12. Yusuf

Nagsabi sa kanya ang mga kapatid niya, na mga humihingi ng paumanhin dahil sa pinaggagawa nila sa kanya: "Sumpa man kay Allāh, talaga ngang nagtangi sa iyo si Allāh higit sa amin dahil sa ibinigay Niya sa iyo na mga katangian ng kalubusan. Talaga ngang kami noon kaugnay sa pinaggagawa namin sa iyo ay mga tagagawa ng masagwa, na mga tagalabag sa katarungan."

Kaya tinanggap ni Jose ang paghingi nila ng paumanhin at nagsabi siya: "Walang paninisi sa inyo sa araw na ito na humihiling ng pagpaparusa sa inyo, ni pambabatikos. Humihiling ako kay Allāh na magpatawad Siya sa inyo. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang pinakamaawain sa mga naaawa."

Kaya ibinigay ni Jose sa kanila ang kamisa niya noong naipaalam nila sa kanya ang kinahantungan ng paningin ng ama niya at nagsabi siya: "Umalis kayo kalakip ng kamisa kong ito saka ihagis ninyo sa mukha ng ama ko, manunumbalik para sa kanya ang paningin niya. Dalhin ninyo sa akin ang mga mag-anak ninyo sa kabuuan nila."

Nagsabi ang mga nasa piling niya kabilang sa mga anak niya: "Sumpa man kay Allāh, tunay na ikaw ay hindi natitigil sa naunang pagkahibang mo sa pumapatungkol sa kalagayan ni Jose sa ganang iyo at sa posibilidad ng pagkakita sa kanya sa muli."

Kaya noong nakarating ang tagapag-ulat ng magpapatuwa kay Jacob, ipinukol nito ang kamisa ni Jose sa mukha niya kaya siya ay naging nakakikita. Sa sandaling iyon ay nagsabi siya sa mga anak niya: "Hindi ba nagsabi ako sa inyo na tunay na ako ay nakaaalam mula sa kabaitan ni Allāh at paggawa Niya ng maganda ng hindi ninyo nalalaman mismo?"

Nagsabi ang mga anak niya sa ama nilang si Jacob – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na mga humihingi ng paumanhin sa ginawa nila kay Jose at sa kapatid nito: "O ama namin, humiling ka po mula kay Allāh ng kapatawaran para sa mga pagkakasala naming nauna; tunay na kami dati ay mga nagkakasala, na mga gumawa ng masagwa sa ginawa namin kay Jose at sa kapatid niyang buo."

Nagsabi sa kanila ang ama nila: "Hihiling ako para sa inyo ng kapatawaran mula sa Panginoon ko; tunay na Siya ay ang Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng mga nagbabalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, ang Maawain sa kanila."

Lumabas si Jacob at ang mag-anak nito mula sa lupain nito habang mga nagsasadya kay Jose sa Ehipto. Kaya noong nakapasok sila kay Jose, pinatuloy niya sa kanya ang ama niya at ang ina niya at nagsabi siya sa mga kapatid niya at mag-anak nila: "Magsipasok kayo sa Ehipto ayon sa kalooban ni Allāh, na mga natitiwasay; walang tatama sa inyo rito na pananakit."

Nagpaupo si Yusuf sa mga magulang niya sa supa na inuupuan niya at bumati sa kanya ang mga magulang niya at ang mga kapatid niyang labing-isa sa pamamagitan ng pagpapatirapa. Ito ay isang pagpapatirapa ng pagpaparangal, hindi ng isang pagsamba, bilang pagsasakatotohanan sa utos ni Allāh gaya ng sa mga panaginip. Dahil dito, nagsabi si Yusuf – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa ama niya: "Ang pagbating ito sa pamamagitan ng pagpapatirapa sa akin mula sa inyo ay ang pagpapakahulugan sa panaginip kong nakita ko bago pa niyan at isinalaysay ko sa iyo. Ginawa ngang totoo ito ng Panginoon ko dahil sa pagkaganap nito. Gumawa nga ng maganda sa akin ang Panginoon ko nang nagpalabas Siya sa akin mula sa pagkabilanggo at nang naghatid Siya sa inyo mula sa ilang nang matapos na nanggulo ang demonyo sa pagitan ko at ng mga kapatid ko. Tunay na ang Panginoon ko ay Mabait sa pangangasiwa Niya sa anumang niloloob Niya. Tunay na Siya ay ang Maalam sa mga kalagayan ng mga lingkod Niya, ang Marunong sa pangangasiwa Niya."