11. Hud

ហើយយើងបានបញ្ជូនព្យាការីសឡេះទៅកាន់ក្រុមសាមូទដែលជាបងប្អូនរបស់ពួកគេ។ គាត់បានពោលថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ពួកអ្នកគ្មានម្ចាស់ណាដែលសាកសមត្រូវគោរពសក្ការៈក្រៅពីទ្រង់នោះឡើយ។ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតពួកអ្នកពីដី ដោយការបង្កើតព្យាការីអាហ្ទាំដែលជាឪពុករបស់ពួកអ្នកពីដី ហើយទ្រង់ក៏បានឲ្យពួកអ្នកតាំងទីលំនៅលើវាផងដែរ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកសុំការអភ័យទោសពីទ្រង់។ បន្ទាប់មក ចូរពួកអ្នកវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់ដោយការសាងនូវទង្វើកុសល ហើយបោះបង់ចោលនូវអំពើល្មើសចុះ។ ជាការពិតណាស់ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំជាអ្នកដែលនៅជិតបង្កើយនឹងអ្នកដែលគោរពសក្ការៈដោយស្មោះសចំពោះទ្រង់ និងជាអ្នកឆ្លើយតបចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលបានបួងសួងទៅកាន់ទ្រង់។

ព្យាការីសឡេះបានតបទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់វិញថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកប្រាប់ខ្ញុំមក ប្រសិនបើខ្ញុំស្ថិតនៅលើភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់អំពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ហើយទ្រង់បានប្រទានដល់ខ្ញុំនូវក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ពោលគឺភាពជាព្យាការីនោះ ដូច្នេះ តើនរណាដែលអាចការពារខ្ញុំពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់បានប្រសិនបើខ្ញុំប្រឆាំងនឹងទ្រង់ដោយបោះបង់ការផ្សព្វផ្សាយនូវអ្វីដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើឲ្យខ្ញុំផ្សព្វផ្សាយវាទៅកាន់ពួកអ្នកនោះ? ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមិនបានបន្ថែមនូវអ្វីដល់ខ្ញុំក្រៅពីការធ្វើឲ្យវង្វេង និងឃ្លាតឆ្ងាយពីការពេញចិត្តរបស់ទ្រង់នោះទេ។

ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! នេះគឺជាសត្វអូដ្ឋញីរបស់អល់ឡោះ ជាភស្តុតាងមួយសម្រាប់ពួកអ្នកដែល(ជាសញ្ញា)បញ្ជាក់ពីសច្ចភាពរបស់ខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកលែងវាឲ្យស្វែងរកចំណីនៅលើផែនដីរបស់អល់ឡោះចុះ ហើយចូរពួកអ្នកកុំបំពានចំពោះវាដោយធ្វើឲ្យមានការប៉ះពាល់ដល់វានូវប្រការអាក្រក់ណាមួយឲ្យសោះ ដែលជាហេតុនាំឲ្យពួកអ្នកទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដ៏ឆាប់រហ័ស(ភ្លាមៗ)នៅពេលដែលពួកអ្នកសម្លេះវាជាមិនខានឡើយ។

តែពួកគេបានសម្លេះវា(សត្វអូដ្ឋនោះ) ដែលវាជាការប្រឆាំងមួយដ៏ហួសហេតុ។ ពេលនោះ ព្យាការីសឡេះក៏បានពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកសោយសុខនឹងឆាកជីវិត(របស់ពួកអ្នក)ក្នុងទឹកដីរបស់ពួកអ្នកនេះរយៈពេលបីថ្ងៃក្រោយពីពួកអ្នកបានសម្លេះវាសិនចុះ។ ក្រោយមក ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនឹងមកដល់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះដែលមកដល់ក្រោយពីការសន្យានោះ គឺវានឹងកើតឡើងដោយចៀសមិនផុត ពុំមែនជាការកុហកនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាការសន្យាមួយយ៉ាងពិតប្រាកដ។

