14. Ibrahim

ឱម្ចាស់របស់យើងខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់ខ្ញុំផង ហើយសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំផងចុះ(គាត់បួងសួងសុំការអភ័យទោសឲ្យឪពុករបស់គាត់ដូច្នោះមុនពេលដែលគាត់បានដឹងថា ឪពុករបស់គាត់ គឺជាសត្រូវរបស់អល់ឡោះ។ ដូចនេះ នៅពេលដែលគាត់បានដឹងថា ឪពុករបស់គាត់ជាសត្រូវរបស់អល់ឡោះហើយនោះ គាត់ក៏ដកខ្លួនឈប់បួងសួងដូច្នោះវិញ)។ ហើយសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់បណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយនៅថ្ងៃដែលមនុស្សលោកទាំងអស់នឹងត្រូវឈរនៅចំពោះមុខម្ចាស់របស់ពួកគេដើម្បីទទួលការជំនុំជម្រះផងចុះ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)កុំគិតស្មានថា ការរពន្យារពេលរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ក្នុងដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះពួកដែលបំពាននោះ គឺ(ដោយសារ)ទ្រង់មិនបានដឹងពីទង្វើបំពានរបស់ពួកគេដែលបានប្រព្រឹត្ត ដូចជាការបដិសេធ ការរារាំងមនុស្សពីមាគ៌ាអល់ឡោះ និងអ្វីផ្សេងទៀតឲ្យសោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់ជាអ្នកដែលដឹងបំផុតពីរឿងទាំងនោះ ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បាននោះឡើយ។ តាមពិត ទ្រង់គ្រាន់តែពន្យារពេលដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេរហូតដល់ថ្ងៃបរលោកប៉ុណ្ណោះ ហើយថ្ងៃនោះ គឺជាថ្ងៃដែលភ្នែករបស់ពួកគេម្លឹងមើលដោយភាពភ័យខ្លាចព្រោះតែភាពរន្ធត់ចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានឃើញ។

គឺនៅថ្ងៃដែលមនុស្សលោកក្រោកចេញពីផ្នូររបស់ពួកគេទាំងប្រញាប់ប្រញាល់ទៅរកអ្នកដែលស្រែកហៅ ដោយពួកគេងើយក្បាលរបស់ពួកគេសម្លឹងមើលទៅលើមេឃដោយការព្រួយបារម្ភដោយពួកគេមិនទម្លាក់ក្រសែភ្នែករបស់ពួកគេឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ភ្នែករបស់ពួកគេនៅនឹងថ្កល់ ដោយសារតែភាពរន្ធត់ចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានឃើញ។ ចំណែកឯចិត្តរបស់ពួកគេវិញ គឺទទេស្អាត គ្មានវិញ្ញាណនោះឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនយល់ពីអ្វីដែលពួកគេកំពុងតែឃើញនោះដែរ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ព្រមានបន្លាចប្រជាជាតិរបស់អ្នកពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនៅថ្ងៃបរលោក ដោយនៅពេលនោះ ពួកដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងការធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នោះនឹងនិយាយថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាពន្យារពេលដល់ពួកយើងផង ហើយសូមមេត្តាពន្យារពេលដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះពួកយើង ព្រមទាំងមេត្តាត្រឡប់ពួកយើងទៅកាន់លោកិយវិញមួយរយៈពេលដ៏ខ្លីផងចុះ (ពេលនោះ)ពួកយើងនឹងមានជំនឿចំពោះទ្រង់ ហើយនឹងដើរតាមបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយដែលទ្រង់បានតែងតាំងពួកគេមកកាន់ពួកយើងមិនខាន។ ពេលនោះ មានគេឆ្លើយតបដោយស្តីបន្ទោសចំពោះពួកគេថាៈ តើពួកអ្នកមិនធ្លាប់បានស្បថស្បែកាលនៅក្នុងជីវិតលោកិយទេឬថា ពិតណាស់ ពួកអ្នកមិនមានការផ្លាស់ប្តូរពីជីវិតលោកិយទៅកាន់ជីវិតបរលោកឡើយ ដោយពួកអ្នកបដិសេធនឹងការពង្រស់ឡើងវិញក្រោយពីស្លាប់នោះ?

ហើយពួកអ្នកបានមកស្នាក់នៅក្នុងលំនៅឋានរបស់ប្រជាជាតិជំនាន់មុនដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះមុនពួកអ្នក ដូចជាក្រុមរបស់ព្យាការីហ៊ូទ និងក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះ ហើយគេបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលយើងបំផ្លាញពួកគេ។ ហើយយើងបានលើកជាឧទហរណ៍ជាច្រើនទៀតនៅក្នុងគម្ពីររបស់អល់ឡោះដើម្បីឲ្យពួកអ្នកយកវាធ្វើជាមេរៀន តែពួកអ្នកមិនបានយកវាធ្វើជាមេរៀននោះឡើយ។

ហើយជាការពិតណាស់ ពួកដែលស្នាក់នៅក្នុងផ្ទះសម្បែងរបស់ប្រជាជាតិដែលបំពានទាំងនោះបានរៀបចំឧបាយកលជាច្រើនដើម្បីសម្លាប់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ និង(ដើម្បី)បញ្ចប់ការអំពាវនាវរបស់គាត់ តែអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដឹងពីឧបាយកលរបស់ពួកគេដែលពួកគេបានរៀបចំ ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ ហើយការរៀបចំ(ឧបាយកល)របស់ពួកគេនោះ គឺទន់ខ្សោយខ្លាំងណាស់ ពីព្រោះវាមិនបានធ្វើឲ្យភ្នំទាំងឡាយ ឬអ្វីផ្សេងទៀតរលាយបាត់រូបរាងនោះឡើយ ដោយសារតែភាពទន់ខ្សោយរបស់វា ខុសពីគម្រោងការរបស់អល់ឡោះចំពោះពួកគេ(ដែលអាចធ្វើឲ្យពួកគេវិនាសអន្តរាយបាន)។

ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)កុំគិតថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកសន្យានឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដោយការផ្តល់ជំនួយ និង(សន្យា)ធ្វើឲ្យសាសនា(របស់ទ្រង់)ត្រដែតឡើងនោះ ទ្រង់ក្បត់នូវអ្វីដែលទ្រង់បានសន្យានឹងបណ្តាអ្នកនាំសារទ្រង់ឲ្យសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែដោយគ្មានអ្វីមួយអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យអ្នកដែលទ្រង់ពេញចិត្តខ្លាំងពូកែ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានអានុភាពផ្តន្ទាទោសយ៉ាងខ្លាំងក្លាបំផុតចំពោះសត្រូវរបស់ទ្រង់ និងសត្រូវទាំងឡាយរបស់បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។

ការផ្តន្ទាទោសចំពោះពួកប្រឆាំងនេះ នឹងកើតឡើង(យ៉ាងពិតប្រាកដ)នៅពេលដែលថ្ងៃបរលោកកើតឡើង គឺនៅថ្ងៃដែលគេផ្លាស់ប្តូរផែនដីនេះទៅជាផែនដីផ្សេងដែលមានពណ៌សថ្លា ហើយមេឃជាច្រើនជាន់វិញ ក៏ត្រូវបានគេផ្លាស់ប្តូរទៅជាមេឃផ្សេងដែរ។ ហើយមនុស្សលោកទាំងអសស់បានក្រោកចេញពីផ្នូររបស់ពួកគេ ទាំងខ្លួនរបស់ពួកគេនិងទង្វើរបស់ពួកគេដើម្បីឈរនៅចំពោះមុខអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកដែលមានអំណាចគ្រប់គ្រង និងធំធេងតែមួយគត់ ជាអ្នកដែលខ្លាំងពូកែ ជាអ្នកដែលយកឈ្នះលើគេដោយគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ។

ហើយនៅថ្ងៃដែលគេផ្លាស់ប្តូរផែនដីនេះទៅជាផែនដីផ្សេង និងផ្លាស់ប្តូរមេឃទៅជាមេឃផ្សេងនោះ គេនឹងបង្ហាញឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បានឃើញពួកប្រឆាំង និងពួកមុស្ហរីគីនត្រូវបានគេចងភ្ជាប់គ្នា ហើយគេនឹងចងដៃចងជើងរបស់ពួកគេភ្ជាប់ទៅនឹងកដោយច្រវាក់។ សម្លៀកបំពាក់របស់ពួកគេដែលពួកគេពាក់នោះ គឺធ្វើអំពីជ័រ(ដែលងាយនឹងឆេះខ្លាំងបំផុត) ហើយភ្លើងនរកនឹងគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេ។