10. Yunus

ហើយអល់ឡោះនឹងបញ្ជាក់ឲ្យឃើញនូវការពិត ហើយទ្រង់នឹងពង្រឹងសេចក្តីពិតនោះតាមរយៈបន្ទូលទាំងឡាយដ៏មានអានុភាពរបស់ទ្រង់ និងតាមរយៈអ្វីដែលមាននៅក្នុងបន្ទូលរបស់ទ្រង់នេះនៃក្បួនច្បាប់អំពីភស្តុតាង និងអំណះអំណាងជាច្រើន ទោះបីជាពួកប្រឆាំងដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ដែលស្ថិតនៅក្នុងចំណោមបក្សពួករបស់ហ្វៀរអោនទាំងនោះមិនពេញចិត្តក៏ដោយ។

ក្រុមទាំងនោះបានធ្វើជាថ្លង់មិនដឹងមិនឮដោយការបែរចេញ។ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់មានជំនឿចំពោះព្យាការីមូសានោះឡើយ(ទោះបីជាគាត់បាននាំមកនូវបណ្តាភស្តុតាង និងអំណះអំណាងដ៏ជាក់ច្បាស់ក៏ដោយ) លើកលែងតែយុវជនក្នុងចំណោមក្រុមរបស់គាត់ដែលជាអម្បូរអ៊ីស្រាអែលប៉ុណ្ណោះ ទោះបីជាពួកគេភ័យខ្លាចហ្វៀរអោននិងពួកមន្ត្រីនៃក្រុមរបស់គេបង្វែរពួកគេចេញពីការមានជំនឿតាមរយៈការធ្វើទារុណកម្មពួកគេប្រសិនបើពួកគេលាតត្រដាងសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេក៏ដោយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ហ្វៀរអោន គឺជាអ្នកដែលក្អេងក្អាង ជាអ្នកដែលត្រួតត្រាទឹកដីនិងប្រជាជានអេហ្ស៊ីប។ ហើយពិតណាស់ ហ្វៀរអោន គឺស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលបំពានព្រំដែនចំពោះការប្រឆាំង ការសម្លាប់ និងការធ្វើទារុណកម្មចំពោះអម្បូរអ៊ីស្រាអែល។

ហើយព្យាការីមូសាបានពោលទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ប្រសិនបើពួកអ្នកមានជំនឿលើអល់ឡោះជាម្ចាស់នូវសេចក្តីជំនឿមួយដ៏ពិតប្រាកដហើយនោះ ចូរពួកអ្នកប្រគល់ការទុកចិត្តទៅចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់ ប្រសិនបើពួកអ្នកគឺជាអ្នកមូស្លីមមែននោះ ពីព្រោះការប្រគល់ការទុកចិត្តលើអល់ឡោះនោះ នឹងការពារពួកអ្នកពីប្រការអាក្រក់ ហើយនាំមកឲ្យពួកអ្នកនូវប្រការល្អ។

ពេលនោះ ពួកគេ(អម្បូរអ៊ីស្រាអែល)ក៏បានតបទៅកាន់ព្យាការីមូសា ដោយពួកគេបាននិយាយថាៈ ពួកយើងបានប្រគល់ការទុកចិត្តទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ហើយ។ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាកុំធ្វើឲ្យពួកបំពានត្រួតត្រាមកលើពួកយើងឲ្យសោះ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យពួកគេបង្កភាពវឹកវរមកចំពោះពួកយើងឲ្យចេញពីសាសនារបស់ពួកយើង ដោយការធ្វើទារុណកម្ម ការសម្លាប់ និងការទិញទឹកចិត្ត។

ហើយសូមទ្រង់(ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង)មេត្តាជួយសង្រ្គោះពួកយើងចេញពីកណ្ដាប់ដៃរបស់ក្រុមហ្វៀរអោនដែលជាពួកគ្មានជំនឿដោយក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ផងចុះ។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេបានយកពួកយើងធ្វើជាទាសករ និងបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញពួកយើងដោយការធ្វើទារុណកម្មនិងការកាប់សម្លាប់។

