailangan doon. Bagkus sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ang paghahari sa mga langit at lupa. Lahat ng mga nilikha ay mga alipin para sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – na mga nagpapasailalim sa Kanya. Ginagawa Niya sa kanila ang anumang niloloob Niya.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang tagapagtatag ng mga langit, lupa, at anumang nasa pagitan ng mga ito, nang walang naunang kahalintulad. Kapag nagtakda Siya ng isang panukala at nagnais Siya nito ay nagsasabi lamang Siya sa panukalang iyon na mangyari saka mangyayari ito ayon sa ninais Niya na mangyari, nang walang makapipigil sa utos Niya at pagpapasya Niya.

Nagsabi ang mga hindi nakaaalam kabilang sa mga May Kasulatan at mga tagapagtambal dala ng pagmamatigas sa katotohanan: "Bakit hindi kumakausap sa atin si Allāh nang walang isang tagapagpagitna o may pumupunta sa atin na isang palatandaang pisikal na natatangi sa atin?" Ang tulad sa sabi nilang ito ay sinabi ng mga kalipunang tagapagpasinungaling, bago pa niyan, sa mga sugo ng mga ito, kahit pa man nagkaiba-iba ang mga panahon nila at ang mga pook nila. Nagkawangisan ang mga puso ng mga ito sa mga puso ng mga nauna sa kanila sa kawalang-pananampalataya, pagmamatigas, at pagpapakapalalo. Nagpalinaw nga Kami ng mga tanda para sa mga taong nakatitiyak sa katotohanan. Kapag lumitaw ito sa kanila ay walang dumadapo sa kanila na isang pagdududa at walang pumipigil sa kanila na isang pagmamatigas.

Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo, O Propeta, kalakip ng relihiyong totoo, na walang pag-aalangan hinggil dito, upang magbalita ka nakagagalak sa mga mananampalataya hinggil sa Paraiso at magbabala ka sa mga tagatangging sumampalataya hinggil sa Impiyerno. Walang tungkulin sa iyo kundi ang malinaw na pagpapaabot. Hindi magtatanong sa iyo si Allāh tungkol sa mga hindi sumampalataya sa iyo kabilang sa mga maninirahan sa Impiyerno.

Kumakausap si Allāh sa Propeta Niya habang nagtuturo, nagbibigay-babala, at nagsasabi sa kanya: "Hindi malulugod sa iyo ang mga Hudyo ni ang mga Kristiyano hanggang sa umiwan ka sa Islām at sumunod ka sa anumang nasa kanila. Sabihin mo: "Tunay ang Aklat ni Allāh at ang paglilinaw nito ay ang patnubay, sa totoo, hindi ang anumang nasa kanila na kabulaanan." Talagang kung nangyari ang pagsunod sa kanila mula sa iyo o mula sa isa sa mga tagasunod mo matapos na may dumating sa iyo na katotohanang maliwanag, hindi ka makatatagpo mula kay Allāh ng isang pakikipag-adya o isang tulong. Ito ay bahagi ng paglilinaw sa panganib ng pag-iwan sa katotohanan at pakikibagay sa mga alagad ng kabulaanan.