10. Yunus

តើពួកអ្នករង់ចាំរហូតទាល់តែទណ្ឌកម្មដែលគេបានសន្យាចំពោះពួកអ្នកនោះបានកើតឡើងចំពោះពួកអ្នកឬទើបពួកអ្នកមានជំនឿ ខណៈដែលការមានជំនឿនៅពេលនោះ(ពេលដែលទណ្ឌកម្មបានមមកដល់) គឺគ្មានប្រយោជន៍នោះឡើយ ប្រសិនបើពួកអ្នកមិនបានមានជំនឿពីមុនមកទេនោះ? តើពេលនេះទើបពួកអ្នកមានជំនឿឬ ខណៈដែលពីមុនមក ពួកអ្នកធ្លាប់សុំឲ្យទណ្ឌកម្មឆាប់កើតឡើង ដោយសារពួកអ្នកបដិសេធ(មិនជឿ)ចំពោះវានោះ?

ក្រោយមក បន្ទាប់ពីគេបានបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងទណ្ឌកម្ម ហើយពួកគេបានសុំឲ្យគេបញ្ចេញពួកគេពីវា(ទណ្ឌកម្ម)វិញ មានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកភ្លក្សរសជាតិនៃទណ្ឌកម្មជាអមតៈនៅថ្ងៃបរលោកនេះចុះ។ ដូច្នេះ តើពួកអ្នកមិនត្រូវបានគេតបស្នងអ្វីក្រៅទង្វើដែលពួកអ្នកធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តនៃការប្រឆាំងនិងការប្រព្រឹត្តល្មើសទេឬ?

ហើយពួកមុស្ហរីគីននឹងសុំសួរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ថាៈ តើទណ្ឌកម្មដែលគេបានសន្យាចំពោះពួកយើងនេះ ជាការពិតឬ? ចូរអ្នកពោលថាៈ ពិតមែនហើយ សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ វាគឺជាការពិត ហើយពួកអ្នកមិនអាចគេចផុតពីវាបានឡើយ។

ហើយប្រសិនបើគ្រប់អ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះ ប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃទាំងអស់នៅលើផែនដីមកធ្វើជាថ្នូរដោះដូរ(លោះ)រូបគេពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនោះ ប្រាកដជាគេសុខចិត្តដោះដូរ(លោះ)ខ្លួននឹងវា។ ហើយពួកមុស្ហរីគីនបានលាក់បាំងវិប្បដិសារីនៃការប្រឆាំងរបស់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេបានឃើញទណ្ឌកម្មនៅថ្ងៃបរលោក។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់កាត់សេចក្តីរវាងពួកគេដោយយុត្តិធម៌ ហើយពួកគេមិនត្រូវបានគេបំពានឡើយ។ តាមពិត គេតបស្នងឲ្យពួកគេតែទៅលើទង្វើដែលពួកគេបានសាងប៉ុណ្ណោះ។

តើពុំមែនទេឬដែលរាល់អ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើន និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី គឺជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់នោះ? ហើយតើពុំមែនទេឬដែលការសន្យារបស់អល់ឡោះដែលថានឹងដាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើពួកប្រឆាំងនោះពិតជាកើតឡើងដោយគ្មានការសង្ស័យនោះ? ក៏ប៉ុន្តែពួកគេភាគច្រើនមិនដឹងពីរឿងទាំងនោះឡើយ។ ដូចនេះហើយទើបពួកគេមានភាពមន្ទិលសង្ស័យ។

ទ្រង់គឺជាអ្នកពង្រស់អ្នកដែលស្លាប់(ផ្ដល់ជីវិត) និងជាអ្នកដកយកជីវិតអ្នកដែលនៅរស់។ ហើយពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកអ្នកទៅលើទង្វើដែលពួកអ្នកបានសាង។

ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ជាការពិតណាស់ គម្ពីរគួរអានបានមកដល់ពួកអ្នក ដោយនៅក្នុងគម្ពីរនោះ មានទាំងការរំលឹក ការជម្រុញលើកទឹកចិត្ត(អំពីផលបុណ្យ) និងការបំភ័យ(ពីទណ្ឌកម្ម) ហើយវា(គម្ពីរគួរអាន)ជាឱសថព្យាបាលជំងឺសង្ស័យនិងភាពស្រពេចស្រពិលដែលមាននៅក្នុងដួងចិត្ត និងជាការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ។ ហើយនៅក្នុងវា(គម្ពីរគួរអាន)នោះទៀត គឺជាក្ដីមេត្តាករុណាចំពោះបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីវា។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់មនុស្សលោកទាំងអស់ថាៈ អ្វីដែលខ្ញុំបាននាំមកឲ្យពួកអ្នកនៃគម្ពីរគួរអាននោះ គឺជាការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ដល់ពួកអ្នក និងជាក្ដីមេត្តាករុណាអំពីទ្រង់ចំពោះពួកអ្នក។ ដូចនេះ ដោយការប្រោសប្រទានរបស់អល់ឡោះទៅលើពួកអ្នក និងក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ចំពោះពួកអ្នកដោយការបញ្ចុះគម្ពីរគួរអាននោះ ចូរពួកអ្នកសប្បាយរីករាយចុះ គ្មានអ្វីប្រៀបស្មើវាទាំងពីរនោះទេ។ ជាការពិតណាស់ អ្វីដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បាននាំមកកាន់ពួកគេពីម្ចាស់របស់គាត់នោះ គឺវាប្រសើរជាងទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយដែលមិនឋិតឋេរដែលពួកគេខំប្រមូលវាទុកនេះទៅទៀត។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកប្រាប់ខ្ញុំមកចំពោះលាភសក្ការៈរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកអ្នកជាការប្រោសប្រទានរបស់ទ្រង់ ហើយពួកអ្នកបានប្រើប្រាស់វាតាមទំនើងចិត្តរបស់ពួកអ្នក ដោយពួកអ្នកធ្វើឲ្យវាមួយចំនួនទៅរបស់ហាមឃាត់ និងមួយចំនួនទៀតទៅជារបស់អនុញ្ញាត។ ចូរអ្នកពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ តើអល់ឡោះទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នកអាចហាមឃាត់ឬអនុញ្ញាតចំពោះរបស់មួយចំនួន(តាមទំនើងចិត្តពួកអ្នក) ឬមួយក៏ពួកអ្នកបានប្រឌិតពាក្យភូតកហកចំពោះទ្រង់(ដោយខ្លួនឯង)?

ហើយតើអ្វីមួយដែលពួកដែលប្រឌិតកុហកចំពោះទ្រង់នោះគិតថានឹងកើតឡើងចំពោះពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកនោះ? តើពួកគេគិតថាទ្រង់នឹងអភ័យទោសឲ្យពួកគេឬ? វាមិនអាចទៅរួចនោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មានការប្រោសប្រណីបំផុតចំពោះមនុស្សលោក ដោយពន្យារពេលឲ្យពួកគេ និងមិនដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេភ្លាមៗនោះឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែភាគច្រើននៃពួកគេ គឺជាពួកដែលរមិលគុណចំពោះឧបការគុណរបស់អល់ឡោះលើពួកគេ ដោយពួកគេមិនចេះដឹងគុណឡើយ។