11. Hud

ម៉ាឡាអ៊ីកាត់បាននិយាយទៅកាន់ព្យាការីលូតថាៈ ឱព្យាការីលូត! ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងគឺជាអ្នកនាំសារដែលអល់ឡោះបានចាត់តាំងពួកយើងមក។ ក្រុមរបស់អ្នក ពួកគេនឹងមិនអាចប៉ះពាល់ដល់អ្នកនូវប្រការអាក្រក់ណាមួយជាដាច់ខាត។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកនាំក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកចាកចេញពីភូមិនេះនៅពេលពាក់កណ្តាលយប់(ក្នុងពេលដែលងងឺតខ្លាំង) ហើយចូរកុំឲ្យនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកងាកមើលក្រោយឲ្យសោះ លើកលែងតែប្រពន្ធរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះដែលធ្វើផ្ទុយ(ពីបម្រាមនេះ) ដោយនាងនឹងងាកមើលក្រោយ ពីព្រោះនាងក៏នឹងទទួលទណ្ឌកម្មដូចអ្វីដែលបានធ្លាក់ទៅលើក្រុមរបស់អ្នកដូច្នោះដែរ។ ជាការពិតណាស់ ពេលសន្យានៃការបំផ្លាញពួកគេនោះ គឺនៅពេលទៀបភ្លឺ ហើយវាគឺជាពេលសន្យាដែលកៀកនឹងមកដល់បំផុត។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលបទបញ្ជារបស់យើង(អល់ឡោះ)ដោយការបំផ្លាញក្រុមរបស់ព្យាការីលូតបានមកដល់ យើងបានធ្វើឲ្យភូមិរបស់ពួកគេក្រឡាប់ពីលើចុះក្រោម ដោយលើកភូមិនោះឡើងលើ ហើយផ្កាប់ឬក្រឡាប់វាចុះមកវិញ(សង្កត់លើពួកគេ)។ ហើយយើងបានបញ្ចុះភ្លៀងថ្មពីដីដែលគេដុតទៅលើភូមិនោះជាបន្តបន្ទាប់។

ដុំថ្មទាំងនេះ វាគឺជានិមិត្តសញ្ញាមកពីអល់ឡោះ ដែលវាមានសញ្ញាពិសេស(សម្រាប់សម្គាល់) ហើយថ្មទាំងនោះមិនស្ថិតនៅឆ្ងាយពីពួកដែលបំពាននៃពួកគូរ៉័ស្ស និងអ្នកផ្សេងពីពួកគេនោះឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ វាស្ថិតនៅជិតបង្កើយនឹងពួកគេ។ នៅពេលណាដែលអល់ឡោះទ្រង់កំណត់ថានឹងទម្លាក់ទៅលើពួកគេនោះ វានឹងធ្លាក់(ទៅលើពួកគេភ្លាម)ជាមិនខាន។

ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកបំពេញនូវការថ្លឹង និងការវាល់(ឲ្យគ្រប់ចំនួន)ប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌នៅពេលដែលពួកអ្នកថ្លឹងឬវាល់ឲ្យអ្នកដទៃ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំកេងប្រវ័ញ្ចពីមនុស្សលោកនូវកម្មសិទ្ធិរបស់ពួកគេតាមរយៈការបន្លំ ការបោកប្រាស់ និងការប្រើល្បិចកលឲ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំបង្កវិនាសកម្មលើផែនដីដោយការកាប់សម្លាប់ និងអំពើល្មើសផ្សេងៗទៀតឲ្យសោះ។

អ្វីដែលបន្សល់ទុកពីអល់ឡោះដែលទ្រង់បានបន្សល់ទុកវាសម្រាប់ពួកអ្នកអំពីប្រការដែលគេអនុញ្ញាតក្រោយពីការបំពេញនូវកម្មសិទ្ធិរបស់មនុស្សប្រកបដោយយុត្តិធម៌ហើយនោះ គឺមានផលប្រយោជន៍ និងមានពរជ័យច្រើនជាងការទទួលបានផលចំណេញតាមរយៈការបន្លំ និងការបង្ករវិនាសកម្មលើផែនដីនេះទៅទៀត ប្រសិនបើពួកអ្នកគឺជាអ្នកមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដមែននោះ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកពេញចិត្តចំពោះការបន្សល់ទុក(របស់អល់ឡោះ)នេះចុះ ហើយខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកដែលឃ្លាំមើលនូវទង្វើរបស់ពួកអ្នក ហើយកាត់សេចក្តីពួកអ្នកចំពោះវានោះទេ។ តាមពិត អ្នកដែលឃ្លាំមើលទៅលើរឿងនោះ គឺ(អល់ឡោះ)ជាម្ចាស់ដែលមហាដឹងនូវប្រការអាថ៌កំបាំង និងការខ្សឹបខ្សៀវគ្នា។