) ហើយនៅពេលដែលបទបញ្ជារបស់យើងដោយការបំផ្លាញពួកគេបានមកដល់ យើងបានផ្តល់សុវត្ថិភាពដល់ព្យាការីសឡេះ និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលនៅជាមួយគេដោយក្តីមេត្តាករុណាពីយើង។ ហើយយើងបានផ្តល់សុវត្ថិភាពដល់ពួកគេពីភាពអាម៉ាស់និងភាពអាប់ឱននៅថ្ងៃនោះ។ ពិតណាស់ម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) គឺមហាខ្លាំងក្លា មហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ។ ហេតុនេះ ទ្រង់បានធ្វើឲ្យប្រជាជាតិដែលបដិសេធទាំងនោះទទួលរងនូវភាពវិនាសអន្តរាយ។

ហើយពេលនោះ សម្រែកដ៏ខ្លាំងមួយបានបំផ្លាញពួកសាមូទ ហើយពួកគេក៏បានស្លាប់ទាំងអស់គ្នាព្រោះតែសម្រែកដ៏ខ្លាំងរបស់វា និងបានធ្វើឲ្យពួកគេដួលផ្កាប់មុខទៅនឹងដីនៅក្នុងលំនៅឋានរបស់ពួកគេ។

វាហាក់បីដូចជាពួកគេមិនធ្លាប់បានរស់នៅក្នុងទឹកដីរបស់ពួកគេនោះប្រកបដោយឧបការគុណ និងរស់នៅប្រកបដោយភាពសុខស្រួលដូច្នោះដែរ។ តើពុំមែនទេឬ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកសាមូទបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះដែលជាម្ចាស់របស់ពួកគេ ដោយពួកគេនៅតែត្រូវបានគេបណ្តេញឲ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្តីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់។

ហើយជាការពិតណាស់ បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានមកដល់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមក្នុងរូបភាពជាមនុស្សប្រុសក្នុងនាមជាអ្នកដែលផ្តល់ដំណឹងរីករាយចំពោះគាត់និងចំពោះប្រពន្ធរបស់គាត់នូវ(ការទទួលបានកូនប្រុស)ឈ្មោះអ៊ីស្ហាក បន្ទាប់មក(នឹងមានចៅម្នាក់ទៀត)ឈ្មោះយ៉ាក់កូប។ ហើយម៉ាឡាអ៊ីកាត់បាននិយាយថាៈ សាឡាម(សូមសន្តិភាពកើតមានដល់អ្នក) ហើយព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមក៏បានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ សាឡាម(សូមសន្តិភាពកើតមានដល់អ្នកដូចគ្នាដែរ)។ ហើយគាត់(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)បានដើរចេញយ៉ាងលឿន។ ក្រោយមក គាត់ក៏បាននាំមកឲ្យពួកគេនូវកូនគោអាំងមួយក្បាលដើម្បីឲ្យពួកគេទទួលទានវា ដោយគាត់គិតស្មានថា ពួកគេ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទាំងនោះ) គឺជាមនុស្សធម្មតា(មិនមែនជាម៉ាឡាអ៊ីកាត់)។

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានឃើញដៃរបស់ពួកគេ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)មិនលូកចាប់សាច់គោ(ដើម្បីទទួលទាន) និងមិនបានទទួលទានវានោះ គាត់បានបដិសេធពួកគេពីទង្វើនេះ ហើយគាត់ក៏មានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចចំពោះពួកគេ។ នៅពេលដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានឃើញគាត់មានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចចំពោះពួកគេបែបនេះ ពួកគេក៏បាននិយាយថាៈ ចូរអ្នកកុំមានអារម្មណ៍ខ្លាចចំពោះពួកយើងអី។ ពួកយើងត្រូវបានអល់ឡោះចាត់តាំងនិងបញ្ជូនទៅកាន់ក្រុមរបស់ព្យាការីលូតដើម្បីឲ្យពួកយើងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ។