16. An-Nahl

จงรำลึกเถิด -โอ้ท่านเราะสูล- วันที่ทุกคนจะมาโต้เถียงกันเพื่อปกป้องตัวเอง เขาจะไม่โต้เถียงเพื่อใครอื่นเนื่องจากสถานการณ์ที่เลวร้ายในวันนั้น ทุกชีวิตจะได้รับการตอบแทนอย่างครบถ้วนสำหรับสิ่งที่ได้กระทำไปแล้ว ไม่ว่าดีหรือชั่ว และพวกเขาจะไม่ถูกอธรรมด้วยการลบความดีของพวกเขาให้น้อยลงหรือเพิ่มความชั่วของพวกเขาให้มากขึ้น

อัลลอฮ์ทรงยกตัวอย่างเมืองหนึ่ง ซึ่งก็คือนครมักกะฮ์ ซึ่งปลอดภัยและมั่นคงโดยที่ผู้คนในเมืองนั้นไม่มีความหวาดกลัวใดๆ ในขณะที่ผู้คนที่อยู่รอบๆ อยู่ด้วยความกลัว การยังชีพของมันมาถึงอย่างล้นเหลือและง่ายดายจากทุกทิศทุกทาง แต่แล้วชาวเมืองนั้นไม่ซาบซึ้งต่อความกรุณาของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเขา และพวกเขาไม่ขอบคุณพระองค์ ดังนั้นอัลลอฮ์จึงทรงตอบแทนพวกเขาด้วยความหิวโหยและความกลัวอันรุนแรงซึ่งปรากฏบนร่างกายของพวกเขา จนความหิวโหยและความหวาดกลัวนั้นกลายเป็นเหมือนเสื้อผ้าสำหรับพวกเขา เนื่องจากการไม่ศรัทธาและการปฏิเสธศรัทธาที่พวกเขาได้กระทำกัน

และแท้จริงได้มีเราะสูลคนหนึ่งได้มายังชาวมักกะฮ์ ซึ่งมาจากหมู่พวกเขาเอง ซึ่งพวกเขารู้ถึงความสัตย์ซื่อและสัตย์จริง เขาคือมูฮัมหมัด -ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม- แต่พวกเขาปฏิเสธเขา พร้อมกับสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาแก่เขา ดังนั้น การลงโทษของอัลลอฮ์ความหิวโหยและความหวาดกลัวได้เกิดขึ้นกับพวกเขาในขณะที่พวกเขาได้อธรรมต่อตัวของพวกเขาเองด้วยการจมดิ่งลงไปในเหวแห่งความพินาศ โดยการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์และปฏิเสธเราะสูลของพระองค์

พวกเจ้าจงบริโภคเถิด -โอ้บ่าวทั้งหลาย- จากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่พวกเจ้า ที่เป็นสิ่งที่อนุมัติในจำพวกสิ่งที่สามารถกินมันได้ และพวกเจ้าจงขอบคุณต่อความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่ได้ทรงประทานมันให้แก่พวกเจ้า โดยการยอมรับในความโปรดปรานเหล่านี้สำหรับอัลลอฮ์ และใช้จ่ายมันไปในทางที่พระองค์พึงพระทัย หากพวกเจ้าทั้งหลายนั้นเคารพภักดีต่อพระองค์แค่ผู้เดียวและไม่ตั้งภาคีใด ๆ ต่อพระองค์

อัลลอฮ์ได้ทรงห้ามพวกเจ้าบริโภคสิ่งที่ตายโดยไม่เชือดที่เป็นสัตว์ในประเภทที่ต้องเชือด เลือดที่ไหล ทุกส่วนของสุกร และสัตว์ที่ถูกเชือดเพื่อเป็นเครื่องบูชาต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ข้อห้ามนี้ใช้ในเวลาที่ปกติ แต่หากผู้ใดอยู่ในสภาพที่คับขันที่จำเป็นต้องบริโภคสิ่งเหล่านั้น และได้ทำเช่นนั้นโดยไม่ได้เกิดขึ้นจากความปรารถนาในสิ่งต้องห้ามนั้น และไม่ได้เกินขอบเขตที่จำเป็น ดังนั้นพวกเขาก็ไม่ผิดอะไร อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยโทษ จะทรงอภัยต่อสิ่งที่พวกเขาบริโภค พระองค์ทรงเมตตาต่อเขา ที่ทรงอนุญาตให้กินเมื่อจำเป็น

และพวกเจ้า -โอ้ บรรดาผู้ตั้งภาคีทั้งหลาย- อย่าได้กล่าวตามที่ลิ้นของพวกเจ้าได้กล่าวที่เป็นการกล่าวเท็จในนามของอัลลอฮ์ ดังที่ว่า "สิ่งนี่เป็นที่อนุมัติและสิ่งนี่เป็นที่ต้องห้าม" ด้วยเจตนาที่จะสร้างการโกหกในนามของพระเจ้า โดยห้ามสิ่งที่พระองค์ไม่ได้ห้าม หรืออนุญาตในสิ่งที่พระองค์ไม่อนุญาต แท้จริงบรรดาผู้กล่าวเท็จในนามของอัลลอฮ์จะไม่ได้รับสิ่งที่พวกเขาปรารถนา และพวกเขาก็ไม่ปลอดภัยจากสิ่งที่พวกเขากลัว

สำหรับพวกเขาคือผลประโยชน์อันน้อยนิดอันต่ำต้อย เพราะพวกเขาได้ปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขาในดุนยา และสำหรับพวกเขาในวันกิยามะฮ์คือการลงโทษอันเจ็บปวด

หลังจากนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น -โอ้เราะสูล- สำหรับบรรดาผู้กระทำการชั่วโดยไม่รุ้ถึงผลพวงที่จะตามมา ถึงแม้พวกเขาจะเจตนาทำก็ตาม แล้วพวกเขาสำนึกผิดต่ออัลลอฮ์หลังจากที่พวกเขาได้กระทำความชั่ว และพวกเขาก็ได้ปรับปรุงแก้ไขการงานของพวกเขาที่ไม่ดีนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า หลังจากการสำนึกผิด(เตาบะฮฺ)นั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยยิ่งต่อความผิดของพวกเขา เป็นผู้ทรงเมตตาต่อพวกเขาเสมอ

แท้จริง อิบรอฮีม -อะลัยฮิส สลาม- เป็นคนที่รวมคุณลักษณะของความดี เชื่อฟังต่อพระผู้อภิบาลของเขาเสมอ โน้มเอียงจากศาสนาเท็จทั้งหมดมาสู่อิสลาม เขาไม่เคยอยู่ในหมู่ผู้ต้งภาคีเลย