ក្រុមរបស់ព្យាការីស៊្ហូអែបបានពោលទៅកាន់ព្យាការីស៊្ហូអែបថាៈ ឱស៊្ហូអែប! តើការសឡាតរបស់អ្នកចំពោះអល់ឡោះនោះបានបញ្ជាអ្នកឲ្យប្រើពួកយើងបោះបង់ការគោរពសក្ការៈចំពោះរូបបដិមាទាំងឡាយដែលជីដូនជីតារបស់ពួកយើងធ្លាប់បានគោរពសក្ការៈចំពោះវា និងបានបញ្ជាអ្នកឲ្យប្រើពួកយើងបោះបង់ការចាត់ចែងទ្រព្សសម្បត្តិរបស់ពួកយើងតាមអ្វីដែលអ្នកចង់ ហើយបង្កើនវាតាមអ្វីដែលអ្នកចង់មែនទេ? ជាការពិតណាស់ អ្នកគឺជាមនុស្សដែលទន់ភ្លន់ ឈ្លាសវៃ មានប្រាជ្ញាស្មារតីល្អ និងមានគតិបណ្ឌិតដូចអ្វីដែលពួកយើងបានស្គាល់អ្នកមុនពេលដែលអ្នកបានធ្វើការអំពាវនាវនេះ។ ហេតុនេះ តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នក(ទើបបានជាអ្នកផ្លាស់ប្តូរបែបនេះ)?

ព្យាការីស៊្ហូអែបបានតបទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់វិញថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកប្រាប់ខ្ញុំពីស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នកមក ប្រសិនបើខ្ញុំមានភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ព្រមទាំងចំណេះដឹងអំពីទ្រង់ ហើយទ្រង់បានប្រទាននូវលាភសក្ការៈដែលស្របច្បាប់សម្រាប់ខ្ញុំ ដែលក្នុងនោះ ក៏មានភាពជាព្យាការីផងដែរនោះ? ហើយខ្ញុំក៏មិនចង់ហាមឃាត់ពួកអ្នកពីប្រការណាមួយ ហើយប្រឆាំងនឹងពួកអ្នកមិនឲ្យធ្វើប្រការណាមួយនោះដែរ។ អ្វីដែលខ្ញុំចង់នោះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីចង់ឲ្យពួកអ្នកបានល្អតាមយៈការអំពាវនាវពួកអ្នកទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈចំពោះម្ចាស់របស់ពួកអ្នកតែមួយគត់ និង(ទៅកាន់)ការគោរពប្រតិបត្តិទ្រង់តាមលទ្ធភាពរបស់ខ្ញុំអាចធ្វើបានប៉ុណ្ណោះ។ ហើយការណែនាំរបស់ខ្ញុំមិនអាចទទួលបានដូច្នោះនោះទេ លើកលែងតែការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។ ចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ដែលខ្ញុំប្រគល់ការទុកចិត្តនូវរាល់កិច្ចការទាំងឡាយរបស់ខ្ញុំ ហើយចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ដែលខ្ញុំនឹងវិលត្រឡប់ទៅកាន់។

ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកកុំបង្កនូវភាពជាសត្រូវជាមួយខ្ញុំដោយបដិសេធនូវអ្វីដែលខ្ញុំបាននាំមកឲ្យសោះ ខ្លាចក្រែងពួកអ្នកទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដូច(ទណ្ឌកម្ម)ដែលបានធ្លាក់ទៅលើក្រុមរបស់ព្យាការីនួហ ក្រុមរបស់ព្យាការីហ៊ូទ ឬក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះឲ្យសោះ។ ចំណែកឯក្រុមរបស់ព្យាការីលូតវិញ ទាំងសម័យកាល និងទីកន្លែង ក៏ស្ថិតនៅមិនឆ្ងាយពីពួកអ្នកប៉ុន្មាននោះដែរ ហើយពួកអ្នកបានដឹងហើយនូវអ្វី(ទណ្ឌកម្ម)ដែលពួកគេ(ក្រុមរបស់ព្យាការីលូត)បានទទួលរងនោះ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកយកវាធ្វើជាមេរៀន។

ហើយចូរពួកអ្នកសុំការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ បន្ទាប់មក ចូរពួកអ្នកសារភាពទោសកំហុសចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយរបស់ពួកអ្នកទៅចំពោះទ្រង់ចុះ។ ជាការពិតណាស់ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំមហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលសារភាពទោសកំហុស ហើយទ្រង់ស្រឡាញ់បំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់ក្នុងចំណោមពួកគេ។