ហើយយើង(អល់ឡោះ)បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់ព្យាការីមូសានិងបងប្រុសរបស់គេ(ព្យាការីហារូន)ឲ្យតាំងលំនៅឋាន(នៅប្រទេសអេហ្ស៊ីប)ដើម្បីធ្វើការគោរពសក្ការៈទៅចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់សម្រាប់ក្រុមរបស់ពួកគេទាំងពីរ ហើយចូរពួកអ្នកធ្វើឲ្យលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកអ្នកជាកន្លែងសម្រាប់តម្រង់ទៅកាន់ទិសគិបឡាត់(ពៃទុលមឹកទីស) ហើយចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិសឡាតឲ្យបានពេញលេញ។ ហើយចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូសា)ផ្ដល់ដំណឹងរីករាយដល់បណ្ដាអ្នកមានជំនឿអំពីការជួយរបស់អល់ឡោះ ការជួយគាំទ្ររបស់ទ្រង់ចំពោះពួកគេ ការកំចាត់សត្រូវរបស់ពួកគេ និងការធ្វើឲ្យពួកគេក្លាយជាអ្នកស្នងតំណែង(គ្រប់គ្រង)នៅលើផែនដី។

ហើយព្យាការីមូសាបានពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់បានប្រទានដល់ហ្វៀរអោននិងពួកមន្ត្រីនៃក្រុមរបស់គេនូវលាភសក្ការៈលោកិយ និងភាពត្រចេះត្រចង់របស់វាហើយទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកគេនូវទ្រព្យសម្បត្តិជាច្រើននៅក្នុងឆាកជីវិតលោកិយនេះ។ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានដឹងគុណទ្រង់ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកគេនោះឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេបែរជាយករបស់ទាំងនោះធ្វើឲ្យពួកគេវង្វេងចេញពីមាគ៌ារបស់ទ្រង់ទៅវិញ។ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេផងចុះ ហើយសូមទ្រង់ធ្វើឲ្យចិត្តរបស់ពួកគេមានភាពរឹងរូស(មិនទទួលការពិត)ផង ដោយសារតែពួកគេមិនមានជំនឿនោះឡើយ រហូតដល់ពួកគេឃើញទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់(ទើបពួកគេមានជំនឿ) ខណៈដែលការមានជំនឿរបស់ពួកគេ(នៅក្នុងពេលនោះ)មិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីចំពោះពួកគេសោះនោះ។

អល់ឡោះទ្រង់បានមានបន្ទូលថាៈ ជាការពិតណាស់ យើងបានទទួលយកការបួងសួងរបស់អ្នកទាំងពីរ(ឱព្យាការីមូសា និងព្យាការីហារូន)ដែលបានបួងសួងទៅលើហ្វៀរអោននិងពួកមន្ត្រីនៃក្រុមរបស់គេ(ឲ្យទទួលនូវភាពអន្តរាយ)។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកទាំងពីរប្រកាន់ខ្ជាប់ចំពោះសាសនារបស់អ្នកទាំងពីរចុះ ហើយចូរអ្នកទាំងពីរកុំងាកចេញពីវាទៅដើរតាមមាគ៌ារបស់ពួកល្ងង់ខ្លៅដែលពួកគេមិនដឹងពីមាគ៌ាត្រឹមត្រូវឲ្យសោះ។

ហើយយើងបានសម្រួលដល់អម្បូរអ៊ីស្រាអែលក្នុងការដើរឆ្លងកាត់សមុទ្រ បន្ទាប់ពីយើងបានញែកវា(ចេញពីគ្នា) រហូតដល់ពួកគេបានឆ្លងផុតដោយសុវត្ថិភាព។ ហើយហ្វៀរអោននិងទាហានរបស់គេបានដេញតាមពីក្រោយពួកគេដោយរំលោភបំពាន និងភាពជាសត្រូវ។ លុះនៅពេលដែលទឹកសមុទ្របានគ្របដណ្ដប់លើគេ(ហ្វៀរអោន) ហើយគេបានលិចលង់(ក្នុងទឹកសមុទ្រ) ព្រមទាំងអស់សង្ឃឹមពីការរួចផុត(ពីការលង់ទឹកសមុទ្រ) គេ(ហ្វៀរអោន)ក៏បាននិយាយថាៈ ខ្ញុំមានជំនឿហើយថា ពិតប្រាកដណាស់ គ្មានទេម្ចាស់ដែលត្រូវគេគោរពដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីម្ចាស់ដែលអម្បូរអ៊ីស្រាអែលបានជឿទៅលើទ្រង់នោះឡើយ ហើយខ្ញុំស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលប្រគល់ខ្លួនចំពោះអល់ឡោះដោយការគោរពប្រតិបត្តិ។