14. Ibrahim

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿថាៈ ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ! ចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិសឡាតឲ្យបានពេញលេញ ហើយចូរពួកអ្នកបរិច្ចាគអំពីអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់ពួកអ្នកទាំងការបរិច្ចាគទាំងដែលជាកាតព្វកិច្ច(ហ្សាកាត់) និងការបរិច្ចាគទានដោយស្ម័គ្រចិត្ត ទាំងអាថ៌កំបាំងដោយសារខ្លាចភាពរីយ៉ាក(ធ្វើដើម្បីឲ្យគេឃើញ) និងទាំងលាតត្រដាងដើម្បីឲ្យអ្នកដទៃយកគំរូតាមពួកអ្នក មុននឹងថ្ងៃមួយ(ថ្ងៃបរលោក)មកដល់ ដែលជាថ្ងៃមួយដែលគ្មានការលក់ដូរនោះទេ ហើយក៏គ្មានការដោះដូរដែលអាចលោះខ្លួនគេពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនោះដែរ ហើយក៏គ្មានដែរមិត្តភាព(នៅក្នុងថ្ងៃនោះ)ដើម្បីឲ្យមិត្តភក្តិគេអាចជួយអន្តរាគមន៍ដល់មិត្តរបស់គេបាននោះ។

ហើយទ្រង់បានបង្កើតសម្រាប់ពួកអ្នកនូវព្រះអាទិត្យនិងព្រះចន្ទដែលវាទាំងពីរធ្វើចលនាតាមគន្លងរបស់វា។ ហើយទ្រង់បានបង្កើតពេលយប់ និងពេលថ្ងៃសម្រាប់ពួកអ្នកដែលនៅផ្លាស់ប្តូរបន្តបន្ទាប់គ្នា ដោយពេលយប់ គឺសម្រាប់ឲ្យពួកអ្នកសម្រាន្តនិងសម្រាក ហើយពេលថ្ងៃ គឺសម្រាប់ឲ្យពួកអ្នកចេញសកម្មភាព និងការខិតខំប្រឹងប្រែងផ្សេងៗ។

ហើយទ្រង់បានផ្តល់ឲ្យពួកអ្នកនូវរាល់អ្វីៗដែលពួកអ្នកសុំពីទ្រង់ និងអ្វីដែលពួកអ្នកមិនបានសុំពីទ្រង់។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកគណនាចំនួនឧបការគុណរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ ពួកអ្នកគ្មានសមត្ថភាពក្នុងការគណនាវាអស់នោះឡើយព្រោះតែវាមានចំនួនច្រើនលើសលុប ហើយអ្វីដែលគេបានរៀបរាប់ដល់ពួកអ្នកនេះ គ្រាន់តែជាឧទាហរណ៍មួយចំនួនអំពីវាប៉ុណ្ណោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ មនុស្សលោក គឺជាអ្នកដែលបំពានលើខ្លួនឯង និងរមិលគុណបំផុតចំពោះឧបការគុណរបស់អល់ឡោះ។

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) បន្ទាប់ពីព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានទុកកូនរបស់គាត់ គឺព្យាការីអ៊ីស្មាអែល និងម្តាយរបស់គេ គឺនាងហាជើរ នៅឯជ្រលងភ្នំឯទឹកដីម៉ាក្កះ នៅពេលនោះគាត់(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)ក៏បានបួងសួងថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាធ្វើឲ្យទឹកដីដែលខ្ញុំបានទុកក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំនៅកន្លែងនោះ(ពោលគឺទីក្រុងម៉ាក្កះ) ក្លាយជាទឹកដីដែលមានសុខសន្តិភាព ដោយគ្មានការបង្ហូរឈាមគ្នានៅក្នុងវា និងគ្មាននរណាម្នាក់បំពាននៅក្នុងវាផងចុះ។ ហើយសូមទ្រង់មេត្តាបញ្ចៀសរូបខ្ញុំ ក៏ដូចជាកូនចៅរបស់ខ្ញុំឲ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីកាគោរពសក្ការៈរូបដិមានានាផង។

ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! ជាការពិតណាស់ រូបបដិមាទាំងនេះបានធ្វើឲ្យមនុស្សជាច្រើនវង្វេង ខណៈពួកគេគិតថា ពិតណាស់ វា(រូបបដិមា)អាចជួយអន្តរាយគមន៍ដល់ពួកគេបាន។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏មានភាពវឹកវរដោយសារតែវា ហើយពួកគេក៏គោរពសក្ការៈចំពោះពួកវាក្រៅពីអល់ឡោះ។ ហេតុនេះ ជនណាហើយដែលដើរតាមខ្ញុំដោយគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ និងគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់នោះ ពិតណាស់ រូបគេគឺពិតជាស្ថិតក្នុងក្រុមរបស់ខ្ញុំនិងជាអ្នកដែលដើរតាមខ្ញុំ។ រីឯជនណាហើយដែលប្រឆាំងនឹងខ្ញុំដោយមិនដើរតាមខ្ញុំចំពោះការគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ និង(មិន)គោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់ទេនោះ ជាការពិតណាស់ ទ្រង់(ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ) គឺជាអ្នកដែលមហាអភ័យទោសបំផុតនូវបាបកម្មទាំឡាយចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាអភ័យទោសដល់គេ ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលមហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ឱម្ចាស់របស់យើងខ្ញុំ! ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំបានទុកកូនចៅរបស់ខ្ញុំមួយចំនួន គឺកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ(ព្យាការីអ៊ីស្មាអែល) និងកូនចៅរបស់គេ ឲ្យរស់នៅឯជ្រលងភ្នំមួយ(នោះគឺទឹកដីម៉ាក្កះ)ដែលគ្មានដំណាំអ្វីនៅក្នុងវាឡើយ ហើយក៏គ្មានទឹកនោះដែរ ដែលទីតាំងនោះ គឺនៅក្បែរពៃតុលឡោះ(កាក់ហ្ពះ)។ ឱម្ចាស់របស់យើងខ្ញុំ! ខ្ញុំឲ្យពួកគេរស់នៅក្បែរកន្លែងនោះ គឺដើម្បីឲ្យពួកគេប្រតិបត្តិសឡាតនៅក្នុងវា។ ហេតុនេះ សូមទ្រង់មេត្តាធ្វើឲ្យដួងចិត្តរបស់មនុស្សមួយចំនួនចូលចិត្តពួកគេ និងចូលចិត្តទៅកាន់ទឹកដីនេះផងចុះ ហើយសូមទ្រង់មេត្តាប្រទាននូវលាភសក្ការៈដល់ពួកគេអំពីផលានុផលនានាផង សង្ឃឹមថា ពួកគេនឹងថ្លែងអំណរគុណទ្រង់ចំពោះឧបការគុណទាំងឡាយដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកគេ។

ឱម្ចាស់របស់យើងខ្ញុំ! ជាការពិតណាស់ ទ្រង់ដឹងបំផុតនូវរាល់អ្វីដែលពួកយើងលាក់បាំង និងរាល់អ្វីដែលពួកយើងលាតត្រដាង ហើយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ មិនថានៅលើផែនដី ឬនៅលើមេឃនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់ដឹងបំផុតអំពីវា។ ដូច្នេះ គ្មានសេចក្តីត្រូវការណាមួយ និងភាពខ្វះខាតណាមួយរបស់ពួកយើអាចលាក់បាំងពីទ្រង់នោះឡើយ។

ការថ្លែងអំណរគុណ និងការកោតសរសើរ គឺសម្រាប់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានឆ្លើយតបនឹងការបួងសួងរបស់ខ្ញុំ ដោយទ្រង់បានប្រទានឲ្យខ្ញុំស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលសាងអំពើល្អ ហើយទ្រង់ក៏បានប្រទានឲ្យខ្ញុំនូវអ៊ីស្មាអែលជាកូនជាមួយនឹងហាជើរ ហើយនិងអ៊ីស្ហាកជាកូនជាមួយនឹងសារ៉ោះ ខណៈដែលខ្ញុំមានវ័យចាស់ជរាហើយនោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំមហាលឺបំផុតនូវការបួងសួងសុំចំពោះជនទាំងឡាយដែលបានបួងសួងសុំពីទ្រង់។

ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាធ្វើឲ្យខ្ញុំក្លាយជាអ្នកដែលប្រតិបត្តិសឡាតយ៉ាងពេញលេញផង ហើយសូមទ្រង់មេត្តាធ្វើឲ្យកូនចៅរបស់ខ្ញុំក្លាយជាអ្នកប្រតិបត្តិសឡាតយ៉ាងពេញលេញដូចគ្នាផងដែរចុះ។ ឱម្ចាស់របស់យើងខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាឆ្លើយតបនូវការបួងសួងរបស់ខ្ញុំផង ហើយសូមទ្រង់មេត្តាទទួលយកផងចុះ។